6.3. Voortdurende monitoring en deskundig oordeel

Om de robuustheid van hun modellen te verbeteren, moeten instellingen overwegen hun kalibratieaanpak op de proef te stellen door:

• a. hun resultaten en aannames te vergelijken met externe waarnemingen, ook van toezichthouders, afkomstig van geloofwaardige bronnen om de consistentie van hun eigen aannames en resultaten te beoordelen;
• b. gevoeligheidsanalyses te gebruiken om de mate van stabiliteit en consistentie van de resultaten van hun modellen te testen of om het effect te identificeren van potentiële niet- lineaire effecten die niet in de scenario’s zijn opgenomen;
• c. wanneer gebruik wordt gemaakt van een model van een derde partij, te verifiëren dat het valideringskader van de externe leveranciers in overeenstemming is met de EBA-richtsnoeren inzake uitbesteding.

Om de resterende tekortkomingen van hun stresstestmodellen aan te pakken, moeten instellingen overwegen rekening te houden met de effecten van factoren die in dit stadium niet op een andere manier konden worden geïntegreerd (bijv. risico’s die voortvloeien uit de waardeketen van tegenpartijen, kantelpunten, besmettingseffecten enz.), door de resultaten van hun modellen op basis van deskundig oordeel conservatief aan te passen.

Meer in het algemeen dienen instellingen bij het uitvoeren van kwantitatieve analyses gebruik te maken van het oordeel van deskundigen om onvolledige of bij benadering verkregen milieugegevens, het ontbreken van waargenomen historische correlaties en andere modelbeperkingen te compenseren.

Instellingen moeten zorgen voor regelmatige monitoring van belangrijke ontwikkelingen in hun omgeving (met inbegrip van de strategie van tegenpartijen om het hoofd te bieden aan milieurisico’s), zodat de gebruikte scenario’s en modelleringsbenaderingen relevant blijven. De frequentie waarmee scenarioanalyses worden uitgevoerd, moet worden afgestemd op de behoeften en praktijken van de instellingen.

Bij het ontwerpen van scenarioanalyses dient rekening te worden gehouden met aanpasbaarheid en modulariteit, zodat verdere verfijningen mogelijk zijn naarmate de omgeving en de kennis zich ontwikkelen. Instellingen moeten op de hoogte blijven van de nieuwste wetenschappelijke kennis.