6.3. Bieżące monitorowanie i ocena ekspercka

Aby zwiększyć solidność swoich modeli, instytucje powinny rozważyć zmianę podejścia do kalibracji poprzez:

• a. porównanie swoich wyników i założeń z zewnętrznymi, w tym nadzorczymi, uwagami pochodzącymi z wiarygodnych źródeł w celu oceny spójności ich własnych założeń i wyników;
• b. wykorzystanie analiz wrażliwości w celu sprawdzenia stopnia stabilności i spójności wyników swoich modeli lub w celu określenia wpływu potencjalnych nieliniowości, które nie zostały uwzględnione w scenariuszach;
• c. w przypadku gdy stosowany jest model osoby trzeciej – sprawdzenie, czy ramy walidacji dostawców zewnętrznych są zgodne z wytycznymi EUNB w sprawie outsourcingu .

Aby zaradzić utrzymującym się niedociągnięciom modeli testów warunków skrajnych, instytucje powinny rozważyć uwzględnienie wpływu czynników, które na tym etapie nie mogły zostać w inny sposób zintegrowane (np. ryzyka wynikającego z łańcucha wartości kontrahentów, punktów krytycznych, efektu domina itp.), poprzez zachowawcze dostosowanie wyników swoich modeli na podstawie oceny eksperckiej.

Ogólnie rzecz biorąc, instytucje powinny korzystać z oceny eksperckiej podczas przeprowadzania analiz ilościowych, aby zrekompensować niekompletne lub przybliżone dane środowiskowe, brak zaobserwowanych korelacji historycznych i inne ograniczenia modelu.

Instytucje powinny zapewnić regularne monitorowanie istotnych zmian w swoim otoczeniu (w tym strategii kontrahentów w zakresie radzenia sobie z ryzykiem środowiskowym), tak aby stosowane scenariusze i podejścia modelowe pozostały aktualne. Częstotliwość pr zeprowadzania analiz scenariuszowych powinna być dostosowana do potrzeb i praktyk instytucji.

Analiza scenariuszowa powinna zostać zaprojektowana z uwzględnieniem możliwości dostosowania i modułowości, aby umożliwić ciągłe doskonalenie w miarę rozwoju środowiska i wiedzy. Instytucje powinny być na bieżąco z najnowszą wiedzą naukową.