Scope

Niniejsze wytyczne mają zastosowanie do organów właściwych do spraw nadzoru nad rozpatrywaniem skarg przez przedsiębiorstwa z obszaru ich jurysdykcji. Dotyczy to okoliczności, w których właściwy organ nadzoruje rozpatrywanie skarg zgodnie z prawem unijnym i krajowym przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność na obszarze ich jurysdykcji w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości.

W odniesieniu do instytucji niekredytowych oferujących kredyty oraz do pośredników kredytowych niniejsze wytyczne mają zastosowanie w zakresie, w jakim wspomniane organy zostały wyznaczone jako właściwe do zapewniania stosowania i egzekwowania przepisów dyrektywy w sprawie kredytów hipotecznych, których niniejsze wytyczne dotyczą.

Niniejsze wytyczne nie mają zastosowania w przypadku, gdy przedsiębiorstwo otrzymuje skargę w sprawie:

• a. działań innych niż działania nadzorowane przez „właściwe organy” na podstawie art. 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ESMA, art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EUNB lub art. 5 dyrektywy w sprawie kredytów hipotecznych; lub
• b. działań innego podmiotu, za które takie przedsiębiorstwo nie ponosi odpowiedzialności prawnej ani regulacyjnej (i w przypadku gdy działania te stanowią przedmiot skargi).

Jednak w takich sytuacjach przedsiębiorstwo powinno w miarę możliwości udzielić odpowiedzi, wyjaśniając swoje stanowisko w sprawie skargi lub, w stosownym przypadku, podając dane przedsiębiorstwa lub innej instytucji finansowej odpowiedzialnej za rozpatrzenie skargi.

Przestrzeganie przepisów, obowiązki sprawozdawcze i data rozpoczęcia stosowania

Niniejsze wytyczne są wydawane na podstawie art. 16 rozporządzeń w sprawie europejskich urzędów nadzoru¹ . Zgodnie z art. 16 ust. 3 właściwe organy i instytucje finansowe muszą dołożyć wszelkich starań, aby zastosować się do wytycznych.

¹ ESMA – Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE. EUNB – Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE.

Niniejsze wytyczne określają stanowisko ESMA i EUNB w sprawie odpowiednich praktyk nadzorczych w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego oraz w sprawie zasad stosowania prawa unijnego. W związku z tym ESMA i EUNB oczekują, że niniejsze wytyczne będą przestrzegane przez wszystkie właściwe organy i instytucje finansowe, do których wytyczne są skierowane. Właściwe organy, wobec których niniejsze wytyczne mają zastosowanie, powinny ich przestrzegać poprzez odpowiednie włączenie ich do swoich praktyk nadzorczych (np. poprzez zmianę swoich ram prawnych lub procedur nadzorczych), również gdy wytyczne są skierowane głównie do instytucji.

Właściwe organy muszą powiadomić ESMA lub EUNB o tym, czy stosują lub zamierzają stosować zalecenia niniejszych wytycznych, albo podać uzasadnienie niestosowania się do nich, w terminie dwóch miesięcy od daty publikacji przetłumaczonych wersji wytycznych przez ESMA lub EUNB, na adres JCguidelines.complaintshandling@esma.europa.eu i compliance@eba.europa.eu. W razie nieprzekazania odpowiedzi w powyższym terminie uznaje się, że właściwe organy nie stosują się do wytycznych. Wzór powiadomienia dostępny jest na stronach internetowych ESMA i EUNB.

Niniejsze wytyczne stosuje się od daty wykonania obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w ust. 7. Jeśli chodzi o organy właściwe do spraw nadzoru nad rozpatrywaniem skarg przez pośredników kredytowych i instytucje niekredytowe oferujące kredyty na mocy dyrektywy w sprawie kredytów hipotecznych oraz instytucje płatnicze świadczące jedynie usługi inicjowania płatności lub dostępu do informacji o rachunku na mocy dyrektywy w sprawie usług płatniczych, niniejsze wytyczne stosuje się od dnia 1 maja 2019 r.

Bez względu na to, czy organ na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EUNB otrzymuje zgłoszenie na mocy pkt 2 i 3, jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło więcej niż jeden organ zgodnie z art. 5 dyrektywy 2014/17/UE i jeden z nich nie jest organem na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EUNB, wówczas organ na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EUNB wyznaczony na mocy art. 5 dyrektywy 2014/17/UE powinien, bez uszczerbku dla ustaleń krajowych przyjętych zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2014/17/UE:

• a) niezwłocznie poinformować drugi wyznaczony organ o niniejszych wytycznych i dacie rozpoczęcia ich stosowania;
• b) zwrócić się do tego organu na piśmie z prośbą o rozważenie stosowania niniejszych wytycznych;
• c) zwrócić się do tego organu na piśmie z prośbą o poinformowanie EUNB lub organu na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie EUNB w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia, o którym mowa w lit. a), czy stosuje on lub zamierza stosować niniejsze wytyczne oraz
• d) w stosownych przypadkach niezwłocznie przekazać EUNB informacje otrzymane na podstawie lit. c).

O ile nie wskazano inaczej, terminy zastosowane w poniższych przepisach sektorowych mają to samo znaczenie w niniejszych wytycznych:

• a. dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID);
• b. dyrektywa dotycząca zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dyrektywa w sprawie ZAFI);
• c. dyrektywa w sprawie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (dyrektywa w sprawie UCITS);
• d. dyrektywa w sprawie wymogów kapitałowych i rozporządzenie w sprawie wymogów kapitałowych;
• e. dyrektywa w sprawie usług płatniczych;
• f. dyrektywa w sprawie pieniądza elektronicznego oraz
• g. dyrektywa w sprawie kredytów hipotecznych.

Wyłącznie do celów niniejszych wytycznych opracowano przybliżone definicje, podane w tabeli poniżej; nie zastępują one równoważnych definicji występujących w prawie krajowym.

² W przypadku wejścia w życie dodatkowych dyrektyw unijnych wprowadzających nowe działania finansowe lub nowe instytucje finansowe w zakres działalności danego europejskiego organu nadzoru ten europejski organ nadzoru przeprowadzi konsultacje w sprawie rozszerzenia zastosowania niniejszych wytycznych do takich przedsiębiorstw i działań.