Τίτλος II – Προδιαγραφές που ισχύουν για όλα τα μέτρα

Εμπόδια και συσχέτιση με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας και τις απαιτήσεις διαρθρωτικού διαχωρισμού

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο εφαρμογής μέτρων για την εξάλειψη ή τη μείωση ουσιαστικών εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης που προκύπτουν από τα χαρακτηριστικά του ιδρύματος ή από την αλληλεπίδραση των εν λόγω χαρακτηριστικών με εξωτερικές περιστάσεις, περιλαμβανομένων των εμποδίων που ανακύπτουν σε τρίτες χώρες. Τα εμπόδια πρέπει να αξιολογούνται όσον αφορά τον αντίκτυπό τους στη δυνατότητα εφαρμογής και στην αξιοπιστία μιας συγκεκριμένης (προτιμώμενης ή εναλλακτικής) στρατηγικής εξυγίανσης, όπως προσδιορίζεται στο ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο σχετικά με το περιεχόμενο των σχεδίων εξυγίανσης και την αξιολόγηση της δυνατότητας εξυγίανσης, περιλαμβανομένων των προβλέψιμων εμποδίων στην αποκατάσταση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας μιας οντότητας που διασφαλίζει τη συνέχεια κρίσιμων λειτουργιών του ιδρύματος υπό εξυγίανση.
• β) Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να εφαρμόζουν τα μέτρα αποκλειστικά για την αντιμετώπιση εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης χωρίς να είναι απαραίτητο να υπάρχει παράβαση ή πιθανή παράβαση των απαιτήσεων της νομοθεσίας περί προληπτικής εποπτείας εκ μέρους του ιδρύματος.
• γ) Σε περίπτωση που τα υφιστάμενα πρότυπα ή οι υφιστάμενες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, ιδίως βάσει της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, δεν επαρκούν για να διασφαλίσουν την εφικτή και αξιόπιστη εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης για ένα μεμονωμένο ίδρυμα ή όμιλο, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο λήψης ενδεδειγμένων μέτρων για την επιβολή πρόσθετων προτύπων και απαιτήσεων στο ίδρυμα, κατόπιν διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή. Σε περίπτωση που ο διαρθρωτικός διαχωρισμός ορισμένων λειτουργιών απαιτείται σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο ή ενδέχεται να απαιτηθεί από τις αρμόδιες αρχές, και οι αρχές εξυγίανσης εκτιμούν ότι ο εν λόγω διαχωρισμός δεν επαρκεί για να διασφαλίσει την εφικτή και αξιόπιστη εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο λήψης ενδεδειγμένων πρόσθετων μέτρων.

Αναλογικότητα

Καθένα από τα μέτρα που απαριθμούνται στο άρθρο 17 παράγραφος 5 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ μπορεί να εφαρμοστεί εφόσον είναι κατάλληλο, αναγκαίο και αναλογικό για τη μείωση ή την εξάλειψη των εμποδίων στην υλοποίηση μιας συγκεκριμένης στρατηγικής εξυγίανσης, περιλαμβανομένων των εμποδίων στην εκκαθάριση, εάν είναι πιθανό ένα ίδρυμα να τεθεί υπό εκκαθάριση στο πλαίσιο συνήθων διαδικασιών αφερεγγυότητας σε περίπτωση αφερεγγυότητάς του.

• α) Ένα μέτρο είναι κατάλληλο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού εάν μπορεί να οδηγήσει εγκαίρως στην ουσιαστική μείωση ή εξάλειψη του αντίστοιχου εμποδίου.
• β) Ένα μέτρο είναι αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού εάν είναι απαραίτητο για τη μείωση ή ουσιαστική εξάλειψη σημαντικού εμποδίου στην εφικτή ή αξιόπιστη εφαρμογή της αντίστοιχης στρατηγικής εξυγίανσης και εάν δεν υπάρχουν λιγότερο παρεμβατικά μέτρα ικανά να επιτύχουν τον ίδιο στόχο στον ίδιο βαθμό. Η παρεμβατικότητα του μέτρου πρέπει να αξιολογείται βάσει του κόστους και των αρνητικών επιπτώσεων στο ίδρυμα και στους ιδιοκτήτες του, στο δικαίωμα επιχειρηματικής ελευθερίας τους, καθώς και στην ευρωστία και τη σταθερότητα της συνεχούς επιχειρηματικής δραστηριότητας του ιδρύματος. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη δεν πρέπει να θεωρείται ότι αποτελεί λιγότερο παρεμβατικό μέτρο.
• γ) Ένα μέτρο είναι αναλογικό προς την απειλή που συνιστούν τα εν λόγω εμπόδια για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε περίπτωση αφερεγγυότητας του ιδρύματος, εάν τα συνολικά οφέλη που αποκομίζονται αφενός από το να καταστεί εφικτή και αξιόπιστη η εκκαθάριση στο πλαίσιο κανονικών διαδικασιών αφερεγγυότητας ή η εξυγίανση του ιδρύματος, και αφετέρου από την εκπλήρωση των στόχων της εξυγίανσης, υπερβαίνουν το συνολικό κόστος και τις αρνητικές επιπτώσεις της εξάλειψης των εμποδίων στη δυνατότητα εξυγίανσης. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει επίσης να εξετάζουν λιγότερο παρεμβατικά μέτρα κατά την αξιολόγηση της αναλογικότητας.

Εναλλακτικές στρατηγικές εξυγίανσης

Τα μέτρα που περιγράφονται στο άρθρο 17 παράγραφος 5 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, και τα οποία λαμβάνονται από τις αρχές εξυγίανσης, πρέπει να στοχεύουν στην εξάλειψη των εμποδίων στην εξυγίανση, καταρχάς σε σχέση με την προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης. Όταν η αρχή εξυγίανσης εξετάζει εναλλακτικές ή εφεδρικές στρατηγικές σε συγκεκριμένες καταστάσεις σε περίπτωση που η προτιμώμενη επιλογή δεν επιτυγχάνει τον στόχο της προστασίας της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας μέσω της διατήρησης των κρίσιμων λειτουργιών ή δεν μπορεί να αναμένεται ότι θα υλοποιηθεί με επιτυχία, ιδίως σε σχέση με διασυνοριακούς ομίλους, τα εμπόδια στην εφαρμογή εναλλακτικών επιλογών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και να εξαλείφονται όπου κρίνεται αναγκαίο. Ωστόσο, τα μέτρα που απαιτούνται για την εξάλειψη των εμποδίων σε εναλλακτικές παραλλαγές πρέπει να εφαρμόζονται μόνον εάν δεν παρεμποδίζουν την εφικτή και αξιόπιστη εφαρμογή της προτιμώμενης επιλογής.