Titel II - Specificaties van toepassing op alle maatregelen

Belemmeringen en relatie tot de prudentiële voorschriften en structurele scheidingsvoorschriften

• (a) Afwikkelingsautoriteiten moeten overwegen om maatregelen toe te passen voor het wegnemen of aanpakken van wezenlijke belemmeringen voor de afwikkeling die voortvloeien uit de eigenschappen van de instelling of uit de interactie van deze eigenschappen met externe omstandigheden, waaronder belemmeringen die ontstaan in derde landen. Belemmeringen moeten worden beoordeeld met betrekking tot hun impact op de haalbaarheid en de geloofwaardigheid als omschreven in de technische reguleringsnorm over de inhoud van de afwikkelingsplannen en de beoordeling van de afwikkelbaarheid van een bepaalde afwikkelingsstrategie (voorkeur of afwijkend), met inbegrip van de te verwachten belemmeringen voor het herstel van de levensvatbaarheid op lange termijn van een entiteit die de kritische functies van de instelling in afwikkeling verderzet.
• (b) Afwikkelingsautoriteiten kunnen de maatregelen uitsluitend toepassen om de belemmeringen voor de afwikkelbaarheid aan te pakken, zonder dat een bestaande schending of waarschijnlijke schending van de prudentiële regelingsvoorschriften door de instelling vereist is.
• (c) Wanneer bestaande prudentiële normen of eisen, met name op grond van Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013, niet voldoende zijn om de haalbaarheid en de geloofwaardigheid van de afwikkelingsstrategie voor de afzonderlijke instelling of groep te waarborgen, moeten afwikkelingsautoriteiten passende maatregelen overwegen om de instelling aanvullende normen en eisen op te leggen, na overleg met de bevoegde autoriteit. Wanneer een structurele scheiding van bepaalde activiteiten vereist is krachtens de toepasselijke wetgeving of geëist kan worden door de bevoegde autoriteiten, en de afwikkelingsautoriteiten oordelen dat deze scheiding niet voldoende is om de haalbaarheid en de geloofwaardigheid van de afwikkelingsstrategie te waarborgen, moeten de afwikkelingsautoriteiten overwegen om passende aanvullende maatregelen te nemen.

Evenredigheid

Elke in artikel 17, lid 5, van Richtlijn 2014/59/EU genoemde maatregel kan worden toegepast, indien deze geschikt, noodzakelijk en proportioneel is om de belemmeringen voor de uitvoering van een bepaalde afwikkelingsstrategie te verminderen of weg te nemen, met inbegrip van belemmeringen voor de liquidatie, wanneer een instelling waarschijnlijk volgens de normale insolventieprocedure wordt geliquideerd.

• (a) Een maatregel is geschikt voor het beoogde doel als het de relevante belemmering tijdig materieel kan verminderen of wegnemen.
• (b) Een maatregel is noodzakelijk voor het beoogde doel als het nodig is om een belangrijke belemmering voor de haalbare of een geloofwaardige uitvoering van de afwikkelingsstrategie weg te nemen of wezenlijk te verminderen, en indien er geen minder ingrijpende maatregelen zijn die dezelfde doelstelling in dezelfde mate kunnen verwezenlijken. De indringendheid van de maatregel moet worden beoordeeld aan de hand van de kosten en negatieve gevolgen voor de instelling en haar eigenaars en hun recht om zaken te doen, en op de soliditeit en stabiliteit van de lopende werkzaamheden van de instelling. Overeenkomstig artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2014/59/EU, moet buitengewone openbare steun niet als een minder ingrijpende maatregel beschouwd worden.
• (c) Een maatregel is proportioneel met het gevaar dat de desbetreffende belemmeringen voor de financiële stabiliteit vormen in geval van een faillissement van de instelling, indien de algehele voordelen voor het haalbaar en geloofwaardig maken van een liquidatie in een normale insolventieprocedure of afwikkeling van de instelling en voor het nakomen van de afwikkelingsdoelstellingen, groter zijn dan de algehele kosten en de negatieve effecten van het wegnemen van de belemmeringen voor de afwikkelbaarheid. Afwikkelingsautoriteiten moeten bij de beoordeling van de proportionaliteit ook minder ingrijpende maatregelen overwegen.

Afwijkende afwikkelingsstrategieën

De maatregelen die zijn uiteengezet in artikel 17, lid 5, van Richtlijn 2014/59/EU door de afwikkelingsautoriteiten, moeten in de eerste plaats gericht zijn op het wegnemen van de belemmeringen voor de afwikkelingen met betrekking tot de voorkeursafwikkelingsstrategie. Wanneer de afwikkelingsautoriteit in specifieke situaties alternatieve of reserveprocedurestrategieën overweegt in het geval dat de voorkeursoptie niet voldoet aan de doelstellingen ter bescherming van de financiële stabiliteit door de handhaving van kritieke functies, of naar verwachting niet met succes kan worden toegepast, met name met betrekking tot grensoverschrijdende groepen, moeten belemmeringen voor de uitvoering van de alternatieve opties in aanmerking worden genomen en waar nodig worden verwijderd. Maatregelen die vereist zijn voor het wegnemen van belemmeringen voor alternatieve varianten moeten echter alleen worden uitgevoerd indien zij geen nadelige invloed hebben op de haalbare en geloofwaardige uitvoering van de voorkeursoptie.