8.3 Τακτική αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των δανειοληπτών

Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να διενεργούν τακτικές αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας των δανειοληπτών που είναι τουλάχιστον μεσαίες ή μεγάλες επιχειρήσεις, για τον εντοπισμό τυχόν αλλαγών στο προφίλ κινδύνου, στην οικονομική θέση ή στην πιστοληπτική τους ικανότητα σε σύγκριση με τα κριτήρια και την αξιολόγηση τη στιγμή της χορήγησης του δανείου, καθώς και την αναθεώρηση και την επικαιροποίηση κάθε σχετικής εσωτερικής αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας/πιστωτικής διαβάθμισης.

Η διαδικασία επανεξέτασης και η συχνότητα πρέπει να είναι συγκεκριμένες και ανάλογες με το είδος και το προφίλ κινδύνου του δανειολήπτη και τον τύπο, το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της σύμβασης παροχής πίστωσης , και θα πρέπει να προσδιορίζονται στις σχετικές πολιτικές και διαδικασίες. Τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν πιο συχνές επαναξιολογήσεις εάν διαπιστώσουν χειροτέρευση της ποιότητας των πιστώσεων και των περιουσιακών στοιχείων. Το συνολικό πλαίσιο παρακολούθησης του πιστωτικού κινδύνου και η υποδομή δεδομένων θα πρέπει να επιτρέπουν στα ιδρύματα να πιστοποιούν ότι έχουν πραγματοποιηθεί τακτικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας σύμφωνα με τις πολιτικές και τις διαδικασίες πιστωτικού κινδύνου και για τον προσδιορισμό τυχόν ακραίων τιμών/εξαιρέσεων που πρέπει να επισημαίνονται για παρακολούθηση.

Για τον σκοπό αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης, κατά περίπτωση, να επικαιροποιούν περιοδικά τις σχετικές χρηματοοικονομικές πληροφορίες σχετικά με τον δανειολήπτη και να αξιολογούν τις νέες πληροφορίες βάσει κριτηρίων αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας που θεσπίζονται σύμφωνα με το τμήμα 4.3 των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών. Η συλλογή και αξιολόγηση των εν λόγω πληροφοριών θα πρέπει να αξιοποιείται από το πιστωτικό ίδρυμα και το πλαίσιο της για την αναγνώριση των σημάτων έγκαιρης προειδοποίησης σχετικά με τη μείωση της πιστωτικής ποιότητας.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν περιοδικούς ελέγχους για τους σκοπούς της αξιολόγησης του κινδύνου αθέτησης του δανειολήπτη και της πιθανής ανάγκης μετάβασης μεταξύ κατηγοριών και πιστωτικών διαβαθμίσεων .

Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας των δανειοληπτών θα πρέπει να περιλαμβάνουν αξιολόγηση του υφιστάμενου χρέους και ανάλυση ευαισθησίας του δανειολήπτη σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως είναι η μεταβλητότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών, κατά περίπτωση, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει το ύψος του χρέους και την ικανότητα εξόφλησης, επίσης σύμφωνα με τις απαιτήσεις ανάλυσης ευαισθησίας που καθορίζονται στο τμήμα 5.2.6.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αξιολογούν τους κινδύνους που συνδέονται με την αναχρηματοδότηση του υφιστάμενου χρέους, παρακολουθώντας τα δάνεια με όρους εφάπαξ αποπληρωμής (bullet repayment) με καταληκτική πληρωμή η οποία αντιστοιχεί σε όλο το ποσό της πληρωμής ξεχωριστά από άλλα δάνεια σε τακτική βάση. Θα πρέπει να αναλύουν τις πιθανές επιπτώσεις λόγω αδυναμίας του δανειολήπτη να μετακυλίσει/αναχρηματοδοτήσει το υφιστάμενο χρέος και να αξιολογούν, μεταξύ άλλων, τις μακροπρόθεσμες προοπτικές, το μακροοικονομικό περιβάλλον και την δυνατότητα πρόσβασης σε κεφαλαιαγορές καθώς και άλλους τύπους διάρθρωσης χρέους. Τα ιδρύματα θα πρέπει να παρακολουθούν στενά τη δυνατότητα των δανειοληπτών να εξοφλούν ή να αναχρηματοδοτούν τα χρέη τους καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής ενός δανείου και όχι μόνο όταν ο δανειολήπτης πλησιάζει στο τέλος της διάρκειας ενός δανείου.

Ο τακτικός έλεγχος του πιστωτικού κινδύνου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο το ατομικό όσο και το συνολικό προφίλ κινδύνου του ανοίγματος, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών μακροοικονομικών παραγόντων και σχετικών κλάδων ή δραστηριοτήτων και πώς η δυνατότητα εξόφλησης μπορεί να επηρεάζεται από αυτούς τους παράγοντες.

Κατά περίπτωση, τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να ελέγχουν τους εγγυητές βάσει της σύμβασης παροχής πίστωσης. Εκτός από την αξιολόγηση της συνεχούς πιστοληπτικής ικανότητας του εγγυητή, η ανάλυση της αποτελεσματικότητας μιας εγγύησης θα πρέπει να λαμβάνει επίσης υπόψη την τη δυνατότητα εκτέλεσης της εγγύησης και τον χρόνο που απαιτείται για την κατάπτωση της εγγύησης.

Εκτός από την παρακολούθηση των δεικτών πιστωτικού κινδύνου και χρηματοοικονομικών δεικτών, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη πληροφορίες που σχετίζονται με ποιοτικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να έχουν σχετική επίδραση στην εξόφληση του δανείου. Οι εν λόγω παράγοντες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα της διαχείρισης, τις συμφωνίες/διαφωνίες μεταξύ των ιδιοκτητών, τη δέσμευση του ιδιοκτήτη έναντι του δανειολήπτη, πρόβλεψη της ανάπτυξης της αγοράς, την τιμολογιακή ικανότητα μιας εταιρείας, τη διάρθρωση του κόστους και την ευελιξία των δαπανών, την τάση, το μέγεθος και τη φύση των κεφαλαιουχικών δαπανών και τις δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και την κατανομή μεταξύ δανειστών και δανειζομένων στο πλαίσιο της ενοποιημένης ομάδας ιδρυμάτων.