4. Τροποποιήσεις στις κατευθυντήριες γραμμές για τη δυνατότητα εξυγίανσης

Η παράγραφος 5 των κατευθυντήριων γραμμών για τη δυνατότητα εξυγίανσης τροποποιείται ως εξής: «5. Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές καθορίζουν, λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 10 παράγραφος 5 και το άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2014/59⁴ , συγκεκριμένες για κάθε εργαλείο εξυγίανσης ενέργειες τις οποίες θα πρέπει να αναλαμβάνουν τα ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων των οντοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 («ιδρύματα»), και οι αρχές εξυγίανσης για να βελτιώσουν τη δυνατότητα εξυγίανσης των ιδρυμάτων, των ομίλων και των ομίλων που υπόκεινται σε εξυγίανση στο πλαίσιο της αξιολόγησης της δυνατότητας εξυγίανσης που διενεργείται από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16 της εν λόγω οδηγίας.»

⁴ Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 190).

Η παράγραφος 7 των κατευθυντήριων γραμμών για τη δυνατότητα εξυγίανσης τροποποιείται ως εξής:

«7. Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές δεν εφαρμόζονται στα ιδρύματα των οποίων το σχέδιο εξυγίανσης, ή το σχέδιο εξυγίανσης του ομίλου στον οποίο ανήκουν, προβλέπει ότι τίθενται υπό κανονική διαδικασία εκκαθάρισης σύμφωνα με την εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία. Σε περίπτωση αλλαγής στρατηγικής, ειδικότερα από την εκκαθάριση προς την εξυγίανση, οι κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται το αργότερο πριν από την πάροδο τριετίας από την ημερομηνία έγκρισης του σχεδίου εξυγίανσης μαζί με τη νέα στρατηγική εξυγίανσης, με εξαίρεση την ενότητα 4.6, η οποία εφαρμόζεται το αργότερο ένα έτος από την εν λόγω ημερομηνία.»

Η παράγραφος 10 των κατευθυντήριων γραμμών για τη δυνατότητα εξυγίανσης τροποποιείται ως εξής:

«10. Για τα ιδρύματα που αποτελούν μέρος ομίλου που υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία σύμφωνα με τα άρθρα 111 και 112 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, οι κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται στο επίπεδο κάθε ομίλου που υπόκειται σε εξυγίανση και, κατά περίπτωση, και σε ατομικό επίπεδο. Οι ενότητες 4.6 και 4.7 εφαρμόζονται επίσης στο επίπεδο των διασυνοριακών θυγατρικών που δεν αποτελούν οντότητες εξυγίανσης, όταν η ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων, όπως ορίζεται στο άρθρο 45στ της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, υπερβαίνει το ποσό που απαιτείται για την απορρόφηση των ζημιών σύμφωνα με το άρθρο 45γ παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας.

Ο τίτλος της ενότητας 3 των κατευθυντήριων γραμμών για τη δυνατότητα εξυγίανσης τροποποιείται ως εξής:

«3. Εφαρμογή και μεταβατικές διατάξεις»

Μετά την παράγραφο 13 των κατευθυντήριων γραμμών για τη δυνατότητα εξυγίανσης, προστίθενται οι νέες παράγραφοι 13α, 13β και 13γ ως εξής: «13α. Τα ιδρύματα θα πρέπει να υποβάλλουν στις αρχές εξυγίανσης την πρώτη έκθεση αυτοαξιολόγησης που προβλέπεται στην παράγραφο 124 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024.

13β. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 132, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να κοινοποιήσουν το πρώτο πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών σε σχέση με τη δυνατότητα εξυγίανσης που προβλέπεται στην παράγραφο 130 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025.

13γ. Τα ιδρύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 138 θα πρέπει να υποβάλουν στις αρχές εξυγίανσης το πρώτο κύριο επιχειρησιακό πρωτόκολλο («Master playbook») που αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025.»

Το σημείο ε) της παραγράφου 56 τροποποιείται ως εξής:

«ε. εγκρίνει τα κύρια παραδοτέα και διασφαλίζει συναφώς επαρκείς ρυθμίσεις ανάθεσης στο πλαίσιο κατάλληλων μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και διασφάλισης (όπως είναι τα υποδείγματα υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας εξυγίανσης και η έκθεση αυτοαξιολόγησης)·

Μετά την ενότητα 4.5 οι νέες ενότητες 4.6, 4.7 και 4.8 και αντίστοιχα οι παράγραφοι 124 έως 129, 130 έως 137 και 138 έως 142, προστίθενται στις κατευθυντήριες γραμμές, ως εξής:

124. Τα ιδρύματα θα πρέπει, τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια να συντάσσουν και να υποβάλλουν στην αρμόδια αρχή εξυγίανσης έκθεση, στην οποία θα αυτοαξιολογούν κατά πόσο και σε ποιον βαθμό διαθέτουν τις δυνατότητες που αναφέρονται στις ενότητες 4.1 έως 4.5 και 4.8 των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών, καθώς και στις ενότητες 4 και 5 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη δυνατότητα μεταβίβασης ως συμπλήρωμα της εκτίμησης της δυνατότητας εξυγίανσης για στρατηγικές μεταβίβασης (Κατευθυντήριες γραμμές για τη δυνατότητα μεταβίβασης)⁵ , λαμβάνοντας υπόψη τυχόν ανατροφοδότηση που έλαβαν από τις αρχές εντός της διετίας, μεταξύ άλλων των ακόλουθων στοιχείων:

• α. Βαθμό στον οποίο διαθέτουν τη συγκεκριμένη δυνατότητα (χαμηλός, μέτριος, υψηλός, δεν ισχύει)·
• β. Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο απέκτησαν τη συγκεκριμένη δυνατότητα ή του λόγου για τον οποίο η δυνατότητα αυτή δεν ισχύει, σύμφωνα με το στοιχείο α)·
• γ. Αξιολόγηση των αποκλίσεων όσον αφορά τις δυνατότητες εξυγίανσης, όπως αυτές ορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές καθώς και εκείνων του ιδρύματος, του τρόπου αντιμετώπισης των ελλείψεων αυτών και έως πότε·
• δ. Περιγραφή του τρόπου ενσωμάτωσης της συγκεκριμένης δυνατότητας στις τακτικές επιχειρηματικές διαδικασίες (BAU)·
• ε. Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο η δυνατότητα σχετίζεται με τον σχεδιασμό της ανάκαμψης του ιδρύματος (π.χ. η λειτουργική συνέχεια των διευθετήσεων εξυγίανσης στηρίζει επίσης επιλογές ανάκαμψης όπως οι εκχωρήσεις, ή οι διευθετήσεις ανάκαμψης μοχλεύονται για τη στήριξη της εξυγίανσης)·

στ. Κάθε εσωτερική ή εξωτερική αξιολόγηση σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών από το ίδρυμα, συμπεριλαμβανομένων των εκθέσεων εσωτερικού ή εξωτερικού ελέγχου, των αξιολογήσεων εξωτερικών συμβούλων, των προσομοιώσεις ή των εποπτικών ελέγχων·

• ζ. Οποιοδήποτε άλλο θέμα που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή εξυγίανσης (π.χ. διδάγματα που αντλήθηκαν από πρόσφατη ύφεση ή από συμβάν της αγοράς).

125. Στη σύνοψη της αυτοαξιολόγησής τους που αναφέρεται στην παράγραφο 124, τα ιδρύματα θα πρέπει:

• α. να εκθέτουν πώς αντιλαμβάνονται τη στρατηγική εξυγίανσης, όπως αυτή καθορίστηκε από την αρχή εξυγίανσης, τον ρόλο τους καθώς και τον ρόλο της/των αρχής( - ών) κατά την εφαρμογή της εν λόγω στρατηγικής·
• β. να περιγράφουν το πλαίσιο διενέργειας δοκιμών και διασφάλισης που τους επιτρέπει να διασφαλίζουν την ικανότητά τους να υποστηρίζουν την εκτέλεση της στρατηγικής εξυγίανσης σε συνεχή βάση·
• γ. να συνοψίσουν την αυτοαξιολόγησή τους ανά βασικούς τομείς δυνατότητας εξυγίανσης ως εξής:
• i. Διακυβέρνηση·
• ii. Λειτουργική συνέχεια κατά την εξυγίανση (OCIR) και πρόσβαση σε υποδομές χρηματοοικονομικών αγορών (ΥΧΑ)⁶ ·
• iii. Ικανότητα απορρόφησης ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης·
• iv. Ρευστότητα και χρηματοδότηση κατά την εξυγίανση·
• v. ΠΣΔ⁷
• vi. Επικοινωνία·
• vii. Δυνατότητα μεταβίβασης και αναδιάρθρωση.

126. Τα ιδρύματα θα πρέπει να υποβάλλουν τις εκθέσεις τους στην αρχή εξυγίανσης τουλάχιστον κάθε διετία. Η πρώτη έκθεση πρέπει να υποβληθεί το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024.

127. Στο πλαίσιο των διασυνοριακών ομίλων εξυγίανσης, η έκθεση αυτοαξιολόγησης θα πρέπει να υποβάλλεται είτε από την οντότητα εξυγίανσης στην αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου (ή στην αρμόδια αρχή εξυγίανσης, σε περίπτωση στρατηγικής πολλαπλών σημείων έναρξης (MPE)) είτε από την οντότητα που δεν αποτελεί η ίδια οντότητα εξυγίανσης στην τοπική αρχή εξυγίανσης.

128. Κατά την εκπόνησή της, η αυτοαξιολόγηση της οντότητας που δεν αποτελεί η ίδια οντότητα εξυγίανσης θα πρέπει να καταρτίζεται με βάση τη στρατηγική εξυγίανσης του ομίλου και σε συντονισμό με την οντότητα εξυγίανσης.

129. Για τους σκοπούς της έκθεσης αυτοαξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 124, τα ιδρύματα πρέπει να ακολουθούν τη μορφή που έχει καθοριστεί από την αρχή εξυγίανσης.

⁵ Κατευθυντήριες γραμμές EBA/GL/2022/11 για τα ιδρύματα και τις αρχές εξυγίανσης σχετικά με τη δυνατότητα μεταβίβασης ως συμπλήρωμα της εκτίμησης της δυνατότητας εξυγίανσης για στρατηγικές μεταβίβασης (κατευθυντήριες γραμμές για τη δυνατότητα μεταβίβασης).

⁶ Υποδομές χρηματοοικονομικών αγορών·

⁷ Πληροφοριακά συστήματα διοίκησης

130. Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει, αφού λάβουν υπόψη την έκθεση αυτοαξιολόγησης που αναφέρεται στην ενότητα 4.6, και κυρίως τα στοιχεία που ζητούνται στα σημεία δ) έως στ) της παραγράφου 124, να εγκρίνουν πολυετές πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών όσον αφορά τη δυνατότητα εξυγίανσης των ιδρυμάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους. Το πρόγραμμα θα πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις δυνατότητες που αναφέρονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές καθώς και στις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τη δυνατότητα μεταβίβασης⁸ .

131. Το πρόγραμμα θα πρέπει να καλύπτει περίοδο τριών ετών (τα δύο τελευταία θα είναι ενδεικτικά) ούτως ώστε τα ιδρύματα να είναι σε θέση να βελτιστοποιήσουν τις προσπάθειες που καταβάλλουν για τον σχεδιασμό της εξυγίανσης. Θα πρέπει να επικαιροποιείται/επικυρώνεται από την αρχή εξυγίανσης σε ετήσια βάση. Το αποτέλεσμα της ετήσιας επανεξέτασης θα πρέπει να κοινοποιείται στα ιδρύματα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

132. Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να κοινοποιούν στα ιδρύματα το πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών σε σχέση με τη δυνατότητα εξυγίανσης που αναφέρεται στην παράγραφο 130 και στις ετήσιες επικαιροποιήσεις ή επικυρώσεις του, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 131, το αργότερο μαζί με τη σύνοψη του σχεδίου εξυγίανσης και την εκτίμηση της δυνατότητας εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 7 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. 133. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει, λαμβάνοντας υπόψη τον μη εξαντλητικό κατάλογο που παρατίθεται στο παράρτημα 4, να καθορίσουν στο πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών σε σχέση με τη δυνατότητα εξυγίανσης (που αναφέρεται στην παράγραφο 130) το εύρος των αξιολογήσεων, δοκιμών, μεθοδολογιών, πρακτικών και εργαλείων που προτίθενται να χρησιμοποιήσουν για να ελέγξουν την επάρκεια των διευθετήσεων που έχουν θεσπίσει τα ιδρύματα για τη στήριξη της εφαρμογής της στρατηγικής εξυγίανσής τους.

134. Κατά την εξέταση της επιλογής τεχνικών ή μεθόδων στο πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών σε σχέση με τη δυνατότητα εξυγίανσης που ορίζεται στην παράγραφο 130, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να ακολουθούν μια προσέγγιση βάσει κινδύνου με βάση το προφίλ κινδύνου, το μέγεθος και το επιχειρηματικό μοντέλο των ιδρυμάτων (π.χ. κατηγοριοποίηση της ΔΕΕΑ⁹ ), καθώς και τη συνολική βαθμολογία ΔΕΕΑ¹⁰ και να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα:

• α. την πρόοδο που έχει σημειωθεί αναφορικά με τη δυνατότητα εξυγίανσης / τον βαθμό στον οποίο πληρούνται οι ικανότητες εξυγίανσης που καθορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές· και
• β. τη συνολική ποιότητα των εργασιών διασφάλισης των εσωτερικών δυνατοτήτων εξυγίανσης που αναφέρονται στην έκθεση αυτοαξιολόγησης.

135. Στο πλαίσιο των διασυνοριακών ομίλων εξυγίανσης, το πολυετές πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών σε σχέση με τη δυνατότητα εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζεται από τις αρχές εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου και από τις αρχές εξυγίανσης των θυγατρικών που υπόκεινται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

136. Στην περίπτωση διασυνοριακών ομίλων, το πολυετές πρόγραμμα διενέργειας δοκιμών σχετικά με τη δυνατότητα εξυγίανσης των οντοτήτων εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών που προβλέπονται στο πλαίσιο αυτού, θα πρέπει να υλοποιείται είτε από την αρχή εξυγίανσης της οντότητας εξυγίανσης είτε από τις αρχές εξυγίανσης του κράτους μέλους υποδοχής σε συντονισμό με την αρχή εξυγίανσης της οντότητας εξυγίανσης — σύμφωνα με τη μεταξύ τους συμφωνία.

137. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να μοιράζονται, με το ίδρυμα και, στην περίπτωση διασυνοριακού ομίλου, τουλάχιστον με τα μέλη του σώματος εξυγίανσης, τα αποτελέσματα κάθε δοκιμής που διενεργείται σύμφωνα με το πρόγραμμα δοκιμών σχετικά με τη δυνατότητα εξυγίανσης που αναφέρεται στην παράγραφο 130.

⁸ EBA/GL/2022/11.

⁹ Ως «κατηγορία της ΔΕΕΑ» νοείται ο δείκτης της συστημικής σημασίας του ιδρύματος που αποδίδεται βάσει του μεγέθους και της πολυπλοκότητας του ιδρύματος και του πεδίου των δραστηριοτήτων του. Βλ. επίσης ενότητα 2.1.1 των αναθεωρημένων κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ για τη ΔΕΕΑ (EBA/GL/2022/03).

¹⁰ Βλέπε ορισμό στις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ για τη ΔΕΕΑ (EBA/GL/2022/03), σ. 21. Ως «συνολική βαθμολογία ΔΕΕΑ» νοείται ο αριθμητικός δείκτης του συνολικού κινδύνου για τη βιωσιμότητα του ιδρύματος βάσει της συνολικής αξιολόγησης ΔΕΕΑ.

138. Η μητρική επιχείρηση της Ένωσης και οι οντότητες εξυγίανσης ενός ομίλου εξυγίανσης που είτε εμπίπτει στο άρθρο 92α ή 92β του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 είτε διαθέτει συνολικά στοιχεία ενεργητικού στο επίπεδο του ομίλου εξυγίανσης που υπερβαίνουν τα 100 δισ. EUR, καθώς και εκείνες που ορίζονται από τη σχετική αρχή εξυγίανσης και οι οποίες δεν υπόκεινται στο άρθρο 92α του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και ανήκουν σε όμιλο εξυγίανσης με συνολικά στοιχεία ενεργητικού κάτω των 100 δισ. EUR, αλλά ο οποίος κατά την εκτίμηση της αρχής εξυγίανσης, είναι ευλόγως πιθανό να δημιουργήσει συστημικό κίνδυνο σε περίπτωση πτώχευσης σύμφωνα με το άρθρο 45γ παράγραφος 6) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, θα πρέπει να καταρτίσουν ένα κύριο επιχειρησιακό πρωτόκολλο («Master playbook»).

139. Το κύριο επιχειρησιακό πρωτόκολλο («Master playbook») θα πρέπει να ζητείται από τα ιδρύματα πλην εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 138, εφόσον η αρχή εξυγίανσης εκτιμά ότι αυτό δικαιολογείται από την πολυπλοκότητα του οργανισμού και τη συνακόλουθη ανάγκη για υψηλό βαθμό συντονισμού των δυνατοτήτων εξυγίανσης.

140. Στο κύριο επιχειρησιακό πρωτόκολλο («Master playbook») θα πρέπει¹¹ :

• α. να καθορίζονται οι βασικοί ρόλοι και οι αρμοδιότητες της ανώτερης διοίκησης κατά την περίοδο που προηγείται καθώς και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξυγίανσης·
• β. να καθορίζεται το θέμα και τα χρονοδιαγράμματα βάσει των οποίων θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις από τη διοίκηση κατά την περίοδο που προηγείται καθώς και τη διαδικασία εξυγίανσης·
• γ. να καθορίζονται οι συνθήκες ενεργοποίησης των επιμέρους επιχειρησιακών πρωτοκόλλων (sub - playbooks) (επιχειρησιακό πρωτόκολλο διάσωσης με ίδια μέσα, επιχειρησιακό πρωτόκολλο μεταβίβασης, σχέδια έκτακτης ανάγκης για την πρόσβαση σε ΥΧΑ, επικοινωνία)·
• δ. να καθορίζονται η πηγή, οι προθεσμίες και η μορφή των πηγών πληροφοριών στις οποίες θα βασιστούν οι εν λόγω αποφάσεις του διοικητικού οργάνου·
• ε. να καταδεικνύεται με ποιον τρόπο τα διάφορα στοιχεία εφαρμογής της στρατηγικής εξυγίανσης αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και, κυρίως, τα εξής:

141. Τα ιδρύματα θα πρέπει να επικαιροποιούν τα κύρια επιχειρησιακά τους πρωτόκολλα τουλάχιστον ετησίως ή έπειτα από μεταβολή στη νομική ή οργανωτική δομή τους ή έπειτα από μεταβολή στις δραστηριότητές τους ή στη χρηματοοικονομική τους κατάσταση, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει σημαντικά το κύριο επιχειρησιακό πρωτόκολλο, ή επιβάλλει μεταβολή του. Το αποτέλεσμα της ετήσιας επανεξέτασης θα πρέπει να κοινοποιείται στις αρχές εξυγίανσης χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

142. Μετά το παράρτημα 3 των κατευθυντήριων γραμμών για τη δυνατότητα εξυγίανσης, προστίθενται τα παραρτήματα 4 και 5 ως εξής:

¹¹ Το παράρτημα 5 παρέχει γενική περιγραφή της αρχιτεκτονικής του κύριου επιχειρησιακού πρωτοκόλλου («Master playbook»)·