4.1 Algemene bepalingen

Instellingen behandelen IRRBB als een belangrijk risico en beoordelen het altijd expliciet en uitvoerig in hun risicobeheerprocessen en hun interne kapitaalbeoordelingsprocessen. Een andere benadering wordt volledig gedocumenteerd en tijdens de dialoog met de toezichthouder gerechtvaardigd.

Instellingen identificeren hun blootstellingen aan IRRBB en waarborgen dat IRRBB op toereikende wijze wordt gemeten, bewaakt en beheerd.

Instellingen beheren en beperken risico's die voortvloeien uit hun blootstellingen aan IRRBB en die zowel gevolgen hebben voor hun inkomsten als hun economische waarde.

Bij het berekenen van de impact van rentebewegingen op inkomsten houden instellingen niet alleen rekening met de effecten op rentebaten en -uitgaven, maar ook met de effecten van de veranderingen in de marktwaarde van instrumenten zoals die – afhankelijk van de boekhoudkundige verwerking – tot uitdrukking komen in de winst- en verliesrekening of rechtstreeks in eigen vermogen (bijv. via de niet-gerealiseerde resultaten). Instellingen houden ook rekening met de stijging of daling van de inkomsten en het kapitaal op korte en middellange termijn als gevolg van rentebewegingen.

De verandering in inkomsten is het verschil tussen de verwachte inkomsten bij een basisscenario en de verwachte inkomsten bij een alternatief, ongunstig schok- of stress-scenario vanuit een continuïteitsperspectief.

Instellingen beschouwen niet-renderende blootstellingen⁶ (na aftrek van voorzieningen) als rentegevoelige instrumenten die de verwachte kasstromen en de timing daarvan weerspiegelen.

⁶ Niet-renderende blootstellingen als gedefinieerd in bijlage V van Verordening (EU) Nr. 680/2014.

Instellingen beschouwen rentederivaten, evenals posten buiten de balanstelling, zoals rentegevoelige toegezegde leningen, als rentegevoelige instrumenten.

Instellingen bewaken en beoordelen hun aan CSRBB onderhevige blootstellingen op basis van de actiefzijde van de niet-handelsportefeuille, wanneer CSRBB relevant is voor het risicoprofiel van de instelling.

Instellingen identificeren bij de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren hun bestaande en mogelijke toekomstige blootstelling aan IRRBB op evenredige wijze, afhankelijk van het niveau, de complexiteit en het risiconiveau van hun posities buiten de handelsportefeuille, of een toenemend risicoprofiel, rekening houdend met hun bedrijfsmodel, hun strategieën en de zakelijke omgeving waarin zij werken of van plan zijn te gaan werken.

Instellingen houden op basis van de beoordeling van hun bestaande en mogelijke toekomstige blootstelling aan IRRBB rekening met elementen en verwachtingen als bepaald in deze paragraaf en in de paragrafen over kapitaalidentificatie, -berekening en -toewijzing (paragraaf 4.2.), bestuursstructuur (paragraaf 4.3.) en meting (paragraaf 4.4.) en leggen deze ten uitvoer op een manier die evenredig is aan hun bestaande en mogelijke toekomstige blootstelling aan IRRBB.

Instellingen houden bij de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren niet alleen rekening met de bestaande en mogelijke toekomstige blootstelling aan IRRBB, maar ook met hun algemene complexiteitsniveau en hun interne benaderingen van risicobeheer om te waarborgen dat hun benaderingen, processen en systemen voor het beheer van IRRBB samenhangen met hun algemene benadering van risicobeheer en de specifieke benaderingen, processen en systemen die zij ten uitvoer hebben gelegd voor het beheer van andere risico's.