4.4 Niezadowalające systemy wewnętrzne IRRBB

W art. 84 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE upoważniono właściwe organy do zobowiązania instytucji do stosowania standardowej metody, o której mowa w art. 84 ust. 1 dyrektywy CRD, „ w przypadku, gdy wewnętrzne systemy wdrożone przez tę instytucję na potrzeby oceny ryzyka, o którym mowa w tym ustępie, są niezadowalające ”.

Jako minimum, zadowalające systemy wewnętrzne p owinny być wdrożone zgodnie z niniejszymi wytycznymi z uwzględnieniem zasady proporcjonalności.

Dokładniej, systemy wewnętrzne należy uznać za niezadowalające w co najmniej następujących przypadkach:

• (a) IMS należy uznać za niezadowalający dla celów art. 84 us t. 3 CRD , jeżeli właściwe organy ocenią, indywidualnie dla każdego przypadku, że wdrożone metody nie obejmują wszystkich istotnych skład owych ryzyka stopy procentowej (ryzyko niedopasowania, ryzyko bazowe, ryzyko opcji) lub miary nie pokrywają w sposób rzetelny wszystkich zasadniczych wymiarów ryzyka dla istotnych aktywów, zobowiązań i instrumentów typu pozabilansowego (np. NMD, pożyczki, opcje) portfela bankowego banku.

Załącznik I zawiera otwarty wykaz metod pomiaru IRRBB wraz ze wskazaniem ich ograniczeń .

Aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie istotnych aspektów ryzyka stopy procentowej, przy mierzeniu swojej ekspozycji na IRRBB instytucje nie powinny ograniczać się do metod wymienionych w załączniku I;

• (b) IMS należy uznać za niezadowalające, jeżeli nie są o ne skalibrowane, poddane weryfikacji historycznej (backtestingowi) i przeglądowi we wszystkich odpowiednich parametrach z odpowiednią częstotliwością oraz nie są wspierane przez należyt e zarządzanie i dokumentację, które uwzględniają charakter, skalę i złożoność IRRBB nieodłącznie związane z modelem biznesowym i działalnością instytucji.

Instytucje powinny należycie stosować się do pkt. 71– 79 niniejszych wytycznych, w szczególności w zakresie przeglądów i walidacji (z odpowiednią częstotliwością, w tym weryfikacji historycznej ), zarządzania, polityk ryzyka oraz kontroli.