7.3.1 Forbearance

Για την εφαρμογή των μέτρων ρύθμισης, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίζουν εγκαίρως ενδείξεις ενδεχόμενων μελλοντικών οικονομικών δυσχερειών. Προκειμένου να το πράξουν αυτό, η αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης του δανειολήπτη δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε ανοίγματα με εμφανείς ενδείξεις οικονομικών δυσχερειών. Η αξιολόγηση των οικονομικών δυσχερειών θα πρέπει επίσης να διεξάγεται και για ανοίγματα για τα οποία οι δανειολήπτες δεν αντιμετωπίζουν εμφανείς οικονομικές δυσκολίες, αλλά σε σχέση με τις υφιστάμενες συνθήκες της αγοράς και κατά πόσο οι μεταβολές τους θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά την ικανότητα των δανειοληπτών να προβούν σε αποπληρωμή (π.χ. δάνεια χωρίς δυνατότητα τμηματικής καταβολής, δάνεια των οποίων η αποπληρωμή θα εξαρτηθεί από των πώληση ακινήτων ή από δάνεια σε ξένο νόμισμα).

Η αξιολόγηση τυχόν οικονομικών δυσχερειών ενός δανειολήπτη θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στην κατάσταση του δανειολήπτη, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εξασφαλίσεις ή εγγυήσεις που παρέχονται από τρίτους. Κατά την αξιολόγηση των οικονομικών δυσχερειών του δανειολήπτη, τα πιστωτικά ιδρύματα, σύμφωνα με το παράρτημα V του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής, θα πρέπει να εξετάζουν τουλάχιστον τις ακόλουθες περιπτώσεις:

• α) καθυστέρηση άνω των 30 ημερών του δανειολήπτη/δανείου κατά τη διάρκεια των τριών μηνών πριν από την τροποποίηση ή την αναχρηματοδότησή του·
• β) αύξηση της πιθανότητας αθέτησης (ΠΑ) της βαθμίδας εσωτερικής αξιολόγησης του πιστωτικού ιδρύματος κατά τη διάρκεια των τριών μηνών πριν από την τροποποίηση ή την αναχρηματοδότησή του·
• γ) ένταξη σε λίστα παρακολούθησης κατά τη διάρκεια των τριών μηνών πριν από την τροποποίηση ή την αναχρηματοδότησή του·

Τα ανοίγματα δεν θα πρέπει να ταξινομούνται ως υπό ρύθμιση ανοίγματα όταν πραγματοποιούνται παραχωρήσεις σε δανειολήπτες που δεν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε διάκριση, βάσει λεπτομερούς οικονομικής αξιολόγησης, μεταξύ επαναδιαπραγματεύσεων ή αναχρηματοδοτήσεων που χορηγούνται σε δανειολήπτες που δεν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες και μέτρων ρύθμισης όπως παραχωρήσεις σε δανειολήπτες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, σύμφωνα με το παράρτημα V του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014.

Η εφαρμογή νέων όρων όπως νέο επιτόκιο, ευνοϊκότερο από το επιτόκιο που θα μπορούσαν να λάβουν δανειολήπτες με παρόμοιο προφίλ κινδύνου μπορεί να θεωρηθεί ως ένδειξη της εν λόγω παραχώρησης όταν το πιστωτικό ίδρυμα κρίνει ότι ο λόγος για το νέο επιτόκιο είναι οι οικονομικές δυσχέρειες του δανειολήπτη. Η παροχή ευνοϊκότερων νέων όρων σε σχέση με εκείνους που ισχύουν στην αγορά δεν θα πρέπει να θεωρείται προϋπόθεση για τον χαρακτηρισμό των παραχωρήσεων και ως εκ τούτου για τη ρύθμιση. Σύμφωνα με το παράρτημα V του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014, όταν ένας δανειολήπτης αντιμετωπίζει οικονομικές δυσχέρειες, η μεταβολή των όρων ανάλογα με το τι θα μπορούσαν οι δανειολήπτες με παρόμοιο προφίλ κινδύνου να λάβουν από το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να θεωρείται παραχώρηση, μεταξύ άλλων και όταν οι δανειολήπτες εντάσσονται σε δημόσια συστήματα ρύθμισης που παρέχονται από τα πιστωτικά ιδρύματα.

Οι δανειολήπτες μπορούν να ζητήσουν τροποποιήσεις των συμβατικών όρων των δανείων τους χωρίς να αντιμετωπίζουν ή να πρόκειται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους δεσμεύσεις. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης του δανειολήπτη όταν οι εν λόγω τροποποιήσεις των συμβατικών όρων έχουν επίπτωση στην συναλλακτική συμπεριφορά και τις αποπληρωμές του δανειολήπτη .

7.3.2. Ταξινόμηση των υπό ρύθμιση ανοιγμάτων ως μη εξυπηρετούμενων