9.2. Συχνότητα αποτιμήσεων

Για τους σκοπούς της προληπτικής εποπτείας, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να επικαιροποιούν τις αποτιμήσεις όλων των εξασφαλισμένων ανοιγμάτων σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 208 παράγραφος 3 και του άρθρου 210 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

Η ομάδα εξασφαλίσεων που υπόκεινται σε εξατομικευμένες αποτιμήσεις και αναπροσαρμογές σε τακτική βάση θα πρέπει να επικαιροποιείται τη στιγμή που το άνοιγμα ταξινομείται ως μη εξυπηρετούμενο και τουλάχιστον ετησίως, ενώ εξακολουθεί να ταξινομείται ως τέτοιο. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι, για την εξασφάλιση που υπόκειται σε αποτίμηση βάσει δεικτών ή άλλες παρόμοιες μεθόδους, η αποτίμηση βάσει δεικτών επικαιροποιείται τουλάχιστον ετησίως.

Για ακίνητα για τα οποία υπάρχει επικαιροποιημένη εξατομικευμένη αποτίμηση τους τελευταίους 12 μήνες (σύμφωνα με όλες τις ισχύουσες αρχές και απαιτήσεις της παρούσας ενότητας), η αξία του ακινήτου μπορεί να βασίζεται σε δείκτες έως την περίοδο αξιολόγησης της απομείωσης.

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν συχνότερα αποτιμήσεις εάν η αγορά υπόκειται σε σημαντικές αρνητικές μεταβολές ή/και υπάρχουν ενδείξεις σημαντικής μείωσης της αξίας της συγκεκριμένης εξασφάλισης.

Ως εκ τούτου, στις πολιτικές και διαδικασίες αποτίμησης εξασφαλίσεων τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να ορίζουν κριτήρια για τον προσδιορισμό κατά πόσον έχει λάβει χώρα σημαντική μείωση της αξίας της εξασφάλισης. Όπου είναι εφικτό, τα κριτήρια αυτά θα περιλαμβάνουν ποσοτικά όρια για κάθε τύπο εξασφάλισης με βάση τα διαθέσιμα εμπειρικά στοιχεία και τυχόν σχετική ποιοτική εμπειρία του πιστωτικού ιδρύματος, λαμβάνοντας υπόψη σχετικούς παράγοντες όπως οι τάσεις των τιμών της αγοράς ή η γνώμη ανεξάρτητων εκτιμητών.

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν κατάλληλες διαδικασίες και πληροφοριακά συστήματα για την επισήμανση παρωχημένων αποτιμήσεων και την κατάρτιση εκθέσεων αποτίμησης.