9.2 Frequentie van waarderingen

Kredietinstellingen werken waarderingen van alle gedekte blootstellingen bij overeenkomstig de vereisten van artikel 208, lid 3, en artikel 210, onder c), van Verordening (EU) nr. 575/2013.

De groep zekerheden die op regelmatige basis worden gewaardeerd en geherwaardeerd, wordt bijgewerkt wanneer de blootstelling wordt geclassificeerd als niet-renderend en vervolgens ten minste elk jaar zolang deze als zodanig geclassificeerd blijft. Kredietinstellingen zorgen ervoor dat voor zekerheden waarvoor indexering of een soortgelijke methode wordt toegepast, de indexering ten minste elk jaar wordt bijgewerkt.

Voor goederen met een bijgewerkte afzonderlijke waardering die binnen de voorafgaande twaalf maanden heeft plaatsgevonden (in overeenstemming met alle toepasselijke in dit hoofdstuk vermelde beginselen en vereisten), mag de waarde van het goed worden geïndexeerd tot aan de periode van de toetsing van de bijzondere waardevermindering.

Kredietinstellingen voeren frequentere monitoring uit wanneer zich significante negatieve veranderingen voordoen op de markt en/of wanneer er tekenen zijn van een significante vermindering van de waarde van de specifieke zekerheid.

Daarom definiëren kredietinstellingen in hun beleid voor de waardering van zekerheden criteria om te bepalen of er een significante vermindering van de waarde van een zekerheid heeft plaatsgevonden. Deze omvatten waar mogelijk kwantitatieve drempels voor elke soort zekerheid, op basis van de empirisch vastgestelde gegevens en eventuele kwalitatieve ervaring van de kredietinstelling, rekening houdend met relevante factoren als trends in marktprijzen of de mening van onafhankelijke taxateurs.

Kredietinstellingen beschikken over passende processen en systemen om verouderde waarderingen te signaleren en triggers af te geven voor taxatierapporten.