|
+9.3.1 Αποζημίωση λόγω αποχώρησης |
9.3.1 Αποζημίωση λόγω αποχώρησης162.Οι πολιτικές αποδοχών των ιδρυμάτων θα πρέπει να προσδιορίζουν την πιθανή χρήση αποζημιώσεων λόγω αποχώρησης, συμπεριλαμβανομένων του ανώτατου ποσού ή των κριτηρίων για τον καθορισμό του εν λόγω ποσού που μπορεί να αποδοθεί ως αποζημίωση λόγω αποχώρησης σε συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού. 163.Τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν πλαίσιο καθορισμού και έγκρισης των αποζημιώσεων λόγω αποχώρησης στο πλαίσιο της πρόωρης λύσης σύμβασης από το ίδρυμα, το οποίο μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει σαφή κατανομή των αρμοδιοτήτων και των εξουσιών λήψης αποφάσεων, καθώς και τη συμμετοχή των λειτουργιών ελέγχου στη διαδικασία. 164.Οι αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης δεν θα πρέπει να προβλέπουν μια δυσανάλογη ανταμοιβή, αλλά μια κατάλληλη αποζημίωση για το μέλος του προσωπικού σε περιπτώσεις πρόωρης καταγγελίας της σύμβασης. Σύμφωνα με το άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο η) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, οι αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις επιδόσεις που επιτεύχθηκαν σε βάθος χρόνου και όχι να ανταμείβουν την αποτυχία ή τη διάπραξη παραπτωμάτων. 165.Οι αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης δεν θα πρέπει να αποδίδονται όταν υπάρχει προφανής αποτυχία η οποία επιτρέπει την άμεση ακύρωση της σύμβασης ή την αποχώρηση του μέλους του προσωπικού. 166.Οι αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης δεν θα πρέπει να αποδίδονται όταν ένα μέλος του προσωπικού παραιτείται οικειοθελώς προκειμένου να αναλάβει μια θέση σε άλλη νομική οντότητα, εκτός εάν η καταβολή αποζημίωσης προβλέπεται από την ισχύουσα εργατική νομοθεσία . 167.Οι αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης περιλαμβάνουν πρόσθετες αποδοχές που συμπληρώνουν τις τακτικές αποδοχές στις ακόλουθες ειδικές περιπτώσεις:
168.Όταν τα ιδρύματα αποδίδουν αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης, θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν στην αρμόδια αρχή τους λόγους της απόδοσης αποζημίωσης λόγω αποχώρησης, την καταλληλότητα του ποσού που αποδίδεται και τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίστηκε το ποσό, μεταξύ άλλων και ότι συνδέεται με τις επιδόσεις που επιτεύχθηκαν σε βάθος χρόνου και ότι δεν ανταμείβει την αποτυχία ή τη διάπραξη παραπτωμάτων. 169.Κατά τον προσδιορισμό του ποσού που πρέπει να καταβληθεί για αποζημιώσεις λόγω αποχώρησης, το ίδρυμα θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις επιδόσεις που επιτεύχθηκαν σε βάθος χρόνου και να αξιολογεί, όπου απαιτείται, τη σοβαρότητα τυχόν αποτυχίας. Οι αποδεδειγμένες αποτυχίες θα πρέπει να διακρίνονται σε αποτυχίες του ιδρύματος και αποτυχίες του συγκεκριμένου μέλους του προσωπικού, ως εξής:
170. Στις αποτυχίες των ιδρυμάτων περιλαμβάνονται οι ακόλουθες περιπτώσεις:
171. Οι αποτυχίες συγκεκριμένου μέλους του προσωπικού θα πρέπει να αξιολογούνται ανά περίπτωση και περιλαμβάνουν τις ακόλουθες περιπτώσεις:
173.Κατά τον υπολογισμό του ποσού που δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό της αναλογίας μεταξύ των μεταβλητών και των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών, το γεγονός ότι περιλαμβάνεται ρήτρα μη άσκησης ανταγωνισμού στη σύμβαση δεν υπονοεί αναγκαστικά ότι όλο το ποσό που έχει καταβληθεί για την πρόωρη λύση της σύμβασης καταβάλλεται για την αποζημίωση του συγκεκριμένου μέλους του προσωπικού προκειμένου να δεσμευτεί ότι δεν θα ασκήσει ανταγωνιστικές δραστηριότητες για ορισμένο χρονικό διάστημα. Μόνο τα ποσά του διακανονισμού που προσδιορίζονται ειδικά στη σύμβαση ως αποζημίωση για τη ρήτρα μη άσκησης ανταγωνισμού θα συμμορφώνονται με την παράγραφο 172. Όποτε η εθνική νομοθεσία περιορίζει τη διάρκεια των ρητρών μη άσκησης ανταγωνισμού, κάθε πληρωμή που πραγματοποιείται πέραν των εν λόγω προθεσμιών δεν μπορεί να θεωρηθεί «διακανονισμός λόγω της ρήτρας μη άσκησης ανταγωνισμού» και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποκλειστεί από την αναλογία μεταβλητών προς σταθερές αποδοχές. 174. Κατά τον υπολογισμό της αναλογίας μεταξύ της σταθερής και της μεταβλητής συνιστώσας των συνολικών αποδοχών, τα ακόλουθα ποσά αποζημιώσεων λόγω αποχώρησης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ως μεταβλητές αποδοχές για τους σκοπούς του υπολογισμού της εν λόγω αναλογίας για την τελευταία περίοδο επιδόσεων:
32 Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (οδηγία για την ανάκαμψη και την εξυγίανση των τραπεζών) (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 190). 1. Επισκόπηση
1.1 Παραπομπές1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις1.3 Σχετικά πρότυπα2. Εντοπισμένες απαιτήσεις
3. Σχετικά πρότυπα
|