Βαθμολογία της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης

Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αξιολογούν την «προσαρμοσμένη συνολική δυνατότητα ανάκαμψης» που προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 39 και 4 0 , καθορίζοντας τα ακόλουθα επίπεδα αφού έχουν λάβει υπόψη τα κατώτατα όρια για τους «σχετικούς δείκτες σχεδίου ανάκαμψης» και τις σχετικές κανονιστικές απαιτήσεις:

• a. «ικανοποιητικό» — στις περιπτώσεις που, κατόπιν συμπερίληψης της «προσαρμοσμένης συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης», οι «σχετικοί δείκτες σχεδίου ανάκαμψης» των ιδρυμάτων υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια που καθορίζονται σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τους δείκτες των σχεδίων ανάκαμψης·
• b. «επαρκές με πιθανό περιθώριο βελτίωσης» — στις περιπτώσεις που, κατόπιν συμπερίληψης της «προσαρμοσμένης συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης», οι «σχετικοί δείκτες σχεδίου ανάκαμψης» των ιδρυμάτων δεν υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια που ορίζονται σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τους δείκτες των σχεδίων ανάκαμψης, αλλά εξακολουθούν να είναι ίσοι ή υψηλότεροι από το κεφάλαιο των ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των κανονιστικών απαιτήσεων μόχλευσης και των κανονιστικών απαιτήσεων ρευστότητας που αναφέρονται στην παράγραφο 2 0 , με την προσθήκη όλων των ισχυόντων ρυθμιστικών αποθεματικών·
• c. «χαμηλό» – στις περιπτώσεις που, κατόπιν συμπερίληψης της «προσαρμοσμένης συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης», οι «σχετικοί δείκτες σχεδίου ανάκαμψης» των ιδρυμάτων δεν πληρούν τις κανονιστικές απαιτήσεις κεφαλαίου (συμπεριλαμβανομένης της μόχλευσης) και τις κανονιστικές απαιτήσεις ρευστότητας των ιδρυμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 20 με την προσθήκη όλων των ισχυόντων ρυθμιστικών αποθεματικών.

Στις περιπτώσεις που η «προσαρμοσμένη συνολική δυνατότητα ανάκαμψης» που θα προκύψει βρίσκεται μεταξύ των διαφορετικών επιπέδων που αναφέρονται στην παράγραφο 41 , οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να επιλέγουν την καταλληλότερη ταξινόμηση λαμβάνοντας υπόψη, ιδιαιτέρως, τη σοβαρότητα των σεναρίων και τον αριθμό των «σχετικών δεικτών σχεδίου ανάκαμψης» που εντοπίζονται στα διάφορα επίπεδα.

Για να συμπληρώσουν την αξιολόγηση της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης που διενεργούν, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη γενικές ποιοτικές παραμέτρους, οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται ήδη στην «προσαρμοσμένη συνολική δυνατότητα ανάκαμψης», στο πλαίσιο της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης. Η εξέταση των παραγόντων αυτών μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογή προς τα πάνω ή προς τα κάτω της ενδεικτικής βαθμολογίας σύμφωνα με την παράγραφο 4 1 από τις αρμόδιες αρχές, εφόσον αυτές κρίνουν ότι η βαθμολογία αυτή δεν αντιπροσωπεύει πλήρως τη θέση των ιδρυμάτων ως προς τη συνολική δυνατότητα ανάκαμψής τους, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:

• a. τη διαφορά μεταξύ της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης που έχει προσδιοριστεί από τα ιδρύματα και της «προσαρμοσμένης συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης» που έχει προσδιοριστεί από τις αρμόδιες αρχές·
• b. την ύπαρξη συνολικών στοιχείων που αποδεικνύουν τυχόν προηγούμενη ή μη εμπειρία όσον αφορά την εφαρμογή·
• c. την ύπαρξη ή μη τυχόν προπαρασκευαστικών μέτρων πριν από την εφαρμογή των επιλογών·
• d. πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με το επίπεδο συγκέντρωσης, το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, τη σκοπιμότητα και την αξιοπιστία των επιλογών ανάκαμψης, καθώς και το επίπεδο ακραίων καταστάσεων που εφαρμόζουν τα ιδρύματα·
• e. την ικανότητα των ιδρυμάτων όσον αφορά τη διαθεσιμότητα, την ποιότητα και τη συγκέντρωση δεδομένων, καθώς και τη διακυβέρνηση των ιδρυμάτων όσον αφορά την ετοιμότητα διαχείρισης κρίσεων.

Ένα «χαμηλό» επίπεδο συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης θα πρέπει να οδηγεί είτε στην αξιολόγηση μιας σημαντικής έλλειψης στο σχέδιο ανάκαμψης σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, είτε στον προσδιορισμό ενός συγκεκριμένου τομέα βελτίωσης που σχετίζεται με τη συνολική δυνατότητα ανάκαμψης στην αξιολόγηση του σχεδίου ανάκαμψης των ιδρυμάτων από τις αρμόδιες αρχές.

Ένα «επαρκές με πιθανό περιθώριο βελτίωσης» επίπεδο συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό ενός συγκεκριμένου τομέα βελτίωσης που σχετίζεται με τη συνολική δυνατότητα ανάκαμψης στην αξιολόγηση του σχεδίου ανάκαμψης των ιδρυμάτων από τις αρμόδιες αρχές.

Κατά τη διενέργεια της αξιολόγησης για τον εντοπισμό τυχόν σημαντικής έλλειψης ή συγκεκριμένου τομέα βελτίωσης στο σχέδιο ανάκαμψης που σχετίζεται με τη συνολική δυνατότητα ανάκαμψης, σύμφωνα με τις παραγράφους 4 4 και 4 5 , οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ακόλουθες ενδεικτικές καταστάσεις:

• a. κατά πόσο το ίδρυμα λειτουργεί ήδη υπό συνθήκες ακραίων καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που έχει ζητηθεί σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου σύμφωνα με το άρθρο 142 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
• b. κατά πόσο το ίδρυμα έχει ήδη βελτιώσει τη συνολική του δυνατότητα ανάκαμψης σε σύγκριση με προηγούμενα σχέδια ανάκαμψης και κατά πόσο εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο για πιθανή βελτίωση της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης δεδομένου του μεγέθους, του επιχειρηματικού μοντέλου και του προφίλ κινδύνου του ιδρύματος·
• c. κατά πόσο η κεφαλαιακή θέση, η θέση μόχλευσης και/ή η θέση ρευστότητας του ιδρύματος εμφανίζουν επαρκές περιθώριο ως προς τις κανονιστικές απαιτήσεις και, ως εκ τούτου, τα σενάρια που χρησιμοποιεί το ίδρυμα είναι εξαιρετικά δυσχερή και, κατ’ επέκταση, υπερβολικά επαχθή σε σχέση με τα σενάρια των ομότιμων ιδρυμάτων.

Η ταξινόμηση που αναφέρεται στις παραγράφους 4 1 έως 4 3 θα πρέπει να στηρίζει την αξιολόγηση της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης από τις αρμόδιες αρχές ως σχετική συνιστώσα της συνολικής τους αξιολόγησης του σχεδίου ανάκαμψης.