THC-score

De bevoegde autoriteiten dienen de “aangepaste totale herstelcapaciteit” zoals gespecificeerd in overeenstemming met de punten 39 en 40 te beoordelen en deze capaciteit in één van de volgende categorieën in te delen, rekening houdend met de drempels voor de “relevante HP-indicatoren” en de bijbehorende regelgevingsvereisten:

• a. “naar behoren” – ingeval de “relevante HP-indicatoren” van de instellingen, rekening houdend met de “aangepaste totale herstelcapaciteit”, hoger liggen dan de drempelwaarden die ervoor zijn vastgesteld overeenkomstig de richtsnoeren inzake indicatoren voor herstelplannen;
• b. “adequaat, maar voor mogelijke verbetering vatbaar” – ingeval de “relevante HP-indicatoren” van de instellingen, rekening houdend met de “aangepaste totale herstelcapaciteit”, niet hoger liggen dan de drempelwaarden die zijn vastgesteld overeenkomstig de richtsnoeren inzake indicatoren voor herstelplannen, maar wel gelijk zijn aan of hoger liggen dan het volgens de regelgeving vereiste niveau voor het kapitaal (inclusief hefboomfinanciering) en de liquiditeit van de instellingen, zoals bedoeld in punt 20, alle toepasselijke wettelijk vereiste buffers meegerekend;
• c. “zwak” – ingeval de “relevante HP-indicatoren” van de instellingen, rekening houdend met de “aangepaste totale herstelcapaciteit”, niet voldoen aan de in punt 20 bedoelde regelgevingsvereisten voor het kapitaal (inclusief hefboomfinanciering) en de liquiditeit van de instellingen, alle toepasselijke wettelijk vereiste buffers meegerekend.

Indien de “aangepaste totale herstelcapaciteit” tussen twee van de in punt 41 genoemde categorieën valt, dienen de bevoegde autoriteiten de meest geschikte categorie te kiezen en daarbij in het bijzonder rekening te houden met de ernst van de scenario’s en het aantal “relevante HP-indicatoren” in elke categorie.

In aanvulling op hun THC-beoordeling dienen de bevoegde autoriteiten ook algemene kwalitatieve overwegingen betreffende het THC-kader in aanmerking te nemen die anderszins niet in de “aangepaste totale herstelcapaciteit” tot uiting komen. Als gevolg daarvan is het mogelijk dat de indicatieve score volgens punt 41 naar boven of beneden wordt bijgesteld wanneer de bevoegde autoriteiten van mening zijn dat deze score anders geen goed beeld geeft van de THC-positie van de instellingen. Daarbij houden zij met name rekening met de volgende elementen:

• a. het verschil tussen de door de instellingen vastgestelde totale herstelcapaciteit en de aangepaste totale herstelcapaciteit die voortvloeit uit de beoordeling van de bevoegde autoriteiten;
• b. algemeen bewijs van of gebrek aan in het verleden opgedane ervaring met de uitvoering van herstelmogelijkheden;
• c. de vraag of er al dan niet is voorzien in voorbereidende maatregelen voorafgaand aan de uitvoering van herstelmogelijkheden;
• d. aanvullende informatie met betrekking tot het concentratieniveau, het tijdschema van de uitvoering, de haalbaarheid en de geloofwaardigheid van de herstelmogelijkheden, evenals het door de instellingen toegepaste stressniveau;
• e. het vermogen van de instellingen vanuit het oogpunt van de beschikbaarheid, de kwaliteit en de aggregatie van gegevens alsook hun bestuur in termen van paraatheid voor crisisbeheer.

Als de totale herstelcapaciteit in de categorie “zwak” wordt ingedeeld, dient dit er ofwel toe te leiden dat er een materiële tekortkoming in het herstelplan wordt vastgesteld overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 2014/59/EU, ofwel dat er een specifiek verbeterpunt met betrekking tot de totale herstelcapaciteit wordt aangemerkt in de beoordeling van het herstelplan van de instellingen door de bevoegde autoriteiten.

Een totale herstelcapaciteit die “adequaat, maar voor mogelijke verbetering vatbaar” is, kan ertoe leiden dat een specifiek verbeterpunt wordt aangemerkt met betrekking tot de totale herstelcapaciteit in de beoordeling van het herstelplan van de instellingen door de bevoegde autoriteiten.

Met het oog op de vaststelling van een materiële tekortkoming of een specifiek verbeterpunt in het herstelplan met betrekking tot de totale herstelcapaciteit overeenkomstig de punten 44 en 45, dienen de bevoegde autoriteiten rekening te houden met onderstaande (niet-limitatieve) omstandigheden:

• a. of de instelling reeds onder ernstige stress opereert, bijvoorbeeld omdat er overeenkomstig artikel 142 van Richtlijn 2013/36/EU om een kapitaalconserveringsplan is verzocht;
• b. of de instelling de totale herstelcapaciteit al verbeterd heeft ten opzichte van eerdere herstelplannen en er nu geen verdere ruimte is voor verbetering van deze capaciteit gezien de omvang, het bedrijfsmodel en het risicoprofiel van de instelling;
• c. of de kapitaal-, de hefboomfinancierings- en/of de liquiditeitspositie van de instelling de wettelijke vereisten ruim overschrijven, waardoor de door de instelling gehanteerde scenario’s extreem ernstig zijn en daardoor te bestraffend zijn in vergelijking met soortgelijke instellingen.

De indeling in de categorieën genoemd in de punten 41 tot en met 43 dient de THC-beoordeling van de bevoegde autoriteiten te ondersteunen en een relevant onderdeel te vormen van hun algemene beoordeling van het herstelplan.