5.1 Regelingen voor het terugbetalen van deposanten bij bijkantoren

In samenwerkingsovereenkomsten tussen depositogarantiestelsels, of voor zover passend, aangewezen autoriteiten, worden de volgende regelingen gespecificeerd voor het terugbetalen van deposanten bij bijkantoren van aangesloten kredietinstellingen die een vergunning hebben in andere lidstaten, door het depositogarantiestelsel in de lidstaat van ontvangst namens het depositogarantiestelsel in de lidstaat van herkomst, overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2014/49/EU:

• a. Kennisgeving van niet-beschikbaarheid van deposito’s

In samenwerkingsovereenkomsten worden de inhoud van de kennisgeving van niet-beschikbaarheid van deposito’s en het proces volgens welke deze wordt verzonden gespecificeerd. De overeenkomsten bevatten relevante contactgegevens, waaronder e-mailadressen en telefoonnummers.

Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst stelt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst en de aangewezen autoriteit van de lidstaat van ontvangst wanneer het depositogarantiestelsel daar niet de aangewezen autoriteit is, ervan in kennis dat er een situatie van niet-beschikbaarheid van deposito’s is opgetreden, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder 8), van Richtlijn 2014/49/EU. De kennisgeving bevat tevens algemene informatie over de instelling waar de niet-beschikbaarheid van deposito’s is opgetreden, met inbegrip van een schatting van de omvang van de verwachte uitbetaling, het bedrag aan gedekte deposito’s en het aantal in aanmerking komende deposanten bij het bijkantoor, de munteenheid waarin de terugbetaling geschiedt en eventuele overige algemene informatie die het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst nuttig acht voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst om de uitbetaling voor te bereiden.

Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst stelt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst direct na vaststelling van de niet-beschikbaarheid van deposito’s daarvan in kennis. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst ontvangt eerst de kennisgeving en dan pas alle benodigde informatie en middelen, zodat het al gelijk voorbereidingen kan gaan treffen voor een uitbetaling.

• b. Uitwisseling van informatie, waaronder instructies voor betaling

Hoewel artikel 4, lid 9, van Richtlijn 2014/49/EU vereist dat depositogarantiestelsels zorg dragen voor de geheimhouding en de bescherming van de gegevens met betrekking tot de rekeningen van deposanten en dat die gegevens worden verwerkt overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG⁴ , zou het samenwerkingsovereenkomsten niet mogen beletten strengere eisen te stellen, mits dit in de samenwerkingsovereenkomst is overeengekomen.

⁴ Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, 23.11.1995, blz. 31).

Samenwerkingsovereenkomsten stellen een uiterste termijn waarop het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst alle informatie die noodzakelijk is voor de voorbereiding van een terugbetaling van deposanten, aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst moet hebben toegezonden. De uiterste datum mag niet later zijn dan twee werkdagen van de lidstaat van herkomst vóór de uiterste datum waarop het terug te betalen bedrag beschikbaar moet zijn voor de binnenlandse deposanten, ook wanneer de uiterste termijn voor terugbetaling door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst langer is dan zeven werkdagen na de vaststelling van de niet-beschikbaarheid van deposito’s bij de instelling. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst doet alles wat redelijkerwijs mogelijk is om aan deze termijn te voldoen. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst mag de overdracht van informatie echter opschorten in gevallen waarin het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, ondanks alle redelijke inspanningen, niet in staat is aan de termijn te voldoen omdat aanvullende informatie moet worden verkregen over deposito’s en deposanten, of omdat zijn interne processen het onmogelijk maken de informatie binnen de termijn te verkrijgen of de informatie van de lidstaat van ontvangst over de deposanten binnen de termijn te verwerken zonder het proces voor binnenlandse uitbetaling aanzienlijk te vertragen. In dergelijke gevallen stelt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst zo snel mogelijk op de hoogte van de vertraging en stelt het in overleg een nieuwe termijn vast die niet later ligt dan de termijn voor de overdracht van de middelen overeenkomstig punt 33.

Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst ontvangt de SCV binnen de binnenlandse termijnen voor ontvangst van deze informatie van de kredietinstelling. Vervolgens verwerkt het de SCV om het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst alleen de relevante instructies voor betaling te leveren in een formaat dat is overeengekomen tussen de depositogarantiestelsels en die de uit te betalen bedragen specificeren in de in de samenwerkingsovereenkomsten overeengekomen munteenheid. De informatie die moet worden overgedragen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst naar het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst omvat:

• • het bedrag dat aan iedere deposant moet worden uitbetaald;
• • alle benodigde informatie naargelang van de wijze van uitbetaling (bijvoorbeeld, adressen van deposanten of bankrekeningnummers voor elektronische overdracht).

Ingeval het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst niet over alle benodigde informatie beschikt, vraagt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, naargelang van de wijze van uitbetaling van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst de benodigde aanvullende informatie te verzamelen. Om het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst in staat te stellen de voor uitbetaling benodigde aanvullende informatie te verzamelen, helpt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst door alle benodigde informatie waarover het beschikt, over te dragen (bijvoorbeeld contactgegevens van deposanten of nationale identificatienummers).

De depositogarantiestelsels stellen elkaar direct van eventuele wijzigingen van de gegevens op de hoogte.

Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst doet zijn best om ervoor te zorgen dat het terug te betalen bedrag zo snel mogelijk beschikbaar is voor de deposanten, maar in elk geval binnen drie werkdagen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst na ontvangst van alle benodigde informatie, instructies en middelen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, zonder dat een verzoek daartoe aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst of van ontvangst nodig is.

Na de eerste uitbetaling informeert het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst op gedocumenteerde wijze over de resultaten van de uitbetaling, zoals over de verdeling en de daadwerkelijke betalingen aan deposanten, en verstrekt het een verslag over eventuele problemen bij de uitbetalingen en een beoordeling van onderdelen van het proces en van de samenwerkingsovereenkomst die in de toekomst kunnen worden verbeterd. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst informeert het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst regelmatig over de voortgang met betrekking tot verdere terugbetalingen die worden gedaan na het verstrijken van de uiterste termijn die in punt 28 is gesteld.

• c. Regelingen voor het voorschieten van middelen

In samenwerkingsovereenkomsten wordt bepaald dat het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, na van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst een kennisgeving te hebben ontvangen van de niet-beschikbaarheid van deposito’s, het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst zo snel mogelijk alle benodigde informatie zal doen toekomen over de rekeningen die moeten worden gebruikt voor de overdracht van middelen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst naar het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst.

De rekeningen en gekozen wijze van overdracht waarborgen een maximale veiligheid van de middelen en tijdigheid van de overdracht.

• d. Tijdlijn voor het voorschieten van de middelen

Samenwerkingsovereenkomsten specificeren de termijn waarbinnen de benodigde financiering wordt verstrekt.

Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst verstrekt de benodigde middelen aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst uiterlijk op de dag waarop het terug te betalen bedrag beschikbaar dient te komen voor de binnenlandse deposanten na de vaststelling van niet-beschikbaarheid van deposito’s bij de instelling, ook in gevallen waarin de termijn voor het beschikbaar maken van het terug te betalen bedrag voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst langer is dan zeven werkdagen, overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2014/49/EU.

Wanneer er te veel middelen zijn voorgeschoten aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, worden deze na afronding van de uitbetaling binnen drie werkdagen van de lidstaat van ontvangst terugbetaald aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst.

Figuur 1. Tijdlijn voor uitbetaling bij bijkantoren

Vaststelling van niet-beschikbaarheid van deposito’s. Deposito-garantiestelsel (DGS) van lidstaat van 11

herkomst stuurt kennisgeving aan DGS van lidstaat van t t DGS van lidstaat van DGS van lidstaat van ontvangst stuurt herkomst stuurt DGS van lidstaat van informatie over informatie en DGS van lidstaat van ontvangst zorgt dat het rekeningen naar DGS instructies aan DGS herkomst stuurt terug te betalen bedrag van lidstaat van van lidstaat van middelen naar DGS beschikbaar is herkomst ontvangst van lidstaat van ontvangst

Dag 0 Direct na 2 vóór werkdagen uiterste Terug te betalen

ontvangst van termijn voor Zelfde dag als bedrag beschikbaar kennisgeving verstrekking binnenlandse termijn binnen drie middelen voor het beschikbaar werkdagen na maken van het terug ontvangst informatie, te betalen bedrag betalingsinstructies en middelen

Gedeeltelijke uitbetalingen in de overgangsperiode tot 31 december 2023

Ingeval de uiterste termijn voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst voor het betaalbaar stellen van de uitbetaling langer is dan zeven werkdagen, informeert het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst de deposanten, rechtstreeks of via advertenties in de media, over de mogelijkheid om op verzoek kosten van levensonderhoud uitbetaald te krijgen.

Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst stelt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst binnen één werkdag in kennis van een verzoek van een deposant om uitbetaling van kosten van levensonderhoud. Deze kennisgeving bevat alle relevante informatie, zoals:

• a. de duidelijke en volledige identificatie van de deposant, met inbegrip van de relevante rekeninggegevens;
• b. de datum waarop het verzoek is ontvangen door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst;
• c. het gevraagde bedrag (indien van toepassing).

Wanneer een deposant, ofwel rechtstreeks aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst of aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, om uitbetaling verzoekt van een bedrag voor kosten van levensonderhoud, doet het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst zijn best om, na ontvangst van het verzoek of na kennisgeving hiervan door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, binnen vijf werkdagen van de lidstaat van herkomst, alle benodigde informatie en middelen te verstrekken, teneinde het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst in staat te stellen te waarborgen dat deposanten, terwijl ze wachten op een volledige uitbetaling, toegang krijgen tot een passend bedrag van hun gedekte deposito’s om in hun kosten van levensonderhoud te voorzien.

Wanneer volledige uitbetaling op handen is, of wanneer een gedeeltelijke uitbetaling het proces van volledige uitbetaling ernstig zou vertragen, kunnen de depositogarantiestelsels overeenkomen geen gedeeltelijke uitbetaling te doen in het belang van een snelle volledige uitbetaling.

• e. Behandeling van tijdelijk hoge saldi

In samenwerkingsovereenkomsten wordt het proces voor terugbetaling van tijdelijk hoge saldi door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst geschetst. Dit proces vindt plaats in onderstaande volgorde:

• a. Deposanten dienen vorderingen in bij het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst of bij het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst.
• b. Vorderingen die zijn gericht aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, moeten door dit depositogarantiestelsel worden doorgestuurd naar het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst.
• c. Vorderingen die zijn gericht aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, of die dit depositogarantiestelsel ontvangt van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, worden door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst gecontroleerd. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst biedt waar nodig ondersteuning, bijvoorbeeld bij taalproblemen of bij juridische problemen die samenhangen met het recht dat van toepassing is in de jurisdictie van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst.
• d. Bij het controleren van de vorderingen stuurt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst de benodigde informatie over deposito’s, deposanten en middelen aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, ofwel afzonderlijk, ofwel, als dit in een redelijke termijn mogelijk is, in een pakket met andere vorderingen.
• e. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst betaalt de deposanten uit.

Aanvullende bilaterale of multilaterale samenwerkingsovereenkomsten specificeren daarnaast de volgende aspecten:

• f. de uiterste termijn waarbinnen het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, indien van toepassing, vorderingen tot terugbetaling van deposanten accepteert, en waarvan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst de relevante deposanten op de hoogte stelt;
• g. informatie over de uiterste termijn van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst voor het terugbetalen van tijdelijk hoge saldi en over het dekkingsniveau.
• f. Gebruikte munteenheden

In samenwerkingsovereenkomsten wordt gespecificeerd dat de munteenheid waarin de terugbetaling geschiedt, de munteenheid is die is vastgesteld in de wetgeving die geldt voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst; het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst informeert het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst hierover.

Wanneer de wetgeving die geldt voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst de keuze biedt tussen verschillende munteenheden, en wanneer een van deze opties het gebruik betreft van de munteenheid van de lidstaat van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, wordt die optie in de eerste plaats gebruikt. Waar dit handig en wettelijk toegestaan is, kan het terug te betalen bedrag, wanneer de depositogarantiestelsels hierover overeenstemming bereiken, beschikbaar worden gesteld in meerdere munteenheden.

Voorbeeld 1. Als het Poolse depositogarantiestelsel terugbetalingen waarborgt in Poolse zloty (PLN), ongeacht de munteenheid van de rekening, krijgt de deposant in het VK, na het in gebreke blijven van een bijkantoor van een Poolse bank in het VK, zijn geld terug in PLN. Als het Poolse depositogarantiestelsel terugbetalingen waarborgt in PLN, Britse ponden (GBP) of Zwitserse franken (CHF), krijgen de meeste deposanten in het VK, na het in gebreke blijven van een bijkantoor van een Poolse bank in het VK, hun geld terug in GBP. Indien het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst echter de mogelijkheid heeft uitbetalingen te doen in verschillende munteenheden, en indien in contracten met deposanten of in informatie die aan hen is verstrekt overeenkomstig Richtlijn 2014/49/EU uitbetalingen in CHF zijn toegestaan, kunnen deposanten die over rekeningen in Zwitserse franken beschikken, worden terugbetaald in franken.

Wanneer valuta's moeten worden omgerekend, is de toe te passen koers de contante koers die de centrale bank van de lidstaat van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst heeft gepubliceerd op de dag van de vaststelling van de niet-beschikbaarheid van deposito’s bij een gegeven instelling.

De benodigde middelen waarnaar wordt verwezen in de punten 32–34, worden verstrekt in de munteenheid van terugbetaling die is vastgesteld in de wetgeving die geldt voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst overeenkomstig de punten 41 en 42. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst voert de noodzakelijke valutaomwisseling uit en draagt de benodigde kosten daarvoor.

• g. Afhandeling van correspondentie en gebruikte taal

In samenwerkingsovereenkomsten wordt gespecificeerd dat het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst namens het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst de communicatie met deposanten zal afhandelen, zoals het informeren van deposanten over de vaststelling van niet-beschikbaarheid van deposito’s en over de uitbetaling door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst namens het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst.

Daarnaast kan, wanneer het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst de communicatie met deposanten in de lidstaat waarin het bijkantoor is gevestigd effectief kan afhandelen – wat onder meer inhoudt dat het kan communiceren in de officiële taal of talen van de lidstaat van ontvangst – in de overeenkomst worden vastgelegd dat deposanten een expliciete, aanvullende optie wordt aangeboden om rechtstreeks te communiceren met het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst. In de praktijk betekent dit bijvoorbeeld dat de brief waarin de deposanten worden geïnformeerd over het in gebreke blijven van de aangesloten kredietinstelling, twee telefoonnummers kan bevatten: één voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst en één voor het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst.

In samenwerkingsovereenkomsten wordt gespecificeerd dat de depositogarantiestelsels in hun communicatie met de deposanten in de context van een terugbetaling de officiële taal of talen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst gebruiken. Zowel depositogarantiestelsels in de lidstaten van herkomst als in de lidstaten van ontvangst behouden echter het recht correspondentie die deposanten aan hen hebben gericht, te beantwoorden in de officiële taal of talen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst of een andere taal wanneer zij dat kunnen, of om in die talen te communiceren met deposanten die ermee hebben ingestemd om informatie in een gegeven taal te ontvangen.

De depositogarantiestelsels van de lidstaten van herkomst en van de lidstaten van ontvangst of, voor zover passend, de aangewezen autoriteiten, communiceren met elkaar in het Engels, tenzij zij er bilateraal mee instemmen in een andere taal te communiceren.

De communicatiekanalen die zijn vastgesteld voor de communicatie met de deposanten en tussen de depositogarantiestelsels van herkomst en van ontvangst, waarborgen een voldoende niveau van vertrouwelijkheid en beveiliging.

• h. Vergoeding van de kosten van terugbetaling

In samenwerkingsovereenkomsten worden de typen kosten gespecificeerd die het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst zal terugbetalen aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, kosten die zijn gemaakt bij het uitvoeren van de volgende taken die verband houden met de uitbetaling:

• h. communicatie met deposanten, waaronder het opzetten van de benodigde infrastructuur, het werven van personeel en publicaties in de media;
• i. communicatie met het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, waaronder het verstrekken van feedback over betaalde vorderingen;
• j. het verzamelen van aanvullende informatie die vereist is voor de uitbetaling, waaronder het opzetten van de benodigde infrastructuur en het werven van personeel;
• k. vertaling van documenten;
• l. het inwinnen van informatie;
• m. transactiekosten van uitbetalingen;
• n. relevante juridische kosten.

In aanmerking komende kosten die het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst heeft gemaakt, voldoen aan de volgende criteria:

• o. ze zijn noodzakelijk voor het verrichten van de uitbetaling;
• p. ze zijn reëel, redelijk, gerechtvaardigd en voldoen aan het beginsel van gezond financieel beheer;
• q. ze zijn identificeerbaar, dat wil zeggen dat ze zijn geregistreerd in de boekhouding van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst en worden gedekt door effectief ondersteunend bewijsmateriaal.

In samenwerkingsovereenkomsten kan worden vastgelegd dat:

• r. het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst een bedrag ineens zal betalen op basis van schattingen, voordat het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst kosten maakt waarbij na afloop een naverrekening plaatsvindt; of
• s. het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst de kosten die in de samenwerkingsovereenkomst zijn vastgelegd, vergoed krijgt na de uitbetaling.

Wanneer het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst de kosten vergoed krijgt na de uitbetaling, wordt niet later dan zeven dagen na de eerste uitbetaling van gedekte deposito’s overeenstemming bereikt over de details inzake de vergoeding, zoals de termijn waarbinnen de kosten worden vergoed of de toepasselijke rentevoet.

• i. Controlerecht

Teneinde het vertrouwen in het vermogen van depositogarantiestelsels om hun functie uit te oefenen in het geval van een uitbetaling in een bijkantoor, verder te versterken, kunnen beoogde partijen bij de overeenkomst, voordat zij een samenwerkingsovereenkomst aangaan en op ieder moment nadat de overeenkomst is gesloten, voorzien in een wederzijds recht van controle op de activiteiten van hun partnerdepositogarantiestelsel in verband met de uitbetaling.

Een dergelijke controle kan, afhankelijk van de overeenkomst tussen de depositogarantiestelsels of, voor zover passend, de aangewezen autoriteiten, de vorm aannemen van bijvoorbeeld toezicht, evaluatie achteraf van de uitbetaling, controle van de kosten en het detacheren van personeel tijdens de uitbetaling, en kan op locatie of op afstand worden uitgevoerd. Partijen bij de overeenkomst kunnen overeenkomen het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst toe te staan een controle uit te voeren van de activiteiten van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst met betrekking tot de uitbetaling die door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst is betaald.

• j. Omgaan met vertragingen

Kosten die voortkomen uit vertragingen bij het verstrekken van betalingsinstructies, de benodigde informatie en de middelen, door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, worden gedragen door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst, met inbegrip van de operationele kosten die het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst moet maken als gevolg van deze vertragingen.

Wanneer de vertraging is toe te schrijven aan handelingen van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst, draagt dit depositogarantiestelsel de kosten die uit deze vertraging voortkomen.

• k. Aansprakelijkheid

Overeenkomstig artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2014/49/EU is het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst geenszins aansprakelijk voor wat betreft handelingen die worden verricht volgens de instructies van het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst.

• l. Toetsing van de regelingen om uitbetalingen te operationaliseren

De depositogarantiestelsels van de lidstaat van herkomst en van ontvangst kunnen wederzijds overeenkomen dat zij, per geval en niet eerder dan drie maanden na de kennisgeving van de niet-beschikbaarheid van deposito’s, het functioneren en de reikwijdte van de praktische regelingen en infrastructuur die nodig zijn voor evenredige, verdere operationalisering van uitbetalingen door het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst overeenkomstig deze paragraaf zullen beoordelen, en daarin de noodzakelijke aanpassingen zullen aanbrengen.