9.4 Verdere overwegingen betreffende het schatten van de kasstroom uit de liquidatie van zekerheden in de vorm van goederen

Kredietinstellingen gebruiken passende en geloofwaardige aannames bij het schatten van de kasstroom uit de liquidatie van zekerheden in de vorm van goederen. Bovendien nemen kredietinstellingen de vereisten voor het waarderen van kasstromen uit hoofde van IFRS 13 over waardering tegen reële waarde in acht. Financiële instellingen voldoen met name aan de volgende vereisten:

• a) Zij moeten de veronderstelde tijd voor de verkoop bepalen, rekening houdend met bestaande en verwachte marktomstandigheden en met het onderliggende nationale juridische kader voor de verkoop van met hypotheek bezwaarde goederen.
• b) Zij moeten waarborgen dat de prijs die worden gehanteerd om de geschatte marktwaarde van zekerheden in de vorm van goederen op het tijdstip van liquidatie te bepalen, niet wordt gebaseerd op macro-economische prognoses/aannames die optimistischer zijn dan de prognoses van de relevante autoriteiten en organisaties, zoals het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB)/het Europees Comité voor systeemrisico's (ESRB), en derhalve niet uitgaat van een verbetering van de huidige marktomstandigheden.
• c) Zij moeten waarborgen dat niet wordt aangenomen dat inkomsten uit zekerheden in de vorm van goederen zullen stijgen ten opzichte van de bestaande niveaus, tenzij er een bestaande contractuele overeenkomst is betreffende een dergelijke stijging. Bovendien worden de actuele inkomsten uit goederen bij het berekenen van de kasstroom aangepast om deze in overeenstemming te brengen met de verwachte economische omstandigheden. Kredietinstellingen overwegen of het passend is om in een klimaat van recessie, met toenemende leegstand en/of afnemende vraag naar eigendomsoverdrachten en dus een neerwaartse druk op de opbrengsten, van gelijkblijvende inkomsten uit te gaan.
• d) Een strategie gericht op het vasthouden van als zekerheid verstrekte goederen is niet acceptabel. Een vasthoudstrategie wordt gedefinieerd als het vasthouden van het actief tegen een waarde boven de marktwaarde vanuit de aanname dat het actief zal worden verkocht nadat de markt zich heeft hersteld.

Wanneer de waarde van zekerheid wordt gebruikt om het terugvorderbare bedrag van de blootstelling te beoordelen, wordt ten minste het volgende gedocumenteerd:

• a) hoe de waarde is bepaald, met inbegrip van het gebruik van taxaties, aannames voor de waardering en berekeningen;
• b) de onderbouwing van aanpassingen van getaxeerde waarden, voor zover aanwezig;
• c) de bepaling van verkoopkosten, indien toepasselijk;
• d) het veronderstelde tijdpad voor de terugwinning;
• e) de deskundigheid en onafhankelijkheid van de taxateur.

Wanneer de waarneembare marktprijs wordt gebruikt om te beoordelen welk bedrag van de blootstelling kan worden teruggewonnen, worden ook het bedrag, de bron en de datum van de waarneembare marktprijs gedocumenteerd.

Kredietinstellingen zijn in staat de aannames te onderbouwen die zij hebben gebruikt bij het beoordelen van het bedrag dat kan worden teruggewonnen, door de bevoegde autoriteit op diens verzoek details te verstrekken over de marktwaarde van het goed, de korting op de marktprijs, de gehanteerde proces- en verkoopkosten en de aanname betreffende de tijd tot liquidatie. Kredietinstellingen zijn in staat hun aannames volledig te verantwoorden, zowel kwalitatief als kwantitatief, en de basis voor hun verwachtingen toe te lichten, rekening houdend met actuele ervaringen en ervaringen in het verleden.