2.4. Proporcjonalność i zaangażowanie nadzorcze

Właściwe organy powinny dostosować zakres, częstotliwość, szczegółowość i intensywność wykontaktów (zaangażowania) w zakresie nadzoru z instytucją do jej kategorii i uwzględnić przy tym zasadę proporcjonalności. Planując działania w zakresie SREP, właściwe organy powinny stosować zasady minimalnego zaangażowania w SREP określone w tabeli 1. Zasady te pozwalają przyporządkować intensywność działań nadzorczych do kategorii danej instytucji. Zasad tych nie należy traktować jako przeszkody w przeznaczaniu zasobów na określone priorytety nadzorcze. Właściwe organy mogą zatem, niezależnie od kategoryzacji instytucji, określić zakres i poziom szczegółowości swojej oceny tak, aby odzwierciedlały one profil ryzyka instytucji, istotność poszczególnych rodzajów ryzyka, trendy oraz nowo pojawiające się rodzaje ryzyka stwierdzone w ramach monitorowania kluczowych wskaźników, o których mowa w tytule 3, testów warunków skrajnych, o których mowa w tytule 11, lub wyników poprzednich ocen SREP.

Na podstawie tych zasad właściwe organy powinny formułować opinię na temat wszystkich elementów SREP (analiza modelu biznesowego, zarządzanie/mechanizmy kontroli wewnętrznej, ryzyka obciążające kapitał oraz ryzyka płynności i finansowania) zgodnie z minimalną częstotliwością określoną w tabeli 1, zachowując jednocześnie możliwość przeprowadzania corocznej, merytorycznej i kompleksowej oceny rentowności instytucji (podsumowanie ogólnej oceny SREP).

Opinia ta powinna opierać się na informacjach zgromadzonych w ramach pełnego zakresu działań nadzorczych wymienionych w ust. 13. Informacje z poprzednich lat mogą również stanowić punkt odniesienia dla oceny i podsumowania ogólnej oceny SREP, pod warunkiem że właściwy organ stwierdził – uwzględniając również kwartalne monitorowanie wskaźników – iże profil ryzyka instytucji nie uległ istotnej zmianie.

Właściwe organy powinny prowadzić dialog z organem zarządzającym i kadrą kierowniczą wyższego szczebla instytucji¹⁴ z częstotliwością nie mniejszą niż wskazana w tabeli 1. Niezależnie od kategorii instytucji właściwe organy powinny zintensyfikować działania, aby poczynić dalsze kroki w związku z ustaleniami poprzednich ocen SREP lub aby monitorować instytucję

• o wyższym lub szybko zmieniającym się profilu ryzyka bądź o niskiej punktacji ogólnej oceny SREP, odzwierciedlającej poważne zastrzeżenia organów nadzorczych.

¹⁴ Zgodnie z art. 3 ust. 9 dyrektywy 2013/36 Unii Europejskiej i Rady w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi,

W przypadku gdy instytucje należą do grup transgranicznych, właściwe organy powinny omówić, w jaki sposób zamierzają przeprowadzić ocenę SREP w ramach kolegiów organów nadzoru, aby na wczesnym etapie wykryć potencjalne problemy oraz dostosować i skoordynować podejście poszczególnych organów, zgodnie z postanowieniami tytułu 10.

Tabela 1 Stosowanie SREP w odniesieniu do różnych kategorii instytucji

* Zakres i szczegółowość przeglądu są dostosowane do profilu ryzyka instytucji, istotności poszczególnych rodzajów ryzyka oraz trendów i nowych ryzyk zidentyfikowanych w toku działań nadzorczych. Można się w tym przypadku oprzeć na wcześniejszych ocenach, o ile zgodnie z dostępnymi informacjami (np. monitorowanie wskaźników i raportowanie) nie nastąpiły żadne istotne zmiany, niezależnie od kategorii danej instytucji.

** Minimalny okres między kolejnymi ocenami wszystkich elementów SREP można wydłużyć z trzech do pięciu lat w przypadku instytucji kategorii 4, pod warunkiem że: (i) charakteryzują się stabilnym profilem niskiego ryzyka, stabilnymi wskaźnikami finansowymi i bezpiecznymi marżami; oraz (ii) kwartalny monitoring wskaźników KRI nie budzi żadnych obaw.

Jeżeli właściwe organy uznają, że instytucje mają podobne profile ryzyka lub mogą być narażone na podobne nowo pojawiające się rodzaje ryzyka, organy te mogą przeprowadzić tematyczne badanie wybranych elementów SREP (np. można przeprowadzić pojedynczą analizę modelu biznesowego obejmującą wszystkie małe instytucje udzielające kredytów hipotecznych, pod warunkiem, że prawdopodobnie pozwoli ona zidentyfikować te same problemy dotyczące rentowności działalności w przypadku wszystkich tych instytucji). Właściwe organy mogą również stosować dostosowane metodyki przeprowadzania procesu SREP w odniesieniu do instytucji o zbliżonych profilach ryzyka, takich jak podobne modele biznesowe lub położenie geograficzne ekspozycji zgodnie z art. 97 ust. 4a dyrektywy 2013/36/UE.

W przypadku instytucji objętych programem oceny nadzorczej wymaganym na podstawie art. 99 dyrektywy 2013/36/UE właściwe organy powinny zapewnić określenie poziomu zaangażowania i zakresu stosowania SREP w tym programie.

zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE oraz uchylającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE (Dz. Urz. L 176 z 27.6.2013,

• s. 338, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2013/36/2026-01-11).

Planując działania nadzorcze, właściwe organy powinny koordynować je zarówno wewnętrznie, aby zapewnić spójność oceny, jak i z innymi podmiotami bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanymi w proces oceny, szczególnie gdy wymagany jest ich wkład.