3. O ile model wartości zagrożonej w warunkach skrajnych powinien uwzględniać niektóre z norm …

O ile model wartości zagrożonej w warunkach skrajnych powinien uwzględniać niektóre z norm modelu bieżącej wartości zagrożonej, o tyle inne modele mogą odbiegać od tej zasady ze względu na wyraźne wymogi określone w dyrektywie lub niezgodności metodologiczne związane z pojęciem wartości zagrożonej w warunkach skrajnych. Dotyczy to szczególnie następujących obszarów:

• (i) Długość okresu występowania warunków skrajnych

Ze względu na fakt, że długość okresu występowania warunków skrajnych musi wynosić 12 miesięcy, nie należy dopuszczać działań zmierzających do skrócenia lub wydłużenia takiego okresu występowania warunków skrajnych, motywowanych potrzebą spójności pomiędzy wartością zagrożoną a wartością zagrożoną w warunkach skrajnych.

• (ii) Wymóg weryfikacji historycznej

Wartość mnożnika m s stosowanego w odniesieniu do wymogów kapitałowych powinna wynosić przynajmniej 3 i powinna zostać zwiększona o składnik z zakresu 0-1 w zależności od wyników weryfikacji historycznej wartości zagrożonej. Weryfikacja historyczna jako taka nie jest jednak wymagana w przypadku modelu wartości zagrożonej w warunkach skrajnych.

• (iii) Częstotliwość kalkulacji wartości zagrożonej w warunkach skrajnych

Zgodnie z dyrektywą w sprawie wymogów kapitałowych wartość zagrożoną w warunkach skrajnych należy obliczać co najmniej tygodniowo, co oznacza, że instytucje mogą obliczać tę miarę z większą częstotliwością, np. dzienną, tak by była ona zgodna z częstotliwością obliczania wartości zagrożonej.

Na przykład w przypadku przyjęcia przez instytucje tygodniowej kalulacji wartości zagrożonej w warunkach skrajnych i przy założeniu jednodniowej miary wartości zagrożonej w warunkach skrajnych skalowanej do 10 dni,

10 dzienna kalkulacja wymogów kapitałowych w oparciu o modele wewnętrzne podlegałaby następującym wymogom:

• a) tę samą wartość miary wartości zagrożonej w warunkach skrajnych wykorzystano by dla 5 kolejnych dni roboczych po uruchomieniu modelu wartości zagrożonej w warunkach skrajnych;
• b) w odniesieniu do obliczania średniej wartości miary wartości zagrożonej w warunkach skrajnych w ciągu poprzednich sześćdziesięciu dni roboczych, instytucje powinny taką średnią obliczyć przy wykorzystaniu poprzednich 12 wartości miary wartości zagrożonej w warunkach skrajnych;
• c) instytucja powinna być w stanie wykazać, że w dniu tygodnia wybranym do obliczenia wartości zagrożonej w warunkach skrajnych jej portfel jest reprezentatywny dla portfela posiadanego w ciągu takiego tygodnia, oraz że wybrany portfel nie powoduje systematycznego niedoszacowania wartości zagrożonej w warunkach skrajnych obliczanej z częstotliwością tygodniową. Za wystarczający należy uznać np. dowód, że wartość zagrożona nie jest systematycznie niższa od wartości zagrożonej w warunkach skrajnych w dniu tygodnia wybranym do obliczenia wartości zagrożonej w warunkach skrajnych.

1. Przegląd

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

3. Powiązane normy

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/