+Przykład 1
---+Współczynnik wynikający z inflacji (i)
---+Współczynnik wynikający z oprocentowania obligacji skarbowych UE (g)
---+Współczynnik motywacyjny wynikający z długoterminowego odroczenia (id)
---+Długość okresu nabywania uprawnień (n)
---+Kwota 20 000 EUR odroczona na pięć lat:
---+Kwota 10 000 EUR odroczona na sześć lat:
---+wynagrodzenia oblicza się w sposób następujący:

Przykład 1

Załóżmy, że dane państwo członkowskie zezwoliło instytucjom na stosowanie stopy dyskontowej na maksymalnym poziomie 25% łącznego wynagrodzenia zmiennego. Załóżmy ponadto, że udziałowcy instytucji nie zatwierdzili wyższego maksymalnego stosunku niż przewidziany w dyrektywie 2013/36/UE.

Instytucja chciałaby przyznać jednemu z pracowników łączne wynagrodzenie 285 000 euro, z czego 135 000 EUR ma stanowić wynagrodzenie stałe, a 150 000 EUR potencjalne wynagrodzenie zmienne. Pracownik ten jest jednym ze wskazanych pracowników i uwzględnia się wynagrodzenie za wyniki w roku 2014. Stosunek wynagrodzenia zmiennego do stałego w ujęciu nominalnym kształtowałby się w tym przypadku powyżej dopuszczalnego stosunku 1:1. Jednakże po zastosowaniu stopy dyskontowej do części wynagrodzenia zmiennego wypłacanego w instrumentach odroczonych na okres przynajmniej pięciu lat stosunek spełnia wymóg art. 94 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2013/36/UE, jak pokazano poniżej.

Struktura wynagrodzenia zmiennego przedstawiałaby się w niniejszym przykładzie następująco:

  •  20 000 EUR wynagrodzenia zmiennego zostałoby wypłaconych w instrumentach odroczonych na pięć lat;
  •  10 000 EUR zostałoby wypłaconych w instrumentach odroczonych na sześć lat;
  •  pozostała kwota łącznego wynagrodzenia zmiennego byłaby wypłacona z góry, nie w instrumentach, i zostałaby odroczona na okres krótszy niż pięć lat.

Dyrektywa 2013/36/UE wymaga odroczenia co najmniej 40% wynagrodzenia zmiennego na okres nie krótszy niż trzy do pięciu lat. W przypadku szczególnie wysokiego poziomu składnika wynagrodzenia zmiennego, odroczyć należy co najmniej 60%. Przynajmniej 50% wynagrodzenia zmiennego należy wypłacać w instrumentach. Wszystkie powyższe odsetki odnoszą się do kwot wynagrodzenia zmiennego przyznanych danemu pracownikowi przed zastosowaniem stopy dyskontowej.

Przykład ten nie dotyczy sytuacji, w której wynagrodzenie przysługuje na zasadzie proporcjonalności. Kwoty 20 000 EUR i 10 000 EUR wypłacane w instrumentach, przysługują w pełni odpowiednio po pięciu i sześciu latach.

Przy wynagrodzeniu zmiennym 150 000 euro, zdyskontowaniu podlegać mogła maksymalna kwota EUR 37 500 EUR (czyli 25% łącznego wynagrodzenia zmiennego 150 000 euro), pod warunkiem że miała zostać wypłacona w instrumentach odroczonych na okres ponad pięciu lat. W tym jednak przykładzie wyłącznie 30 000 EUR spełnia obydwa powyższe warunki i tylko te kwoty mogą być zdyskontowane.

1. Przegląd

,
Współczynnik wynikający z inflacji (i)

Załóżmy, że według najnowszych dostępnych danych stopa inflacji HICP dla tego państwa członkowskiego wynosi 2%.
Współczynnik wynikający z oprocentowania obligacji skarbowych UE (g)

Załóżmy, że średnie oprocentowanie długoterminowych obligacji skarbowych UE według najnowszych danych publikowanych przez Eurostat wynosi 2,73%.
Współczynnik motywacyjny wynikający z długoterminowego odroczenia (id)

W odniesieniu do kwoty 20 000 EUR odroczonej na okres pięciu lat współczynnik motywacyjny wynosi 10%.

W odniesieniu do kwoty 10 000 EUR odroczonej na okres sześciu lat współczynnik motywacyjny wynosi 14% (10% + 4% za każdy dodatkowy pełny rok).
Długość okresu nabywania uprawnień (n)

Dla 20 000 EUR okres nabywania uprawnień wynosi pięć lat.

Dla 10 000 EUR okres nabywania uprawnień wynosi sześć lat.

Wysokość zdyskontowanego wynagrodzenia zmiennego dla powyższego przykładu 1 oblicza się w następujący sposób:
Kwota 20 000 EUR odroczona na pięć lat:

20 000 ( 1+0 . 02+0 . 0273+0 . 10 ) = 5 10 061,09
Kwota 10 000 EUR odroczona na sześć lat:

10 000 ( 1+0 . 02+0 . 0273+0 . 14 ) = 6 3 569,75

Suma zdyskontowanego wynagrodzenia zmiennego = 13 630,84 EUR Łączne wynagrodzenie służące do celu obliczania stosunku między zmiennym a stałym składnikiem wynagrodzenia oraz stosunek między zmiennymi a stałymi składnikami
wynagrodzenia oblicza się w sposób następujący:

Kwota wynagrodzenia zmiennego, którą można zdyskontować w związku z jej wypłatą w instrumentach odroczonych na okres co najmniej pięciu lat, wynosi 30 000 EUR. Zastosowano jednak różne stopy dyskontowe, ponieważ okres nabywania uprawnień stosowany w odniesieniu do kwoty 20 000 EUR wynosi pięć lat, podczas gdy okres nabywania uprawnień stosowany w odniesieniu do kwoty 10 000 EUR – sześć lat. Te dwie kwoty przysługują w pełni na koniec okresu nabywania uprawnień, stąd okres nabywania uprawnień jest równy okresowi odroczenia. W niniejszym przykładzie nie występuje wynagrodzenie przysługujące na zasadzie proporcjonalności. Łączna kwota zdyskontowanej części wynagrodzenia zmiennego wynosi 13 630,84 EUR, w związku z czym łączna kwota wynagrodzenia zmiennego do celu obliczania stosunku między wynagrodzeniem zmiennym a stałym wynosi 133 630,84 EUR; to znaczy (150 000 - 30 000 + 13 630,84). W niniejszym przykładzie stosunek między zmiennymi a stałymi składnikami łącznego wynagrodzenia wynosi (133 630.84/135 000)*100 = 98,99 %.

Podsumowując, przy wyżej określonych założeniach i warunkach, instytucja będzie mogła przyznać swojemu pracownikowi łączną kwotę wynagrodzenia 285 000 EUR, z czego 135 000 EUR będzie stanowiło wynagrodzenie stałe a 150 000 EUR wynagrodzenie zmienne, przy stosunku wynagrodzenia zmiennego do stałego 1:1.

Ze 150 000 EUR wynagrodzenia zmiennego co najmniej 40 % (60 000 EUR) należy odroczyć. Jeżeli, w zależności od jurysdykcji, powyższa kwota jest uznawana za szczególnie wysoką, odroczyć należy przynajmniej 60 % (EUR 90 000). W każdym przypadku, w instrumentach należy przyznać przynajmniej 75 000 EUR.

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania

3. Powiązane normy

Normy
  • EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/