1. Przedmiot

Zgodnie z art. 48 ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE niniejsze wytyczne dotyczą wzajemnych powiązań między rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE a dyrektywą 2014/59/UE na potrzeby kolejności umorzenia i konwersji. W wytycznych uściślono rzeczone powiązania na potrzeby art. 48 dyrektywy 2014/59/UE, który reguluje kolejność umorzenia i konwersji w przypadku stosowania instrumentu umorzenia lub konwersji długu. Wytyczne odnoszą się również do art. 60 dyrektywy 2014/59/UE w kwestii kolejności umorzenia i konwersji instrumentów kapitałowych w momencie utraty rentowności. Do celów niniejszych wytycznych „instrumenty kapitałowe” oznaczają instrumenty, które kwalifikuje się jako instrumenty CET1 (instrumenty w kapitale podstawowym Trier I), AT1 (instrumenty dodatkowe w Trier I) lub T2 (instrumenty w Trier II) z rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Zgodnie z art. 48 dyrektywy 2014/59/UE państwa członkowskie zapewniają, aby organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stosując instrument umorzenia lub konwersji długu, wykonywały uprawnienia do umorzenia i konwersji z zastrzeżeniem wszelkich wyłączeń na mocy art. 44 ust. 2 i 3 tejże dyrektywy, w następującej kolejności: pozycje CET1; następnie instrumenty AT1; następnie instrumenty T2; następnie inne rodzaje długu podporządkowanego niż instrumenty AT1 lub T2 zgodnie z hierarchią roszczeń w zwykłym postępowaniu upadłościowym; następnie pozostałe zobowiązania kwalifikowalne zgodnie z hierarchią roszczeń w zwykłym postępowaniu upadłościowym.

Zgodnie z art. 48 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przypisują straty po równo poszczególnym akcjom lub innym instrumentom właścicielskim i zobowiązaniom kwalifikowalnym o tej samej pozycji w hierarchii roszczeń z wyjątkiem przypadku, gdy odmienny podział strat pomiędzy zobowiązaniami o tej samej pozycji w hierarchii roszczeń wynika z uznaniowych wyłączeń z zastosowania umorzenia lub konwersji na mocy art. 44 ust. 3 tejże dyrektywy. W takim przypadku poziom umorzenia lub konwersji zastosowany w odniesieniu do zobowiązań kwalifikowalnych może zostać podwyższony na mocy art. 44 ust. 3, o ile poziom umorzenia i konwersji jest zgodny z zasadą niepogarszania sytuacji wierzycieli, o której mowa w art. 34 ust. 1 lit. g) tejże dyrektywy.

Zgodnie z art. 48 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE, przed dokonaniem umorzenia lub konwersji w odniesieniu do innych zobowiązań kwalifikowalnych lub zobowiązań traktowanych jednakowo w hierarchii roszczeń, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonują konwersji lub obniżenia kwoty głównej instrumentów AT1 i T2, w przypadku gdy instrumenty te zawierają jeden z poniższych warunków i nie zostały jeszcze poddane konwersji: a) warunek przewidujący obniżenie kwoty głównej instrumentu w przypadku wystąpienia jakiegokolwiek zdarzenia odnoszącego się do sytuacji finansowej, wypłacalności lub poziomu funduszy własnych instytucji lub podmiotu; b) warunek przewidujący konwersję instrumentów na akcje lub inne instrumenty właścicielskie w przypadku wystąpienia jakiegokolwiek z tych zdarzeń.

Zgodnie z art. 48 ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE, jeżeli organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obniżą, ale nie do zera, kwotę główną instrumentu zgodnie z ust. 3 tego artykułu, respektują one hierarchię wierzycieli i wykonują one uprawnienia do umorzenia i konwersji w odniesieniu do pozostałej wartości tej kwoty głównej zgodnie z ust. 1. Ponadto zgodnie z art. 48 ust. 5, przy podejmowaniu decyzji o umorzeniu zobowiązań lub ich konwersji na kapitał, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie dokonują konwersji danej kategorii zobowiązań, jeśli kategoria zobowiązań podporządkowanych względem tej kategorii nie poddaje się zasadniczo konwersji na kapitał ani umorzeniu, chyba że sytuacja taka jest dopuszczalna na mocy art. 44 ust. 2 i 3 dyrektywy 2014/59/UE.

Przepisy zawarte w art. 48, a zwłaszcza w jego ust. 1, tworzą szereg wzajemnych powiązań z systemem ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2014/59/UE, które wymagają uściślenia. Rzeczone powiązania dotyczą w szczególności instrumentów kapitałowych (zwłaszcza kategorii AT1 i T2) na potrzeby kolejności umorzenia i konwersji. W art. 2 ust. 1 pkt 69), 73) i 74) dyrektywy 2014/59/UE zdefiniowano takie instrumenty, jako instrumenty spełniające warunki ustanowione w art. 52 i 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jednak nie określono sposobu traktowania instrumentów tej samej kategorii lub emisji, jednak podlegających innemu systemowi do celów obliczania środków własnych instytucji.

2. Zakres i poziom stosowania

Niniejsze wytyczne są skierowane do organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosujących instrument umorzenia i konwersji długu lub wykonujących uprawnienie do umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych w momencie rentowności w odniesieniu do instytucji lub podmiotu, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) lub d) dyrektywy 2014/59/UE.