9 Review of estimates

Do celów art. 159 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje nie powinny uwzględniać częściowych odpisów przy obliczaniu ogólnej i szczególnej korekty ryzyka kredytowego. Jednak zgodnie z art. 166 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyliczenie oczekiwanej kwoty straty w celu zastosowania art. 158 i art. 159 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 powinno opierać się na wartości ekspozycji przed dokonaniem korekty wartości ale po dokonaniu odpisu.

Instytucje powinny określić wewnętrzną politykę w zakresie zmian modeli i oszacowań parametrów ryzyka stosowanych w zakresie systemu ratingowego. Zgodnie z taką polityką zmiany modeli powinny być dokonywane co najmniej w wyniku:

• (a) regularnej weryfikacji oszacowań;
• (b) niezależnej walidacji;
• (c) zmian w środowisku prawnym;
• (d) weryfikacji w wyniku audytu wewnętrznego;
• (e) weryfikacji przez właściwy organ.

W przypadku zidentyfikowania istotnych braków w wyniku przeprowadzenie procedur, o których mowa w ust. 215, instytucje powinny podjąć odpowiednie działania w zależności od znaczenia braków i zastosować MO zgodnie z sekcją 4.4.3.

W celu dokonywania regularnych weryfikacji oszacowań instytucje powinny mieć wprowadzone ramy obejmujące co najmniej następujące elementy:

• (a) minimalny zakres i minimalną częstotliwość dokonywania analiz, w tym wcześniej określone wskaźniki wybrane przez instytucję w celu badania reprezentatywności danych, wyników modelu, jego zdolności predykacyjnej i stabilności;
• (b) wcześniej określone standardy, w tym wcześniej określone progi i poziomy znaczenia dla określonych wskaźników;
• (c) wcześniej określone działania, które należy podjąć w przypadku negatywnych wyników weryfikacji, w zależności od znaczenia braku.

Przy dokonywaniu zwykłej weryfikacji oszacowań instytucje mogą polegać na wynikach niezależnej walidacji w przypadku, gdy wyniki takie są aktualne.

Weryfikacja oszacowań, która będzie dokonywana co najmniej raz w roku zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinna uwzględniać wskaźniki, standardy i progi określone przez instytucję zgodnie z ust. 217. Zakres dokonywania takiej weryfikacji powinien obejmować przynajmniej następujące elementy:

• (a) analizę reprezentatywności danych, w tym wszystkie poniższe:
• (i) analizę potencjalnych różnic pomiędzy ZDO używanym do kwantyfikacji parametru ryzyka a portfelem stosowania, w tym analizę wszelkich zmian w portfelu lub zmian strukturalnych w sposobie analizowania reprezentatywności opisanej w sekcji 4.2.4;
• (ii) analizę potencjalnych różnic pomiędzy ZDO używanym do opracowania modelu a portfelem stosowania; w tym celu instytucje powinny:
•  dokonać analizy określonej w ust. 24, 25 i 26;
•  uwzględnić to, że dane używane do opracowania modelu są wystarczająco

•  wykonać analizy określonej w ust. 22 i 23 w przypadku gdy wyniki modelu

• (b) analizę wyników modelu i jego stabilności w okresie czasu, która powinna posiadać obydwie następujące cechy:
• (i) w wyniku analizy zidentyfikowane powinno zostać potencjalne pogorszenie się wyników modelu, w tym zdolność dyskryminacyjna modelu, poprzez porównanie jego wyników w momencie opracowania oraz wyników każdego kolejnego okresu obserwacji rozszerzonego zbioru danych jak również wcześniej zdefiniowanych progów; taka analiza powinna być dokonana odnośnie określonych zbiorów, na przykład ze stanem zaległości kredytowej i bez stanu zaległości kredytowej w przypadku oszacowań wartości PD, lub dla różnych scenariuszy odzyskiwania należności w przypadku oszacowań wartości LGD;
• (ii) analiza powinna być dokonana w odniesieniu do całego portfela stosowania, bez korekt czy wyłączenia danych przy opracowaniu modelu; dla celów porównawczych wyniki w momencie opracowania powinny również być uzyskane dla całego portfela stosowania przed korektą czy wyłączeniem danych;
• (c) analizę zdolności predykacyjnej modelu, w tym co najmniej:
• (i) analizę tego, czy włączenie najbardziej aktualnych danych do zbioru danych w celu oszacowania parametrów ryzyka prowadzi do znacząco różnych oszacowań ryzyka oraz w szczególności:
•  w przypadku PD, czy włączenie najbardziej aktualnych danych prowadzi do

•  w przypadku LGD, czy włączenie najbardziej aktualnych danych prowadzi

• (ii) weryfikację historyczną, która powinna obejmować porównanie oszacowań wykorzystywanych do obliczenia wymogów dotyczących funduszy własnych i obserwowanych wyników dla każdej klasy lub puli; w tym celu instytucje mogą wziąć pod uwagę wyniki weryfikacji historycznej wykonanej w ramach walidacji wewnętrznej zgodnie z art. 185 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub mogą wykonać dodatkowe badania, na przykład w zakresie różnych ram zbioru danych.

Instytucje powinny określić warunki, zgodnie z którymi analizy, o których mowa w ust. 218, powinny być wykonywane częściej niż raz w roku, takie jak poważniejsze zmiany w profilu ryzyka instytucji, polityce kredytowej czy określonych systemach informatycznych. Instytucje powinny dokonywać weryfikacji modelu PD lub LGD w każdym przypadku, w którym odnotują znaczącą zmianę warunków ekonomicznych w porównaniu z warunkami ekonomicznymi stanowiącymi podstawę zbioru danych użytego w celu opracowania modelu.

W celu wykonania zadań, o których mowa w art. 190 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/20113, instytucje powinny określić regularny proces cykliczny pełnej weryfikacji systemów ratingowych, uwzględniając ich znaczenie, obejmujący wszystkie aspekty opracowania modelu, kwantyfikacji parametrów ryzyka i, w stosownych przypadkach, szacowania składników modelu. Analiza ta powinna obejmować wszystkie poniższe:

• (a) weryfikację istniejących i potencjalnych czynników ryzyka oraz ocenę ich znaczenia w oparciu o wcześniej określone standardy weryfikacji, o których mowa w ust. 217;
• (b) ocenę metody modelowania, jej trafności pojęciowej, realizacji założeń modelowania oraz alternatywnych modeli.

W przypadku gdy zgodnie z wynikami weryfikacji zalecane są zmiany w projekcie modelu, po uzyskaniu wyników analizy podjęte powinny zostać odpowiednie działania.