4 Proporcjonalność

85.Zasada proporcjonalności zapisana w art. 92 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE ma na celu zapewnienie dopasowania polityki i praktyki w zakresie wynagrodzeń do indywidualnego profilu ryzyka, gotowości do podejmowania ryzyka i strategii danej instytucji w celu skutecznego zrealizowania celów wyznaczonych w ramach wymogów dotyczących wynagrodzeń.

86.Stosując wymogi dotyczące wynagrodzeń i postanowienia niniejszych wytycznych w sposób proporcjonalny, instytucje i właściwe organy powinny rozważyć kombinację wszystkich następujących kryteriów:

• a. wielkość,
• b. organizacja wewnętrzna oraz
• c. charakter, zakres i złożoność działalności instytucji.

87.Oceniając, co jest proporcjonalne oraz określając wymagany poziom zaawansowania polityki wynagrodzeń i metod pomiaru ryzyka, instytucje i właściwe organy powinny wziąć pod uwagę kombinację jakościowych i ilościowych aspektów wszystkich powyższych kryteriów. Na przykład działalność może być prowadzona na niewielką skalę, ale zarazem obejmować złożone czynności i profile ryzyka ze względu na jej charakter lub złożoność produktów.

88.W tym celu instytucje i właściwe organy powinny wziąć pod uwagę co najmniej następujące kryteria:

• a. czy instytucja spełnia kryteria małej i niezłożonej instytucji, czy kryteria dużej instytucji określone w art. 4 ust. 1 pkt 145 i 146 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
• b. czy instytucja spełnia kryteria i progi określone w art. 94 ust. 3 i 4 dyrektywy 2013/36/UE w odniesieniu do odstępstw od procesu wypłaty zmiennych wynagrodzeń;
• c. obecność geograficzną instytucji oraz rozmiary działalności w każdej jurysdykcji;
• d. formę prawną i dostępne instrumenty udziałowe i dłużne;
• e. zezwolenie na stosowanie wewnętrznych metod szacowania wymogów kapitałowych (np. metoda wewnętrznych ratingów, metoda zaawansowanego pomiaru);
• f. czy instytucja jest częścią grupy, a jeżeli tak, ocenę proporcjonalności sporządzoną w odniesieniu do grupy oraz cechy grupy, do której należy instytucja;
• g. rodzaj działalności i usług objętych zezwoleniem (np. kredyty i depozyty, bankowość inwestycyjna);
• h. strategię biznesową dotyczącą tej działalności i usług;
• i. strukturę działalności gospodarczej i horyzont czasowy, mierzalność i przewidywalność ryzyk związanych z działalnością gospodarczą;
• j. strukturę finansowania instytucji;
• k. organizację wewnętrzną instytucji, w tym poziom wynagrodzenia zmiennego, które może być wypłacane zidentyfikowanym pracownikom;
• l. strukturę zysków i strat instytucji;
• m. rodzaj klientów (np. detaliczni, korporacyjni, małe przedsiębiorstwa, podmioty publiczne);
• n. złożoność produktów lub umów. 89.Stosując wymogi dotyczące wynagrodzeń i postanowienia niniejszych wytycznych w sposób proporcjonalny, instytucje mają obowiązek uwzględnienia swojego profilu ryzyka, gotowości do podejmowania ryzyka i innych cech, a także opracowania i wdrożenia polityki i praktyki wynagrodzeń, które są odpowiednio dostosowane do strategii biznesowej, celów, wartości i długofalowych interesów instytucji. Obowiązek posiadania prawidłowej i skutecznej polityki i praktyk w zakresie wynagrodzeń dotyczy przy tym wszystkich instytucji i wszystkich pracowników, niezależnie od różnic cechujących poszczególne instytucje.

90.Przed zastosowaniem wymogów dotyczących wynagrodzeń i postanowień niniejszych wytycznych w sposób proporcjonalny należy przeprowadzić identyfikację pracowników na podstawie kryteriów określonych w art. 92 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE i w rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na podstawie art. 94 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, a także dodatkowych kryteriów wewnętrznych²⁴ .

91.Ograniczenie maksymalnego stosunku zmiennych składników wynagrodzenia do składników stałych do 100% (200% za zgodą udziałowców) powinno dotyczyć wszystkich zidentyfikowanych pracowników instytucji.

92.W przypadku stosowania określonej polityki wynagrodzeń w odniesieniu do różnych kategorii zidentyfikowanych pracowników zgodnie z postanowieniami sekcji 3 i 4 niniejszych wytycznych, w ramach korzystania z zasady proporcjonalności należy uwzględnić wpływ danej kategorii zidentyfikowanych pracowników na profil ryzyka instytucji.

93.Właściwe organy powinny dopilnować, by instytucje spełniały wymogi dotyczące wynagrodzenia i postanowienia niniejszych wytycznych w sposób zapewniający równe warunki konkurencji między poszczególnymi instytucjami.

Zwolnienia z procesu wypłacania wynagrodzenia zmiennego

94.Bez uszczerbku dla wdrożenia art. 94 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE przez państwa członkowskie, instytucje niebędące dużymi instytucjami w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i posiadające łączne aktywa poniżej progu określonego w prawie krajowym mogą nie stosować się do wymogów dotyczących odroczenia wynagrodzenia zmiennego i jego wypłaty w instrumentach, określonych w art. 94 ust. 1 lit. l), m) i lit. o) akapit drugi dyrektywy 2013/36/UE. Dużą instytucją jest instytucja, która spełnia co najmniej jedno z kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia (UE) 575/2013.

• a. Ocenę, czy dana instytucja jest globalną instytucją o znaczeniu systemowym lub inną instytucją o znaczeniu systemowym, przeprowadza się zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/1608 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia metody identyfikacji globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz definiowania podkategorii globalnych instytucji o znaczeniu systemowym, a także wytycznymi EUNB w sprawie kryteriów określania warunków stosowania art. 131 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE w odniesieniu do oceny innych instytucji o znaczeniu systemowym.
• b. Przy ocenie, czy instytucja konsolidująca spełnia próg określony w art. 4 ust. 1 pkt 146 lit.
• d) rozporządzenia (UE) 575/2013, kryteria uznaje się za spełnione, jeżeli kwota w ujęciu skonsolidowanym²⁵ przekracza próg. W razie potrzeby kwoty należy przeliczyć na euro z zastosowaniem kursu wymiany opublikowanego przez Komisję na potrzeby programowania finansowego i budżetu za ostatni miesiąc roku obrachunkowego instytucji konsolidującej.

95.Przy ustalaniu kwoty rocznego wynagrodzenia zmiennego wypłacanego pracownikowi oraz stosunku między rocznym wynagrodzeniem zmiennym a stałym do celów art. 94 ust. 3 lit. b), tj. stosowania zwolnień z wymogu odroczenia wynagrodzenia zmiennego i jego wypłaty w instrumentach poszczególnym pracownikom, instytucje powinny uwzględnić kwoty określone w lit. a) i b) oraz stosować się do dodatkowych warunków określonych w lit. c) – f) poniżej:

• a. roczne wynagrodzenie zmienne przyznane za okres rozliczeniowy równy rokowi obrachunkowemu, w odniesieniu do którego ustala się, czy możliwe jest zastosowanie zwolnienia, oraz za wszystkie okresy rozliczeniowe, które zakończyły się w tym roku obrachunkowym, niezależnie od długości bazowych okresów rozliczeniowych, które zakończyły się w tym roku obrachunkowym, np. powinno obejmować pełną kwotę zmiennego wynagrodzenia w oparciu o odnawialne i nieodnawialne okresy naliczania wynagrodzenia oraz premie lojalnościowe za okresy dłuższe niż jeden rok, w przypadku gdy okres bazowy kończy się w danym roku obrachunkowym;
• b. roczne stałe wynagrodzenie przyznane za rok obrachunkowy, w odniesieniu do którego można zastosować zwolnienie; przy obliczaniu tego wynagrodzenia instytucje mogą pominąć inne składniki stałego wynagrodzenia określone w ust. 132 i 133;
• c. kwoty powinny opierać się na definicji stałego i zmiennego wynagrodzenia w rozumieniu niniejszych wytycznych i powinny być obliczane na podstawie przyznanego wynagrodzenia brutto;
• d. wynagrodzenie zmienne powinno składać się z wszelkich form przyznanego wynagrodzenia zmiennego, w tym wynagrodzenia zmiennego uzależnionego od wyników, kwot wypłacanych na zasadzie gwarantowanego wynagrodzenia zmiennego, premii lojalnościowych, odpraw lub uznaniowych świadczeń emerytalnych;
• e. przy ustalaniu kwot przez instytucje na zasadzie indywidualnej należy uwzględnić wynagrodzenie przyznane przez instytucję, a przy ustalaniu kwoty na zasadzie skonsolidowanej przez instytucję konsolidującą należy uwzględnić wszystkie wynagrodzenia przyznane przez instytucje finansowe i przedsiębiorstwa usług pomocniczych objęte zakresem konsolidacji ostrożnościowej;
• f. w przypadku gdy wynagrodzenie wypłacane jest w walucie innej niż euro, kwoty należy przeliczyć na euro z zastosowaniem kursu wymiany opublikowanego przez Komisję na potrzeby programowania finansowego i budżetu za ostatni miesiąc roku obrachunkowego instytucji.

96.Obliczając średnią wartość aktywów z czteroletniego okresu bezpośrednio poprzedzającego bieżący rok obrachunkowy do celów art. 94 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, instytucje powinny stosować średnią arytmetyczną tej wartości na koniec czterech poprzednich lat obrachunkowych. W przypadku gdy księgowość prowadzona jest w walucie innej niż euro, kwoty należy przeliczyć na euro, stosując kurs wymiany publikowany przez Komisję na potrzeb y programowania finansowego i budżetu za ostatni miesiąc każdego roku obrachunkowego.

97.W przypadku gdy prawo krajowe upoważnia właściwe organy do ustalania progów określonych w art. 94 ust. 3 i 4 dyrektywy 2013/36/UE dla poszczególnych instytucji, właściwe organy powinny, obniżając lub zwiększając progi określone w art. 94 ust. 3 i 4 dyrektywy 2013/36/UE, uwzględnić charakter, zakres i złożoność prowadzonej przez instytucję działalności, jej wewnętrzną organizację, a w stosownych przypadkach charakterystykę grupy, do której należy, a także uwzględnić kryteria proporcjonalności określone w niniejszej sekcji.

²⁴ Zob. wytyczne dotyczące procesu identyfikacji opisane w sekcji 5 niniejszych wytycznych.

²⁵ Zastosowanie ma art. 19 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do podmiotów wyłączonych z zakresu konsolidacji ostrożnościowej.

1. Przegląd

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

3. Powiązane normy

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/