3. Polityka wynagrodzeń w kontekście grupy

Zgodnie z art. 25 dyrektywy (UE) 2019/2034 firmy inwestycyjne muszą, bez uszczerbku dla odstępstw przewidzianych w art. 32 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/2034, spełniać wszystkie wymogi określone w art. 26, 30, 31, 32 i 33 tej dyrektywy. Obejmuje to mające zastosowanie regulacyjne standardy techniczne dotyczące wynagrodzeń. Wymogi i ich specyfikacje zawarte w niniejszych wytycznych mają zastosowanie na zasadzie indywidualnej oraz, w stosownych przypadkach, na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z opisem przedstawionym w art. 7 rozporządz enia (UE) 2019/2033. EBA Public

Na poziomie skonsolidowanym unijna jednostka dominująca i właściwe organy powinny zapewnić wdrożenie i przestrzeganie polityki wynagrodzeń w odniesieniu do wszystkich pracowników, w tym wszystkich zidentyfikowanych pracowników, we wszystkich firmach inwestycyjnych i innych podmiotach objętych zakresem konsolidacji ostrożnościowej oraz we wszystkich oddziałach. Polityka wynagrodzeń powinna być neutralna pod względem płci. Należy wziąć pod uwagę szczególne wymogi dotyczące wynagrodzeń obowiązujące w jednostkach zależnych.

W przypadku firm inwestycyjnych i podmiotów w ramach grupy mających siedzibę w więcej niż jednym państwie członkowskim polityka wynagrodzeń obejmująca całą grupę powinna określać, w jaki sposób jej realizacja powinna uwzględniać różnice wynikające z wdrażania wymogów dotyczących wynagrodzeń określonych w dyrektywie (UE) 2019/2034 w różnych krajach.

Przy stosowaniu wymogów w ujęciu skonsolidowanym zastosowanie mają wymogi dotyczące wynagrodzeń obowiązujące w państwie członkowskim, w którym znajduje się unijna jednostka dominująca, w tym w odniesieniu do zidentyfikowanych pracowników, którzy mają istotny wpływ na profil ryzyka grupy, nawet jeżeli wdrożenie wymogów określonych w art. 30 i 32 dyrektywy (UE) 2019/2034 przez państwo członkowskie, w którym znajduje się unijna jednostka dominująca, jest bardziej rygorystyczne.

P racownicy oddelegowani z jednostki dominującej z państwa trzeciego do unijnej jednostki zależnej, która jest firmą inwestycyjną lub oddziałem, którzy byliby pracownikami zidentyfikowanymi tej unijnej firmy inwestycyjnej lub oddziału, gdyby zostali zatrudnieni bezpośrednio przez unijną firmę inwestycyjną lub oddział, są zidentyfikowanymi p racownikami . Tego rodzaju oddelegowani pracownicy powinni podlegać przepisom dotyczącym wynagrodzeń zawartym w dyrektywie (UE) 2019/2034 w wersji wdrażanej w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę unijna firma inwestycyjna lub oddział, oraz mającym zastosowanie regulacyjnym standardom technicznym. Do celów krótkotrwałych oddelegowań, na przykład w przypadku gdy dana osoba przebywa w danym państwie członkowskim tylko przez kilka tygodni w celu wykonania prac projektowych, osoba ta powinna podlegać powyższym przepisom tylko wówczas, gdyby kwalifikowała się do uznania za zidentyfikowanego pracownika na podstawie regulacyjnych standardów technicznych dotyczących zidentyfikowanych pracowników, przy uwzględnieniu jej wynagrodzenia przyznanego za dany okres oddelegowania oraz roli i obowiązków wykonywanych w ramach oddelegowania.

Nie wolno stosować krótkotrwałych umów lub oddelegowań w celu obejścia wymogów dotyczących wynagrodze ń określonych w dyrektywie (UE) 2019/2034 oraz w innych powiązanych standardach lub wytycznych.

Wymogi dotyczące wynagrodzeń określone w dyrektywie (UE) 2019/2034 i przepisy niniejszych wytycznych stosuje się do firm inwestycyjnych w państwach członkowskich niezależnie od tego, czy są one jednostkami zależnymi dominującej firmy inwestycyjnej lub instytucji z państwa trzeciego. W przypadku gdy unijna jednostka zależna dominującej firmy inwestycyjnej z EBA Public

państwa trzeciego jest unijną jednostką dominującą, zakres konsolidacji ostrożnościowej nie obejmuje poziomu dominującej firmy inwestycyjnej z siedzibą w państwie trzecim i innych bezpośrednich jednostek zależnych tej dominującej firmy inwestycyjnej. Unijna jednostka dominująca powinna zapewnić uwzględnienie polityki wynagrodzeń dominującej firmy inwestycyjnej z państwa trzeciego obejmującej całą grupę w ramach jej własnej polityki wynagrodzeń, o ile nie jest to sprzeczne z wymogami określonymi w odpowiednich przepisach unijnych lub krajowych, w tym w niniejszych wytycznych.