4.5 Warianty naprawy

W swoim planie naprawy emitenci powinni określić szereg wariantów naprawy, które są dostosowane do modelu biznesowego emitenta i charakteru wyemitowanego tokena powiązanego z aktywami lub tokena będącego e - pieniądzem.

W odniesieniu do wariantów naprawy określonych w art. 46 rozporządzenia (UE) 2023/1114 emitenci powinni stosować następujące zasady:

• a) plan naprawy powinien określać maksymalną kwotę opłat płynnościowych nakładanych na wykup i określać, w jaki sposób czas trwania tego środka będzie podawany do wiadomości publicznej;
• b) przy ustalaniu maksymalnej kwoty opłat płynnościowych nakładanych na wykup, emitenci powinni zapewnić, aby ten wariant naprawy nie był stosowany jako sposób na zwiększenie zasobów płynności emitenta kosztem posiadaczy tokenów. Emitenci powinni upewnić się, że ten wariant naprawy jest stosowany tylko tymczasowo podczas trudnej sytuacji, wyłącznie w celu zmniejszenia liczby żądań wykupu podczas stabilizacji wartości tokena;
• c) plan naprawy powinien określać różne poziomy ilościowe limitów w odniesieniu do liczby lub kwoty tokenów, które mogą zostać wykupione w dowolnym dniu roboczym. Poziomy te należy określić na podstawie dotkliwości przekroczenia progów wskaźników planu naprawy i powinny one być ustalane zarówno na poziomie zagregowanym (np. jako odsetek całej kwoty wyemitowanych tokenów), jak i na poziomie portfela;
• d) w planie naprawy należy wyjaśnić, jakie inne działania naprawcze podejmie emitent po zawieszeniu wykupu. Emitenci powinni zawrzeć w swoim planie naprawy, iż uznają, że zawieszenie wykupu mogłoby negatywnie wpłynąć na ich reputację i zaufanie posiadaczy tokenów oraz doprowadzić do zwiększenia liczby żądań wykupu po zniesieniu zawieszenia. Emitenci powinni zapisać w swoim planie naprawy, że w szczególności rozważą, czy zniesieniu zawieszenia powinny towarzyszyć inne środki, w tym między innymi opłaty płynnościowe lub limity liczby tokenów, które można codziennie wykupić;
• e) emitenci powinni uwzględnić w planie naprawy sposób, w jaki planują ponownie zapewnić zgodność z wymogami regulacyjnymi, oraz wyraźnie poinformować rynek o kolejnych krokach.

Oprócz wariantów naprawy wymienionych w art. 46 rozporządzenia (UE) 2023/1114 emitenci powinni zawrzeć co najmniej jeden wariant naprawy, który wzmocni pozycję kapitałową, i jeden wariant naprawy mający na celu poprawę pozycji płynności emitenta. Niewyczerpujący wykaz możliwych wariantów naprawy przedstawiono w załączniku III.

Plan naprawy powinien również zawierać szczegółowe informacje na temat wszelkich środków przygotowawczych, które powinien podjąć emitent, aby ułatwić wdrożenie planu naprawy lub poprawić jego skuteczność, wraz z harmonogramem wdrożenia tych środków, a także opis wszelkich środków niezbędnych do pokonania przeszkód utrudniających skuteczne wdrożenie wariantów naprawy, które zostały zidentyfikowane w planie naprawy.

Dla każdego wariantu naprawy emitenci powinni uwzględnić w planie naprawy ocenę wykonalności, która obejmuje co najmniej:

• a) ocenę ryzyka związanego z zastosowaniem wariantu naprawy przeprowadzoną w miarę możliwości na podstawie ewentualnych doświadczeń związanych z zastosowaniem tego wariantu naprawy lub równoważnego środka; oraz
• b) analizę i opis wszelkich istotnych przeszkód utrudniających skuteczną i terminową realizację wariantu naprawy oraz opis wskazujący, czy przeszkody te można przezwyciężyć, a jeżeli tak – w jaki sposób.

Ponadto emitenci powinni określić dla każdego wariantu naprawy sposób zapewnienia ciągłości prowadzenia działalności w trakcie realizacji tego wariantu naprawy. Powinno to obejmować analizę operacji wewnętrznych (na przykład operacji realizowanych w ramach systemów informatycznych, operacji dotyczących dostawców i zasobów ludzkich) oraz analizę dostępności emitenta do kluczowych usług świadczonych przez osoby trzecie, które są niezbędne do regularnego prowadzenia jego działalności.

Aby potwierdzić wiarygodność wariantów naprawy, emitenci powinni przedstawić ilościowe i jakościowe dowody na poparcie oczekiwanych korzyści płynących z każdego wariantu. W każdym przypadku plan naprawy powinien zawierać co najmniej elementy wymienione w z ałączniku II.

Emitenci prowadzący również działalność inną niż emisja tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e - pieniądzem powinni ocenić wpływ takich innych rodzajów działalności na ich ogólną możliwość naprawy oraz powinni uwzględnić w planie naprawy, że przyjmą najbardziej odpowiednie środki w celu zapewnienia zgodności z art. 46 i 55 rozporządzenia (UE) 2023/1114.

Emitenci powinni uwzględnić w swoim planie naprawy sposób, w jaki planują monitorować wdrażanie wariantów naprawy w celu zapewnienia, że wykonanie planu naprawy ponownie zapewni zgodność z wymogami regulacyjnymi mającymi zastosowanie do rezerwy aktywów.

Emitenci powinni uwzględnić w planie naprawy proces przewidziany dla etapu wdrożenia, który zawsze obejmuje otwarty i aktywny dialog z właściwym organem w celu zapewnienia płynnego przejścia do wdrożenia planu uporządkowanego wykupu emitenta, zgodnie z art. 47 i 55 rozporządzenia (UE) 2023/1114, jeżeli stanie się jasne, że nie można ponownie zapewnić zgodności z wymogami regulacyjnymi mającymi zastosowanie do rezerwy aktywów.

Scenariusze naprawy

Emitenci powinni zapewnić w swoich planach naprawy określenie odpowiedniej liczby scenariuszy, których charakter jest wystarczająco zróżnicowany, aby poradzić sobie z szerokim zakresem wstrząsów.

Opracowując swoje plany naprawy, emitenci powinni korzystać ze scenariuszy trudnej sytuacji obejmujących cały system finansowy lub idiosynkratycznych scenariuszy trudnej sytuacji finansowej lub scenariuszy trudnej sytuacji niefinansowej (w tym trudnej sytuacji w zakresie usług) w celu przetestowania swoich możliwości w zakresie planowania naprawy. Scenariusze wykorzystywane do planowania naprawy powinny być zaprojektowane w sposób, który nie pozwoli emitentowi na spełnienie wymogów mających zastosowanie do rezerwy aktywów w przypadku, gdyby emitent nie wdrożył środków naprawczych w odpowiednim czasie. Każdy emitent powinien określić liczbę i złożoność scenariuszy, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności zgodnie z sekcją 4.1.

Utrzymanie usług

Emitenci powinni określić w planie naprawy, w jaki sposób zamierzają terminowo przywrócić swoje operacje i wypełnić swoje zobowiązania w przypadku zdarzeń, które stwarzają znaczące ryzyko zakłócenia działalności. Emitenci powinni również wymienić w planie naprawy usługi, które zamierzają utrzymać na podstawie swego modelu biznesowego i szczegółowo opisać, w jaki sposób zapewnią utrzymanie usług związanych z tokenami powiązanymi z aktywami i tokenami będącymi e - pieniądzem. Wykaz usług, które należy utrzymać, powinien obejmować co najmniej usługi związane z emisją i wykupem tokenów. W przypadku, gdy wykonanie wariantów naprawy może mieć negatywny wpływ na świadczenie przez emitenta którejkolwiek z określonych usług, opis wariantu naprawy powinien określać, w jaki sposób emitent planuje zapewnić ciągłość wspomnianych usług w czasie wdrażania planu naprawy.

Emitenci, którzy realizują uzgodnienia dotyczące płatności w euro – jak określono w ramach nadzoru nad instrumentami, systemami i uzgodnieniami dotyczącymi płatności elektronicznych (ramy PISA) – powinni zapewnić, że działania naprawcze przewidziane w planie naprawy są zgodne z celem utrzymania zgodności z zasadami określonymi w ramach PISA.

Ponadto emitenci powinni upewnić się, że działania przewidziane w ich planie naprawy nie wpływają nadmiernie na zdolność wszelkich dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, z którymi współpracują⁴ , do przestrzegania rozporządzenia (UE) 2022/2554.

⁴ Odniesienie do dostawców usług w zakresie kryptoaktywów świadczących usługi powiernicze, oferujących usługi wymiany w celu konwersji tokenów powiązanych z aktywami na pieniądz fiducjarny i vice versa. Działania naprawcze podejmowane przez emitenta nie powinny kolidować ze zdolnością dostawców usług w zakresie kryptoaktywów do utrzymania zgodności z rozporządzeniem w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej (rozporządzenie DORA).