Τίτλος IV – Απαιτήσεις για μεταβιβάζοντα ιδρύματα

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να παρέχουν στην αρμόδια αρχή όλα τα αιτούμενα στοιχεία των τιτλοποιήσεων βάσει των οποίων σκοπεύουν να αποδείξουν τη ΜΣΠ, έτσι ώστε οι αρμόδιες αρχές να δύνανται να διενεργήσουν την αξιολόγηση της ΜΣΚ σε τρίτους, όπως προσδιορίζεται στους Τίτλους I έως III των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να γνωστοποιούν τουλάχιστον στην οικεία αρμόδια αρχή οιαδήποτε τιτλοποίηση βάσει της οποίας σκοπεύουν να αποδείξουν τη ΜΣΚ και η οποία έχει διαφορετική διάρθρωση και σύνθεση χαρτοφυλακίου σε σχέση με προγενέστερες συναλλαγές που έχει κοινοποιήσει το ίδρυμα.

12. Διακυβέρνηση και πολιτικές σχετικά με τις αξιολογήσεις ΜΣΚ

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόζουν διαδικασία διακυβέρνησης για την αξιολόγηση των πράξεων για τις οποίες δηλώνεται ότι συντρέχει ΜΣΚ. Η εν λόγω διαδικασία πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομέρειες για διάφορες επιτροπές, οιαδήποτε εσωτερική διαδικασία έγκρισης, αποδείξεις για την προσήκουσα συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών, καθώς και κατάλληλη, ελέγξιμη ανίχνευση της τεκμηρίωσης.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να διαθέτουν κατάλληλα συστήματα και ελέγχους αναφορικά με τη ΜΣΚ μέσω τιτλοποίησης, μεταξύ άλλων για τη συνεχή παρακολούθηση των απαιτήσεων της ΜΣΚ, τουλάχιστον σε τριμηνιαία βάση, κατά τη ληκτότητα των συναφών συναλλαγών.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόζουν πολιτικές και μεθοδολογίες οι οποίες να διασφαλίζουν τη συνεχή συμμόρφωση προς όλες τις απαιτήσεις για τη ΜΣΚ που προβλέπονται στα άρθρα 243 και 244 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να εφαρμόζουν πολιτικές και μεθοδολογίες ώστε να διασφαλίζουν ότι η δυνητική μείωση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που επιτυγχάνεται από τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα μέσω τιτλοποιήσεων δικαιολογείται από ανάλογη μεταφορά πιστωτικού κινδύνου σε τρίτους.

Οι πολιτικές ΜΣΚ των μεταβιβαζόντων ιδρυμάτων πρέπει να εντάσσονται σε ευρύτερες στρατηγικές κατανομής των κεφαλαίων. Συγκεκριμένα, οι πολιτικές των μεταβιβαζόντων ιδρυμάτων σχετικά με τη μεταφορά πιστωτικού κινδύνου και τη ΜΣΚ σε τρίτους πρέπει να διασαφηνίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι πράξεις για τις οποίες δηλώνεται ότι συντρέχει ΜΣΚ εναρμονίζονται με τις συνολικές στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων και την εσωτερική κατανομή των κεφαλαίων των μεταβιβαζόντων ιδρυμάτων.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να διενεργούν αξιολόγηση των κινδύνων που ενέχονται σε οιαδήποτε δυνητική συναλλαγή για την οποία δηλώνεται ότι συντρέχει ΜΣΚ, στην οποία περιλαμβάνονται η αξιολόγηση του κινδύνου των υποκείμενων στοιχείων ενεργητικού, η αξιολόγηση της διάρθρωσης της ίδιας της τιτλοποίησης, λαμβανομένου υπόψη του πιστωτικού κινδύνου των τμημάτων, και άλλοι συναφείς παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ουσία της μεταφοράς πιστωτικού κινδύνου.

Κατά τη διενέργεια της αξιολόγησης ΜΣΚ, τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη κατά πόσον η πιθανή μείωση των απαιτήσεων ίδιων κεφαλαίων ευθυγραμμίζεται προς την οικονομική μεταφορά πιστωτικού κινδύνου που έχει επιτευχθεί, λόγου χάρη συγκρίνοντας τις επιπτώσεις της τιτλοποίησης στα κεφάλαια και στις απαιτήσεις ίδιων κεφαλαίων των μεταβιβαζόντων ιδρυμάτων.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να αναλύουν κατά πόσον δύνανται να καλύψουν συντηρητικά τα τέλη που καταβάλλονται στο πλαίσιο των συναφών συναλλαγών, δεδομένων των κερδών, του κεφαλαίου και της συνολικής οικονομικής τους κατάστασης.

14. Λοιπές απαιτήσεις

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να χρησιμοποιούν κατάλληλες μεθόδους και διαδικασίες για την αξιολόγηση και την απόδειξη της ΜΣΚ.

Όταν διενεργούν αξιολόγηση ΜΣΚ, τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να αξιολογούν τις αναμενόμενες ζημίες (ΑΖ) και τις μη αναμενόμενες ζημίες (ΜΑΖ) των τιτλοποιημένων στοιχείων ενεργητικού κατά τη διάρκεια ληκτότητας της συναλλαγής.

Τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να εξετάζουν τη διάρθρωση της συναλλαγής και τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της τιτλοποίησης, επί παραδείγματι εάν η συναλλαγή είναι σε μετρητά ή σύνθετη, οιεσδήποτε αντισταθμιστικές τεχνικές ή αναντιστοιχίες ληκτότητας, εάν υπάρχουν.

Προκειμένου να εντοπίζουν παράγοντες ικανούς να υπονομεύσουν τη μεταφορά πιστωτικού κινδύνου και τη ΜΣΚ σε τρίτους, τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα πρέπει να αξιολογούν τον βαθμό μετριασμού ή μεταφοράς του πιστωτικού κινδύνου για μια συναλλαγή λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων και στον βαθμό που είναι εφαρμοστέο:

• α. τη σύγκριση της τρέχουσας αξίας των τελών και άλλων δαπανών που δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί στα ίδια κεφάλαια και σχετίζονται με ζημίες των καλυπτόμενων ανοιγμάτων σε διάφορα σενάρια προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων,
• β. την τιμολόγηση της συναλλαγής σε σχέση με τις τιμές της αγοράς, δεόντως λαμβανομένων υπόψη των πληρωμών για τέλη,
• γ. τον χρόνο των πληρωμών στο πλαίσιο της συναλλαγής, περιλαμβανομένων δυνητικών διαφορών ως προς το χρονοδιάγραμμα μεταξύ αφενός των προβλέψεων για τα καλυπτόμενα ανοίγματα και των μειώσεων της αξίας αυτών από τα μεταβιβάζοντα ιδρύματα και αφετέρου των πληρωμών από τον πωλητή της προστασίας,
• δ. την επανεξέταση των ισχυουσών ημερομηνιών για τα δικαιώματα αγοράς ώστε να αξιολογείται η πιθανή διάρκεια της πιστωτικής προστασίας που έχει ληφθεί σε σχέση με το δυνητικό χρονοδιάγραμμα μελλοντικών ζημιών επί των καλυπτόμενων ανοιγμάτων,
• ε. την αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου του αντισυμβαλλομένου, και πιο συγκεκριμένα την ανάλυση του κατά πόσον ορισμένες συνθήκες μπορούν να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των μεταβιβαζόντων ιδρυμάτων στον αντισυμβαλλόμενο που παρέχει πιστωτική προστασία τη στιγμή που μειώνεται η ικανότητα του αντισυμβαλλομένου να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις του,

στ. τη φύση της σύνδεσης μεταξύ των διαφορετικών οντοτήτων που ενέχονται στη συναλλαγή (μεταβιβάζων, διοργανωτής (arranger), επενδυτές, πωλητής προστασίας κλπ.),

• ζ. την ύπαρξη έμμεσων μορφών πιστωτικής ενίσχυσης,
• η. το πάχος των τμημάτων ενδιάμεσης και ελάσσονος εξοφλητικής προτεραιότητας σε σχέση με το προφίλ πιστωτικού κινδύνου των υποκείμενων ανοιγμάτων, και
• θ. την αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου των υποκείμενων στοιχείων ενεργητικού: τούτο μπορεί να επιτευχθεί με την εφαρμογή συνθηκών ακραίων καταστάσεων στα υποκείμενα στοιχεία του ενεργητικού, με αξιολόγηση του προφίλ πληρωμών του ανοίγματος προς τον πιστωτικό κίνδυνο των υποκείμενων στοιχείων, με αξιολόγηση των βασικών παραγόντων πιστωτικού κινδύνου (ήτοι LGD, PD, EAD κ.λπ.).