Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές καθορίζονται απαιτήσεις για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών και πρακτικών για τις αποδοχές, σε σχέση με την προσφορά ή παροχή προϊόντων και υπηρεσιών τραπεζικής από ιδρύματα, όπως ορίζονται στην παράγραφο 17, σε καταναλωτές, με στόχο την προστασία των καταναλωτών από ανεπιθύμητη ζημία που απορρέει από τις αποδοχές του προσωπικού πωλήσεων.

Στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές παρέχονται λεπτομερή στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα θα πρέπει να θέτουν σε εφαρμογή ειδικές διατάξεις που προβλέπονται στις εφαρμοστέες οδηγίες της ΕΕ, όπως i) το άρθρο 74 παράγραφος 3 και το άρθρο 75 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ² , με τα οποία ανατίθεται στην ΕΑΤ η εντολή να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης των πιστωτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών και των πρακτικών για τις αποδοχές, ii) το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/17/ΕΕ³ , το οποίο απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι ο τρόπος με τον οποίο οι πιστωτικοί φορείς και οι μεσίτες πιστώσεων αμείβουν το προσωπικό τους δεν τους εμποδίζει να ενεργούν με εντιμότητα, δικαιοσύνη, διαφάνεια και επαγγελματισμό λαμβάνοντας υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών, και iii) το άρθρο 11 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2366⁴ και το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/110/ΕΚ⁵ , βάσει των οποίων τα ιδρύματα πληρωμών και τα ιδρύματα ηλεκτρονικού χρήματος, αντίστοιχα, απαιτείται να διαθέτουν άρτιες ρυθμίσεις διακυβέρνησης σε ό,τι αφορά τις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών.

² Οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ 3 Οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2013/36/EE και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ L 60 της 28.2.2014, σ. 34). 4 Οδηγία (ΕΕ) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, σχετικά με υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά, την τροποποίηση των οδηγιών 2002/65/ΕΚ, 2009/110/ΕΚ και 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και την κατάργηση της οδηγίας 2007/64/ΕΚ (ΕΕ L 337 της 23.12.2015, σ. 35). 5 Οδηγία 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της16ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, άσκηση και προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος, την τροποποίηση των οδηγιών 2005/60/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2000/46/ΕΚ (ΕΕ L 267 της 10.10.2009, σ. 7).

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές δεν καλύπτουν αποδοχές που καταβάλλονται από τα ιδρύματα σε μεσίτες πιστώσεων (οι οποίες συχνά αναφέρονται επίσης ως «προμήθειες») και ισχύουν με την επιφύλαξη των κανόνων περί αποδοχών που προβλέπονται στην οδηγία 2014/17/ΕΕ⁶ και ειδικότερα στο άρθρο 7 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο ορίζει ότι, στις περιπτώσεις στις οποίες οι πιστωτικοί φορείς αμείβουν τους μεσίτες πιστώσεων, πρέπει να το πράττουν κατά τρόπο που δεν εμποδίζει τον πιστωτικό φορέα, τον μεσίτη πιστώσεων ή τον εντεταλμένο αντιπρόσωπο να ενεργεί με εντιμότητα, δικαιοσύνη, διαφάνεια και επαγγελματισμό, λαμβάνοντας υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών.

⁶ Οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2013/36/EE και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ L 60 της 28.2.2014, σ. 34).

Τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες τραπεζικής είναι εκείνα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των νομοθετικών πράξεων δυνάμει των οποίων τα ιδρύματα έχουν λάβει άδεια άσκησης δραστηριοτήτων όπως ορίζονται στην παράγραφο 17.

Επίσης, οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές ισχύουν με την επιφύλαξη της εφαρμογής αυστηρότερων απαιτήσεων που καθορίζονται στην ισχύουσα τομεακή νομοθεσία, και ειδικότερα στο άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2014/17/ΕΕ, σε σχέση με την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για συμβάσεις πίστωσης, όπως ορίζονται στο άρθρο 4, παράγραφος 21) της εν λόγω οδηγίας.

Οι αρμόδιες αρχές ενδέχεται να επιθυμούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να εφαρμόσουν τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές και σε άλλες οντότητες εκτός των ιδρυμάτων, όπως αυτά ορίζονται στην παράγραφο 17, και ειδικότερα στις εξής:

• α. διαμεσολαβητές, εκτός των μεσιτών πιστώσεων, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 5) της οδηγίας 2014/17/EΕ·
• β. «εντεταλμένοι αντιπρόσωποι», όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 8) της οδηγίας 2014/17/ΕΕ.

Οι αρμόδιες αρχές ενδέχεται να επιθυμούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να εφαρμόσουν τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές και αναφορικά με άλλα πρόσωπα εκτός των καταναλωτών, όπως ορίζονται στην παράγραφο 17, για παράδειγμα σε πολύ μικρές επιχειρήσεις και μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ).

Τέλος, οι αρμόδιες αρχές ενδέχεται να επιθυμούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να επεκτείνουν τις απαιτήσεις περί αποδοχών που καθορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές και στις αποδοχές (που αναφέρονται επίσης ως «προμήθειες»), οι οποίες καταβάλλονται από τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα στους μεσίτες πιστώσεων.

Στις περιπτώσεις όπου οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αναφέρονται σε ένα αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους. Οι αρμόδιες αρχές ενδέχεται να επιθυμούν να αξιολογήσουν την καταλληλόtητα των μέσων που χρησιμοποιεί ένα χρηματοοικονομικό ίδρυμα, λαμβάνοντας υπόψη το επιχειρηματικό του μοντέλο, το μέγεθός του και την πολυπλοκότητά του.

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της απαίτησης συμμόρφωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τις ορθές πολιτικές αποδοχών δυνάμει του άρθρου 74 παράγραφος 3 και του άρθρου 75 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και τις δημοσιοποιήσεις δυνάμει του άρθρου 450 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.