8.1 Conservatism in the application of risk parameters

Για τους σκοπούς του άρθρου 171 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν ενισχυμένη συντηρητική προσέγγιση στα αποτελέσματα της ταξινόμησης διαβάθμισης, εάν εντοπίζονται ενδεχομένως ελλείψεις που αφορούν την εφαρμογή του υποδείγματος στα πληροφοριακά συστήματα ή στη διαδικασία ταξινόμησης των παραμέτρων κινδύνου στους πιστούχους ή στις πιστοδοτήσεις που περιλαμβάνονται στο τρέχον χαρτοφυλάκιο (εφαρμογή των παραμέτρων κινδύνου), ιδίως εάν οι εν λόγω ελλείψεις συνδέονται με τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία ταξινόμησης της διαβάθμισης. Για τον σκοπό αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να θεσπίζουν ένα πλαίσιο το οποίο περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια:

α ) εντοπισμός των ελλείψεων όσον αφορά την υλοποίηση του υποδείγματος στο πληροφοριακό σύστημα ή την εφαρμογή των παραμέτρων κινδύνου·

β ) προσδιορισμός της μορφής της συντηρητικής προσέγγισης που πρέπει να εφαρμοστεί και ποσοτικοποίηση του κατάλληλου επιπέδου συντηρητικής προσέγγισης·

γ ) παρακολούθηση των ελλείψεων και διόρθωσή τους·

δ ) τεκμηρίωση.

Για τους σκοπούς του σημείου 195 στοιχείο (a), τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν άρτια διαδικασία για τον προσδιορισμό όλων των ελλείψεων σε επίπεδο υλοποίησης και εφαρμογής στο πλαίσιο της διαδικασίας ταξινόμησης, μέσω της οποίας κάθε έλλειψη συνεπάγεται την εφαρμογή ενισχυμένης συντηρητικής προσέγγισης στην επηρεαζόμενη ταξινόμηση σε βαθμίδα ή ομάδα. Τα ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τουλάχιστον τα ακόλουθα σημεία ενεργοποίησης για την εφαρμογή ενισχυμένης συντηρητικής προσέγγισης:

α ) ελλείποντα δεδομένα στο χαρτοφυλάκιο εφαρμογής·

β ) ελλείπουσες επικαιροποιήσεις των οικονομικών καταστάσεων ή των δεδομένων πιστωτικών γραφείων, όπως αναφέρεται στο σημείο 59 στοιχείο η)·

γ ) παρωχημένες διαβαθμίσεις στο χαρτοφυλάκιο εφαρμογής· όπου οι παρωχημένες διαβαθμίσεις θα πρέπει να νοούνται όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 25 παράγραφος 2 στοιχείο β) των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων σχετικά με τη μεθοδολογία αξιολόγησης της προσέγγισης των εσωτερικών διαβαθμίσεων·

δ ) ελλείπουσες διαβαθμίσεις, με αποτέλεσμα ένα άνοιγμα να θεωρείται ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του υποδείγματος εσωτερικών διαβαθμίσεων, αλλά δεν διαβαθμίζεται από αυτό.

Για τους σκοπούς του σημείου 195 στοιχείο (β), τα ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η επέλευση οποιουδήποτε από τα σημεία ενεργοποίησης που αναφέρονται στο σημείο 196 συνεπάγεται την εφαρμογή ενισχυμένης συντηρητικής προσέγγισης έναντι της παραμέτρου κινδύνου για τον υπολογισμό των ποσών των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο ανοιγμάτων. Σε περίπτωση επέλευσης περισσότερων του ενός σημείων ενεργοποίησης, η εκτίμηση θα πρέπει να είναι πιο συντηρητική. Η ενισχυμένη συντηρητική προσέγγιση που συνδέεται με κάθε σημείο ενεργοποίησης θα πρέπει να είναι ανάλογη με την αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει την εκτιμώμενη παράμετρο κινδύνου την οποία εισάγει το σημείο ενεργοποίησης.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τον συνολικό αντίκτυπο που έχουν οι προσδιορισθείσες ελλείψεις και η συνεπαγόμενη συντηρητική προσέγγιση στο επίπεδο του χαρτοφυλακίου που καλύπτεται με το σχετικό υπόδειγμα στην αρτιότητα της ταξινόμησης σε βαθμίδες ή ομάδες, ενώ θα πρέπει επίσης να μεριμνούν ώστε οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων να μην στρεβλώνονται από την ανάγκη προσαρμογών.

Για τους σκοπούς του σημείου 195 στοιχείο (c), τα ιδρύματα θα πρέπει να παρακολουθούν σε τακτική βάση τις ελλείψεις σε επίπεδο υλοποίησης και εφαρμογής, καθώς και τα επίπεδα αυξημένης συντηρητικότητας που εφαρμόζεται σε σχέση με αυτές. Όπου είναι εφικτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που έχουν προσδιοριστεί. Έπειτα από τη διενέργεια της αξιολόγησής του, το ίδρυμα θα πρέπει να καταρτίζει σχέδιο για την αποκατάσταση των ελλείψεων εντός εύλογου χρονοδιαγράμματος, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του αντίκτυπου στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων.

Για τους σκοπούς του σημείου 195 στοιχείο (d), τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν τα κατάλληλα εγχειρίδια και τη διαδικασία για την εφαρμογή ενισχυμένης συντηρητικής προσέγγισης, ενώ θα πρέπει επίσης να τεκμηριώνουν τη διαδικασία που εφαρμόζεται κατά την αντιμετώπιση των ελλείψεων σε επίπεδο υλοποίησης και εφαρμογής. Η εν λόγω τεκμηρίωση θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τα σημεία ενεργοποίησης που εξετάστηκαν, καθώς και τις συνέπειες που είχε η ενεργοποίησή τους στην τελική ταξινόμηση σε βαθμίδα ή ομάδα, στο επίπεδο της παραμέτρου κινδύνου και στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων.