Titel I – Toepassingsgebied en algemene beginselen

Toepassingsgebied

Deze richtsnoeren zijn van toepassing op:

• a. initiërende instellingen die zijn onderworpen aan de artikelen 243 en 244 van Verordening (EU) nr. 575/2013;
• b. bevoegde autoriteiten.

Initiërende instellingen moeten i) de in deze richtsnoeren uiteengezette algemene vereisten toepassen op alle transacties waarvoor de overdracht van een aanzienlijk deel van het risico ( significant risk transfer , kortweg SRT) overeenkomstig artikel 243 of artikel 244 van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt geclaimd, en ii) de in deze richtsnoeren beschreven specifieke vereisten toepassen om SRT aan derden overeenkomstig artikel 243, lid 4, of artikel 244, lid 4, van Verordening (EU) nr. 575/2013 te verwezenlijken.

Bevoegde autoriteiten moeten deze richtsnoeren toepassen in de volgende situaties:

• a. bij het identificeren van de securitisatietransacties waarbij geen aanzienlijk deel van het kredietrisico wordt geacht te zijn overgedragen, ook al voldoen deze transacties aan de voorwaarden van artikel 243, lid 2, of artikel 244, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013;
• b. bij het beoordelen of een initiërende instelling de algemene vereisten van de richtsnoeren naleeft voor alle transacties waarvoor SRT overeenkomstig artikel 243 of artikel 244 van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt geclaimd;
• c. bij het beoordelen of een initiërende instelling aan de vereisten van artikel 243, lid 4, of artikel 244, lid 4, van Verordening (EU) nr. 575/2013 voldoet.

In toevoeging op de volgens artikel 243, lid 6, en artikel 244, lid 6, van Verordening (EU) nr. 575/2013 aan EBA te verstrekken informatie moeten bevoegde autoriteiten EBA jaarlijks, met behulp van de template in bijlage 1, informatie verstrekken over de transacties die gereviewd zijn volgens punt 3.1 van deze richtsnoeren.

2. Algemene beginselen

Vervulling van de voorwaarden van punt a) of b) van artikel 243, lid 2, of artikel 244, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 geeft de initiërende instelling van een traditionele securitisatie het recht om de respectieve gesecuritiseerde blootstellingen buiten de berekening van de risicogewogen posten en, indien relevant, de verwachte verliesposten te houden en geeft de initiërende instelling van een synthetische securitisatie het recht om de risicogewogen posten en, indien relevant, de verwachte verliesposten voor de gesecuritiseerde blootstellingen te berekenen overeenkomstig artikel 249 van Verordening (EU) nr. 575/2013, tenzij de bevoegde autoriteit per geval besluit dat er met betrekking tot deze securitisatie geen aanzienlijk deel van het kredietrisico wordt geacht te zijn overgedragen aan derden of dat een van de voorwaarden van artikel 243, lid 5, of artikel 244, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 niet is vervuld.

Bevoegde autoriteiten moeten ervoor zorgen dat er procedures bestaan voor de identificatie van securitisatietransacties die, ook al wordt punt a) of b) van artikel 243, lid 2, of artikel 244, lid 2, van Verordening (EU) nr. 575/2013 nageleefd, door de bevoegde autoriteit nader moeten worden onderzocht in overeenstemming met titel III van deze richtsnoeren om te beoordelen of er inderdaad een overeenkomstige overdracht van kredietrisico aan derden is verwezenlijkt door de transactie.

De voorwaarden voor de verwezenlijking van SRT aan derden moeten op doorlopende basis worden vervuld.

Initiërende instellingen moeten beoordelen in hoeverre ze in hun analyses van transacties waarvoor SRT wordt geclaimd op externe kredietbeoordelingen vertrouwen, en moeten de relatie tussen deze externe kredietbeoordelingen en interne kredietbeoordelingen beoordelen.