1. Informacje dotyczące tożsamości wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego oraz jego grupy

Wniosek o udzielenie zezwolenia na utworzenie oddziału z państwa trzeciego powinien zawierać następujące informacje na temat wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego, jednostki dominującej pośredniego i najwyższego szczebla, stosownie do przypadku:

• a) nazwę prawną, formę prawną, datę i miejsce uzyskania zdolności prawnej, stronę internetową lub inne kanały komunikacji przedsiębiorstw macierzystych oraz dane kontaktowe osoby w przedsiębiorstwie macierzystym składającym wniosek, z którą należy się kontaktować w sprawie wniosku. W stosownych przypadkach i o ile są dostępne – nazwisko oraz dane kontaktowe głównego doradcy merytorycznego, o ile taki został zatrudniony do przygotowania wniosku;
• b) państwo i adres siedziby statutowej wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego, jednostki dominującej pośredniego i najwyższego szczebla oraz, jeśli są różne, państwo i adres jego siedziby administracyjnej;
• c) w stosownych przypadkach – nazwę rejestru publicznego, w którym zarejestrowane jest przedsiębiorstwo macierzyste, i powiązany numer rejestracyjny oraz, jeżeli jest dostępny, jego identyfikator podmiotu prawnego (numer LEI – Legal Entity Identifier );
• d) potwierdzenie, że działalność, której dotyczy złożony przez wnioskujące przedsiębiorstwo macierzyste wniosek o udzielenie zezwolenia w państwie członkowskim, jest objęta zezwoleniem udzielonym takiemu wnioskującemu przedsiębiorstwu macierzystemu w państwie trzecim, w którym ma ono siedzibę i podlega nadzorowi. W stosownych przypadkach – wyjaśnienie powiązań między rodzajami działalności, na które udzielono zezwolenia w państwie trzecim a rodzajami działalności wymienionymi w załączniku I do CRD. Jeżeli udzielanie kredytów lub udzielanie gwarancji i zobowiązań, które wnioskujące przedsiębiorstwo macierzyste zamierza realizować w państwie członkowskim za pośrednictwem oddziału z państwa trzeciego, nie podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia w państwie trzecim, wnioskujące przedsiębiorstwo macierzyste powinno wyjaśnić we wniosku, że podstawowa obsługa bankowa stanowi część jego zwykłej działalności gospodarczej oraz że podlega regulacjom ostrożnościowym i nadzorowi (w szczególności wszystkie rodzaje ryzyka związane z takimi podstawowymi usługami bankowymi są uwzględnione w ramach zarządzania ryzykiem oraz odzwierciedlone we wskaźnikach kapitałowych i wymogach kapitałowych); 6
• e) nazwę, jednostkę organizacyjną i dane kontaktowe odpowiednich osób kontaktowych we właściwym organie lub organach państwa trzeciego odpowiedzialnych za nadzór nad wnioskującym przedsiębiorstwem macierzystym oraz nad jednostką dominującą pośredniego i najwyższego szczebla lub za nadzór nad odpowiednią działalnością, jeżeli jest inna;
• f) potwierdzenie, że wniosek o udzielenie zezwolenia na założenie oddziału z państwa trzeciego w państwie członkowskim i związana z nim dokumentacja zgodnie z art. 48c ust. 4 lit. c) CRD zostały zgłoszone właściwemu organowi państwa trzeciego właściwego dla wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego.

Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać następujące informacje dotyczące przedsiębiorstwa macierzystego i jego grupy:

• a) schemat organizacyjny grupy wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego, przedstawiający m.in. jednostkę dominującą pośredniego i najwyższego szczebla zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2 CRD oraz obszary geograficzne, w których mają siedzibę i prowadzą działalność podmioty wchodzące w skład grupy z państwa trzeciego;

ramach grupy z państwa trzeciego (np. połączenia lub przejęcia, ustanowienie nowych jednostek zależnych lub innych oddziałów w państwach trzecich), które mogą mieć znaczący wpływ na sytuację ostrożnościową i strukturę organizacyjną wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego;

• c) tożsamość członków organu zarządzającego pełniącego funkcję zarządczą: (i) wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego, w tym członka (członków) będącego (będących) bezpośrednim przełożonym w odniesieniu do oddziału z państwa trzeciego, oraz (ii) jednostki i dominującej pośredniego i najwyższego szczebla, w stosownych przypadkach;
• d) schemat struktury kapitałowej jednostki dominującej najwyższego szczebla wraz ze wskazaniem bezpośrednich akcjonariuszy posiadających pakiet kontrolny oraz ostatecznego beneficjenta (lub beneficjentów) rzeczywistego (rzeczywistych). Jeżeli grupa z państwa trzeciego posiada jedną jednostkę zależną lub większą liczbę jednostek zależnych lub jeden oddział lub większą liczbę oddziałów z państw trzecich w UE, będących podmiotami sektora finansowego, należy podać informacje dotyczące państwa członkowskiego, w którym uzyskały one zezwolenie, oraz nazwę odpowiedniego organu, a w przypadku gdy wniosek o zezwolenie jest w toku rozpatrywania – wskazać właściwy organ rozpatrujący ten wniosek oraz odpowiednie osoby kontaktowe w ramach tego organu;
• e) zatwierdzone przez niezależnego audytora sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa macierzystego za ostatnie trzy lata, sporządzone zarówno w ujęciu jednostkowym, jak i – w stosownych przypadkach – skonsolidowanym, wraz z notą podsumowującą opisującą działalność przedsiębiorstwa macierzystego lub jego grupy;
• f) jeżeli program działalności przewiduje przyjmowanie depozytów przez oddział z państwa trzeciego, zobowiązanie się wnioskującego przedsiębiorstwa macierzystego do

dopilnowania, by oddział z państwa trzeciego stał się członkiem systemu gwarancji depozytów w państwie członkowskim, w którym złożono wniosek⁵ .

• g) oświadczenie właściwego organu lub organów państwa trzeciego, w którym ma siedzibę wnioskujące przedsiębiorstwo macierzyste, a w stosownych przypadkach również jednostka dominująca pośredniego i najwyższego szczebla w rozumieniu art. 47 ust. 2 lit. b) CRD, potwierdzające, że nie istnieją żadne podstawy do sprzeciwu wobec utworzenia oddziału z państwa trzeciego. Takie oświadczenia powinny obejmować sytuację wszystkich odpowiednich przedsiębiorstw macierzystych pod względem przestrzegania przez nie – na

wymogów ostrożnościowych mających zastosowanie w prawie i regulacjach państwa trzeciego (w szczególności funduszy własnych, wymogów w zakresie funduszy własnych, wskaźnika pokrycia płynności netto, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogu d otyczącego wskaźnika dźwigni) oraz adekwatności struktur organizacyjnych, administracyjnych i księgowych. Oświadczenie o braku sprzeciwu powinno również dotyczyć dobrej reputacji wszystkich właściwych przedsiębiorstw macierzystych oraz członków ich odpowiednich organów zarządzających pełniących funkcje zarządcze, jak również akcjonariuszy posiadających pakiet kontrolny i ostatecznych beneficjentów rzeczywistych. W oświadczeniu o braku sprzeciwu wydanym przez właściwy organ lub właściwe organy państwa trzeciego należy uwzględnić wszelkie naruszenia przepisów ustawowych lub wykonawczych mające znaczenie dla ram nadzoru ostrożnościowego danego państwa trzeciego, takie jak naruszenie przepisów nadzorczych, niewypłacalność, przestępstwa gospodarcze, pranie pieniędzy i finansowanie terroryzmu, które miały miejsce w ciągu ostatnich dziesięciu lat lub w innym, krótszym okresie mającym zastosowanie zgodnie z ostrożnościowymi regulacjami prawnymi państwa trzeciego, w tym będące przedmiotem toczących się postępowań lub dochodzeń. W stosownych przypadkach oświadczenie o braku sprzeciwu powinno zawierać informacje dotyczące nieuchylonych wyroków skazujących w sprawach karnych, z zakresu prawa finansowego, dotyczących prania pieniędzy, upadłości lub prawa handlowego, a także toczących się śledztw, postępowań lub podobnych procedur lub dochodzeń.

• h) W przypadku gdy takie oświadczenie o braku sprzeciwu zostanie przekazane wnioskodawcy bezpośrednio przez właściwy organ państwa trzeciego, należy je zawrzeć we wniosku. Ewentualnie właściwy organ powinien skonsultować się z właściwym organem państwa trzeciego zgodnie z częścią III niniejszych wytycznych.
• i) Uzasadniona opinia prawna sporządzona przez niezależną stronę trzecią dotycząca braku przeszkód w ramach prawnych państwa trzeciego mających zastosowanie do wnioskodawcy, jednostki dominującej pośredniego szczebla oraz, w stosownych przypadkach, jednostki dominującej najwyższego szczebla, uniemożliwiających oddziałowi z państwa trzeciego przestrzeganie przepisów i regulacji UE dotyczących nadzoru ostrożnościowego.

5 Dostosowanie do art. 15 dyrektywy 2014/49/UE w sprawie systemów gwarancji depozytów, zmienionej art. 1 pkt 16) dyrektywy (UE) 2026/804 z dnia 30 marca 2026 r., Dz.U. L z 20.4.2026, s. 1.

We wniosku należy wskazać, czy – na podstawie kryteriów określonych w art. 48a ust. 1 i 2 CRD, w tym warunków kwalifikujących do statusu oddziału z państwa trzeciego zgodnie z art. 48b ust. 1 CRD – planowany oddział z państwa trzeciego zostanie zaklasyfikowany do kategorii 1 lub kategorii 2. W tym celu wniosek powinien zawierać wszystkie niezbędne informacje umożliwiające właściwemu organowi przeprowadzenie przeglądu i oceny klasyfikacji planowanego oddziału z państwa trzeciego.