23. Key criteria for determining the relevant liquidity horizon

Kryteria wykorzystywane do ustalania odnośnego horyzontu płynnościowego dla danej pozycji lub zestawu pozycji powinny być przez instytucje dokumentowane. Należy również udokumentować metodologię konwersji takich kryteriów na określony horyzont płynnościowy, która powinna być stosowana w sposób spójny w odniesieniu do wszystkich pozycji.

Do wskazania płynności danej pozycji posłużyć może szeroki wybór kryteriów, w oparciu o doświadczenia z przeszłości, strukturę rynku oraz jakość i złożoność produktu. Instytucje powinny wskazać zakres kryteriów, które w ich przekonaniu w sposób istotny definiują horyzont płynnościowy ich portfeli. Do takich kryteriów należą:

• i. działalność rynkowa, którą odzwierciedla liczba i skala transakcji dotyczących danego instrumentu lub nazwy bądź zakres historycznej rozpiętości cen oferowanych i cen sprzedaży;
• ii. struktura rynku, np. liczba i dystrybucja animatorów rynku i notowań;
• iii. rozmiar pozycji (w stosunku do średniego wolumenu obrotu/ogólnego rozmiaru rynku);
• iv. jakość inwestycyjna (np. rating kredytowy);
• v. lokalizacja geograficzna emitenta;
• vi. zapadalność.

Przynajmniej jedno z kryteriów wziętych pod uwagę przy ustalaniu horyzontu płynnościowego powinno mieć bezpośredni związek ze skoncentrowanym charakterem pozycji (np. poprzez rozmiar pozycji w stosunku do rozmiaru rynku lub średniego wolumenu obrotu) ze względu na fakt, że horyzont płynnościowy powinien być większy w przypadku pozycji skoncentrowanych, co odzwierciedla dłuższy okres konieczny do upłynnienia takich pozycji.

Pozycje powinny być poddawane systematycznej ocenie pod kątem wybranych kryteriów i odpowiednio przypisywane do horyzontów płynnościowych (z trzymiesięcznym pułapem dolnym). W przypadku, gdy dla danej pozycji lub zestawu pozycji dostępna jest ograniczona ilość danych, instytucje powinny ustalać odnośny horyzont płynnościowy w sposób konserwatywny.

Zastosowaną metodę skojarzenia danego kryterium z dłuższym lub krótszym horyzontem płynnościowym należy udokumentować i uzasadnić w oparciu o dane historyczne, w tym dane dotyczące doświadczenia w upłynnianiu podobnych pozycji w okresach występowania warunków skrajnych, co ma na celu wyeliminowanie z analizy błędnego zastosowania założeń, które w teorii wydają się logiczne, lecz w praktyce są nieprawdziwe, np. nie w każdym przypadku może być prawdą, że niższa ocena ratingowa oznacza dłuższy horyzont płynnościowy, o ile istnieje aktywny rynek na określone rodzaje pozycji o niskiej ocenie ratingowej. Na przykład w przypadku wykorzystania historycznej rozpiętości cen oferowanych i cen sprzedaży, instytucje mogą wyznaczyć progi określające, do jakiego horyzontu płynnościowego zostanie przypisana dana pozycja – wybór takich progów należy uzasadnić.

24. Monitorowanie horyzontów płynnościowych – główne wskaźniki