Czynniki istotne dla oceny

W ramach oceny przeprowadzanej zgodnie z pkt 11 pod kątem tego, czy dana transakcja jest transakcją o strukturze mającej na celu udzielenie wsparcia, należy uwzględnić wszystkie istotne okoliczności, w tym kryteria przedstawione poniżej.

Czynnik, o którym mowa w art. 248 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (cena odkupu), należy stosować również w odniesieniu do transakcji innych niż odkup, a w takim przypadku należy uwzględnić kwoty do zapłaty lub, w odpowiednim przypadku, kwoty należne instytucji inicjującej lub instytucji sponsorującej. W przypadku wszystkich transakcji należy uwzględnić miary wartości rynkowej, w tym ceny kwotowane na aktywnych rynkach dla podobnych transakcji, do których instytucja ma dostęp w dniu pomiaru. W przypadku gdy zidentyfikowanie takich miar jest niemożliwe, należy uwzględnić dane wejściowe inne niż ceny kwotowane, bezpośrednio lub pośrednio obserwowalne dla danego składnika aktywów, a gdy zidentyfikowanie takich danych wejściowych jest niemożliwe, należy w dalszej kolejności uwzględnić nieobserwowalne dane wejściowe dla danego składnika aktywów. W przypadku nieobserwowalnych danych wejściowych dana instytucja inicjująca lub instytucja sponsorująca powinna przedstawić właściwemu organowi dowody dotyczące sposobu wyceny kwot jej należnych lub kwot do zapłaty oraz tego, które dane wejściowe zostały zastosowane. Ponadto instytucja inicjująca lub instytucja sponsorująca powinna wykazać, że taka ocena jest zgodna z jej procesem kontroli kredytowej i przyznawania kredytu. Należy uznać, że dana transakcja nie została przeprowadzona na warunkach rynkowych, jeżeli kwoty należne instytucji inicjującej lub, w odpowiednim przypadku, instytucji sponsorującej są w istotnym stopniu niższe od odnośnej wartości rynkowej lub jeżeli kwoty do zapłaty ze strony instytucji inicjującej lub instytucji sponsorującej są w istotnym stopniu wyższe od odnośnej wartości rynkowej.

Czynnik, o którym mowa w art. 248 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (kapitał instytucji i jej poziom płynności przed odkupem i po nim), powinien również zostać uwzględniony jako istotny w przypadku transakcji innych niż odkup. Należy uznać, że warunki dotyczące przeniesienia istotnej części ryzyka przestają być spełniane, jeżeli w wyniku danej transakcji ograniczenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem osiągnięte początkowo przez instytucję inicjującą przestaje być uzasadnione proporcjonalnym przeniesieniem ryzyka kredytowego na osoby trzecie, co powinno mieć miejsce w przypadku, gdy dana transakcja ma – bezpośrednio lub pośrednio – istotny i negatywny wpływ na kapitał i poziom płynności instytucji inicjującej. W ramach takiej oceny należy uwzględnić między innymi zapisy księgowe dokonane przez uczestników transakcji w związku z daną transakcją oraz zmiany poziomu ich płynności.

W zakresie czynnika, o którym mowa w art. 248 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (dochody z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji), w przypadku gdy ekspozycje bazowe podlegające danej transakcji wykazują słabsze wyniki w stosunku do innych sekurytyzowanych ekspozycji lub zostają ujęte jako zagrożone, należy uznać, że dana transakcja nie jest realizowana na warunkach rynkowych, jeżeli takie słabsze wyniki albo spodziewane przyszłe dochody z tytułu danej ekspozycji w następstwie okoliczności, które spowodowały takie słabe wyniki, nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w cenie zakupu lub odkupu.

W zakresie czynnika, o którym mowa w art. 248 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (dochody z tytułu pozycji sekurytyzacyjnych), w przypadku gdy dane pozycje sekurytyzacyjne podlegające danej transakcji wykazują słabsze wyniki w stosunku do innych pozycji sekurytyzacyjnych lub zostają ujęte jako zagrożone, należy wziąć pod uwagę, czy (i) koszt działań podjętych w celu poprawy wyników takich pozycji sekurytyzacyjnych został w całości poniesiony przez właściwych inwestorów sekurytyzacyjnych oraz czy (ii) dana transakcja ma – bezpośrednio lub pośrednio – negatywny wpływ na instytucję, która w niej uczestniczyła.

W zakresie czynnika, o którym mowa w art. 248 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (wpływ wsparcia na straty, które jednostka inicjująca prawdopodobnie poniesie w stosunku do inwestorów), należy wziąć pod uwagę, czy spodziewane straty danej pozycji sekurytyzacyjnej w istotny sposób rosną lub zmniejszają się ze względu między innymi na zmiany ceny rynkowej danej pozycji, kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i ratingów pozycji sekurytyzacyjnych.