4.1 Zarządzanie ryzykiem kredytowym i kultura ryzyka kredytowego

Organ zarządzający, o którym mowa w wytycznych EUNB w sprawie zarządzania wewnętrznego, w związku z udzielaniem kredytów , powinien:

• a. zatwierdzać strategię ryzyka kredytowego instytucji, w ramach ogólnej strategii ryzyka i strategi i biznesow ej , aby zapewnić ich zgodność z ramami apetytu na ryzyko instytucji, planowaniem kapitałowym i płynnościowym, jak również – jeżeli to konieczne – z procesem wewnętrznej oceny adekwatności kapitałowej (ICAAP) oraz procesem wewnętrznej oceny adekwatności zasob ów płynności (ILAAP);
• b. ustal a ć poziom apetytu na ryzyko kredytowe w ramach ogólnych ram apetytu na ryzyko, w tym normy dotyczące udzielania kredytów, określenia jakościowe, wskaźniki ilościowe i limity oraz progi eskalacji, bez uprzedzeń względ em wyników dz iałalności;
• c. zatwierdza ć ramy procesu przyznawania kredytu, w tym – w stosownych przypadkach
• – wewnętrzne struktury na potrzeby udzielania i monitorowania kredytów , a także określ a ć wyznaczone organy decyzyjne;
• d. zapewnia ć skuteczny nadzór nad jakością ryzyka kredytowego, w szczególności w chwili udzielania kredytu i tworzenia rezerw;
• e. zapewnia ć odpowiednie procesy przyznawania, monitorowania i kontroli kredytów na potrzeby skutecznego zarządzania ryzykiem kredytowym;
• f. zapewnia ć, aby wszyscy pracownicy zaangażowan i w podejmowanie ryzyka kredytowego oraz zarządzanie, monitorowanie i kontrolowanie ryzyka kredytowego byli odpowiednio wykwalifikowan i oraz dysponowa li odpowiednimi zasobami i doświadczeniem;
• g. ustal a ć, zatwierdz a ć i nadzorować wdrażanie kultury ryzyka instytucji, podstawowych wartości oraz oczekiwań dotyczących ryzyka kredytowego;
• h. zapewnia ć, aby zasady dotyczące wynagrodzeń, w tym wszelkie odpowiednie cele w zakresie wyników, oraz zasady oceny wyników w odniesieniu do decydentów kredytowych będących zidentyfikowanym i pracownikami były dostosowane do poziomu ryzyka kredytow ego i apetytu na ryzyko kredytowe.

4.1.2 Kultura ryzyka kredytowego

Instytucje powinny budować kulturę ryzyka kredytowego jako część ogólnej kultury ryzyka poprzez zasady postępowania, komunikację i szkolenie pracowników , zgodnie z wytycznymi EUNB w sprawie zarządzania wewnętrznego.

Kultura ryzyka kredytowego powinna odzwierciedlać odpowiedni „ton nadawany z góry” i zapewniać, aby udzielanie kredytów dokonywane było wedle najlepszej wiedzy posiadanej przez instytucję w chwili udzielania kredytu, kredytobiorcom, którzy będą w stanie spełnić warunki umowy kredytu przy jednoczesnym dostatecznym i stosownym zabezpieczeniu kredytu , a także z uwzględnieniem wpływu na pozycję kapitałową i rentowność instytucji oraz zrównoważony rozwój oraz powiązane czynniki środowiskow e , społeczn e i związan e z zarządzaniem.

Instytucje powinny zapewnić, aby kultura ryzyka kredytowego była skutecznie wdrażana na wszystkich szczeblach instytucji i aby wszyscy pracownicy zaangażowani w procesy podejmowania ryzyka kredytowego, zarządzania i monitorowania ryzyka kredytow ego byli w pełni tego świadomi i rozliczani ze swoich działań.

Instytucje powinny przyjmować zasady postępowania i procesy służące monitorowaniu przestrzegania przez wszystkich pracowników zaangażowanych w procesy udzielania, monitorowania i kontroli kredytów kultury ryzyka kredytowego panującej w instytucji (np. w drodze samooceny dokonywa nej przez pracowników ). W przypadku odnotowania uchybień kultury kredytowej potwierdzonych czy to samooceną instytucji, czy działaniami nadzorczymi instytucje powinny podjąć sprecyzowane, ukierunkowane na rezultaty i terminowe działania służące naprawie tych uchybień. Strategia dotycząca ryzyka kredytowego oraz zasady postępowania i procedury w zakresie kredytów powinny być ukształtowane w taki sposób, aby ograniczać wszelkie możliwe negatywne skutki słabej kultury kredytowej.