4.3 Kryteria pozwalające określić odpowiedni czas na powrót do stanu zgodności z limitami określonymi w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Po przeprowadzeniu oceny naruszenia zgłoszonego przez instytucję zgodnie z sekcją 4.2 niniejszych wytycznych właściwy organ powinien podjąć decyzję w sprawie odpowiedniego czasu na powrót do stanu zgodności z limitami określonymi w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Właściwy organ nie powinien przyznawać instytucji okresu dłuższego niż trzy miesiące na usunięcie naruszenia, jeżeli stwierdzi, że miało ono charakter powtarzalny, lub gdy skala naruszenia może mieć potencjalnie poważny wpływ na sytuację finansową instytucji.

W przyp adkach gdy właściwy organ podejmie decyzję o przyznaniu instytucji okresu dłuższego niż trzy miesiące na usunięcie naruszenia i powrót do stanu zgodności z limitami określonymi w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, czas uznany przez właściwy organ za wystarczający powinien być współmierny do szybkiego przywrócenia zgodności z limitami .

W każdym przypadku czas na powrót do stanu zgodności nie powinien być dłuższy niż jeden rok. W wyjątkowych przypadkach, gdy szczególne okoliczności naruszenia oraz środki przewidziane w planie powrotu do stanu zgodności, o którym mowa w sekcji 4.4, uzasadniają inne postępowanie, właściwy organ może przyznać okres przekraczający jeden rok na usunięcie naruszenia. Przypadki takie nie powinny jednak stanowić normy.

Podejmując decyzję o odpowiednim czasie na powrót do stanu zgodności, właściwy organ powinien w swojej ocenie uwzględnić co najmniej następujące elementy:

• a. wcześniejsze naruszenia w danej instytucji;
• b. niezwłoczność powiadomienia o naruszeniu;
• c. powód lub powody naruszenia;
• d. systemowy charakter, złożoność i skalę naruszenia;
• e. potencjalny wpływ na ogólną sytuację finansową instytucji;
• f. ogólną koncentrację ryzyka w portfelu bankowym instytucji w odniesieniu do różnych kontrahentów;
• g. rodzaj klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów oraz ich wiarygodność kredytową;
• h. środki już wdrożone w celu likwidacji naruszenia.

Wcześniejsze naruszenia w danej instytucji

Właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszelkie wcześniejsze naruszenia ze strony danej instytucji oraz zakres środków przyjętych w celu powrotu do stanu zgodności w tych przypadkach. Ponadto w przypadku powtarzających się naruszeń powinien on w szczególności ocenić, czy nowe naruszenie jest spowodowane tą samą przyczyną co naruszenia stwierdzone wcześniej .

Niezwłoczność powiadomienia o naruszeniu lub o działaniach naprawczych zmierzających do przywrócenia stanu zgodności

Jeżeli instytucja nadmiernie zwleka z powiadomieniem o naruszeniu, właściwy organ może rozważyć wyznaczenie jej krótszego terminu na powrót do stanu zgodności.

Przyczyna lub przyczyny naruszenia bądź jego powtarzalny charakter, złożoność i skala

Właściwy organ powinien ocenić przyczyny naruszenia oraz oszacować perspektywę czasową i prognozowaną istotność potencjalnych skutków dla instytucji.

Właściwy organ może wymagać dodatkowych informacji i zwracać się o nie, jeżeli przyczyny naruszenia są złożone. Ogólna sytuacja finansowa instytucji

Właściwy organ powinien zbadać, czy instytucja spełnia regulacyjne wymogi kapitałowe (współczynnik CET 1, współczynnik Tier 1, łączny współczynnik kapitałowy) znacząco powyżej poziomu minimalnego.

Ogólna koncentracja ryzyka w portfelu bankowym instytucji w odniesieniu do różnych kontrahentów

Właściwy organ powinien zbadać adekwatność praktyk zarządzania ryzykiem stosowanych przez instytucję oraz jej podejście do dywersyfikacji.

Rodzaj klienta i jego zdolność kredytowa

Właściwy organ powinien wziąć pod uwagę rodzaj kontrahenta i jego zdolność kredytową. Powinien ocenić, czy ewentualne niewykonanie zobowiązania przez danego klienta lub grupę powiązanych ze sobą klientów oraz wynikające z tego straty mogą potencjalnie obniżyć regulacyjne współczynniki kapitałowe poniżej wymogów minimalnych.

Środki już wdrożone w celu likwidacji naruszenia

Właściwy organ powinien zbadać środki już wdrożone przez instytucję, zwłaszcza w świetle faktu, że niektóre z nich mogą ostatecznie ułatwić szybki powrót do stanu zgodności.