Ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων του ιδρύματος που αφορούν ειδικά τη ρευστότητα και τη χρηματοδότηση

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν αν ένα ίδρυμα έχει εφαρμόσει επαρκείς ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων ειδικά για τον κίνδυνο ρευστότητας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ για τις προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων που διενεργούν τα ιδρύματα⁴⁶ :

• α. για να κατανοήσουν τις επιπτώσεις των ανεπιθύμητων συμβάντων στο άνοιγμά του σε κίνδυνο και να είναι σε θέση να αξιολογήσουν την επάρκεια των ρευστών στοιχείων ενεργητικού του, της ικανότητας αντιστάθμισης κινδύνου και της χρηματοδοτικής διάρθρωσής του·
• β. για την κάλυψη κινδύνων που ενδέχεται να προκύψουν κατά τη διάρκεια διαφόρων τύπων σεναρίων ακραίων καταστάσεων ή/και για την αντιμετώπιση κινδύνων που προκύπτουν από ελλείψεις στη λειτουργία ελέγχου, τη διακυβέρνηση ή άλλους τομείς.

⁴⁶ EBA/GL/2019/04.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν κατά πόσον το πλαίσιο επιτρέπει στο ίδρυμα:

• α. τον καθορισμό του ορίζοντα επιβίωσης του ιδρύματος δεδομένου του υφιστάμενου αποθέματος ρευστότητάς του και των πηγών σταθερής χρηματοδότησης, και λαμβάνοντας υπόψη τη διάθεση για ανάληψη κινδύνου του ιδρύματος, κατά τη διάρκεια μιας δυσμενούς αλλά εύλογης περιόδου ακραίων καταστάσεων της ρευστότητας·
• β. την ανάλυση τις επίπτωσης των σεναρίων ακραίων καταστάσεων στην ενοποιημένη θέση ρευστότητας σε ολόκληρο τον όμιλο και στη θέση ρευστότητας επιμέρους οντοτήτων και επιχειρηματικών τομέων·
• γ. την κατανόηση των περιπτώσεων στις οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν κίνδυνοι, ανεξάρτητα από την οργανωτική δομή του ιδρύματος και τον βαθμό κεντρικής διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να διασφαλίζουν ότι το ίδρυμα παρέχει τις εκτιμώμενες επιπτώσεις διαφορετικών τύπων σεναρίων ακραίων καταστάσεων (όπως επεξηγούνται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ για τις προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων), καθώς και έναν αριθμό προσομοιώσεων ευαισθησίας (βάσει της αρχής της αναλογικότητας). Τα σενάρια ακραίων καταστάσεων και οι διαταραχές που προσομοιώνονται σε αυτά δεν πρέπει να βασίζονται μόνο στο παρελθόν, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούν και υποθετικά σενάρια ακραίων καταστάσεων που βασίζονται στην κρίση των εμπειρογνωμόνων. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αναλύουν το αν τα ακόλουθα σενάρια θεωρούνται τουλάχιστον:

• α. βραχυπρόθεσμα και παρατεταμένα·
• β. ειδικά σχεδιασμένα για το ίδρυμα και για όλο το εύρος της αγοράς (συμβαίνουν ταυτόχρονα σε διάφορες αγορές)·
• γ. συνδυασμός των στοιχείων α) και β).

Μια σημαντική πλευρά την οποία πρέπει να εξετάζουν οι αρμόδιες αρχές όταν αξιολογούν το πλαίσιο ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων του ιδρύματος είναι η παρουσίαση της εκτιμώμενης επίπτωσης του/των υποθετικού(-ών) σεναρίου(-ων) ακραίων καταστάσεων στις ταμειακές ροές του ιδρύματος και στην ικανότητα κάλυψης των αναγκών ρευστότητας και τον ορίζοντα επιβίωσής του, και αν οι εκτιμήσεις αντικατοπτρίζουν τις διάφορες επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η οικονομική πίεση τόσο στα στοιχεία ενεργητικού του ιδρύματος όσο και στις εισροές και εκροές του.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει επίσης να αξιολογούν αν το ίδρυμα εφαρμόζει μια συντηρητική προσέγγιση στον καθορισμό παραδοχών για την προσομοίωση ακραίων καταστάσεων. Ανάλογα με το είδος και την αυστηρότητα του σεναρίου, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν, κατά περίπτωση, την καταλληλότητα ενός αριθμού παραδοχών, και ειδικότερα:

• α. την εξέλιξη των πηγών λιανικής χρηματοδότησης·
• β. τη μείωση εξασφαλισμένων και μη εξασφαλισμένων πηγών χονδρικής χρηματοδότησης·
• γ. τη συσχέτιση μεταξύ των αγορών χρηματοδότησης και της διαφοροποίησης μεταξύ των διαφόρων αγορών·
• δ. τα πρόσθετα ενδεχόμενα ανοίγματα εκτός ισολογισμού
• ε. την περίοδο ισχύος των χρηματοδοτήσεων (π.χ. όταν ο πάροχος της χρηματοδότησης διατηρεί δικαιώματα προαίρεσης)·

στ. τον αντίκτυπο τυχόν επιδείνωσης της πιστοληπτικής διαβάθμισης του ιδρύματος·

• ζ. τη μετατρεψιμότητα συναλλάγματος και την πρόσβαση σε αγορές συναλλάγματος και τραπεζικούς λογαριασμούς ανταποκριτών·
• η. τη δυνατότητα μεταβίβασης ρευστότητας μεταξύ οντοτήτων, τομέων και χωρών·
• θ. τις εκτιμήσεις μελλοντικής επέκτασης του ισολογισμού·
• ι. λόγω κινδύνων φήμης, μια έμμεση απαίτηση για το ίδρυμα να ανανεώνει στοιχεία του ενεργητικού και να επεκτείνει ή να διατηρεί άλλες μορφές παροχής ρευστότητας.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν αν το διαχειριστικό πλαίσιο των ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων του ιδρύματος ειδικά για τον κίνδυνο ρευστότητας είναι κατάλληλο και εάν ενσωματώνεται δεόντως στη γενική στρατηγική διαχείρισης κινδύνων. Πρέπει να λαμβάνουν υπόψη:

• α. αν ο βαθμός και η συχνότητα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων ενδείκνυνται για τη φύση και την πολυπλοκότητα του ιδρύματος, τα ανοίγματα σε κινδύνους ρευστότητας και τη σχετική σημασία του εντός του χρηματοπιστωτικού συστήματος·
• β. αν τα αποτελέσματα των ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων ενσωματώνονται στη διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού του ιδρύματος για τη ρευστότητα και τη χρηματοδότηση και χρησιμοποιούνται προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της διαχείρισης ρευστότητας στην περίπτωση κρίσης, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου έκτακτης ανάγκης για τον κίνδυνο ρευστότητας και του σχεδίου αποκατάστασης της ρευστότητας του ιδρύματος·
• γ. αν το ίδρυμα διαθέτει δέουσα διαδικασία ώστε να εντοπίζει κατάλληλους παράγοντες κινδύνου για την πραγματοποίηση προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων, έχοντας υπόψη όλες τις ουσιώδεις αδυναμίες οι οποίες ενδέχεται να υπονομεύσουν τη θέση ρευστότητας του συγκεκριμένου ιδρύματος·
• δ. αν οι παραδοχές και τα σενάρια αναθεωρούνται και ενημερώνονται επαρκώς συχνά·
• ε. σε περίπτωση αξιολόγησης της διαχείρισης ρευστότητας ενός ομίλου, αν το ίδρυμα δίνει επαρκή προσοχή σε τυχόν πιθανά εμπόδια στη μεταφορά ρευστότητας εντός του ομίλου.

Πλαίσιο εσωτερικού ελέγχου του κινδύνου ρευστότητας και χρηματοδότησης

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν το αν το ίδρυμα διαθέτει ισχυρό και ολοκληρωμένο εσωτερικό πλαίσιο ορίων και ελέγχων και άρτιες δικλείδες ασφαλείας για τον μετριασμό του κινδύνου ρευστότητας και χρηματοδότησής του, σύμφωνα με τη διάθεσή του για ανάληψη κινδύνου, καθώς και για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας μιας διαφοροποιημένης χρηματοδοτικής διάρθρωσης. Πρέπει να λαμβάνουν υπόψη κατά πόσον το πλαίσιο ορίων και ελέγχων είναι επαρκές για την πολυπλοκότητα, το μέγεθος και το επιχειρηματικό μοντέλο του ιδρύματος και αντικατοπτρίζει τους διάφορους σημαντικούς παράγοντες κινδύνου ρευστότητας και τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων ρευστότητας.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν κατά πόσον το ίδρυμα έχει θέσει όρια για τη διασφάλιση της συμφωνίας μεταξύ του νομίσματος στο οποίο εκφράζονται τα ρευστά στοιχεία ενεργητικού του και της κατανομής ανά νόμισμα των καθαρών εκροών ρευστότητας σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61 της Επιτροπής.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν κατά πόσον τα όρια εγκρίνονται και επανεξετάζονται τακτικά από τα αρμόδια όργανα του ιδρύματος και κοινοποιούνται σε όλους τους σχετικούς επιχειρηματικούς τομείς. Η διαδικασία αυτή, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο το ίδρυμα παρακολουθεί τη συμμόρφωση προς τα όρια και τη διαδικασία παραπομπής παραβάσεων, πρέπει να τεκμηριώνονται με τη δέουσα σαφήνεια στις διαδικασίες του.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν το αν το ίδρυμα έχει εφαρμόσει ένα επαρκές σύστημα τιμολόγησης μεταφοράς κεφαλαίων (transfer pricing system) ως στοιχείο του πλαισίου ελέγχου κινδύνου ρευστότητας, το οποίο ενσωματώνει πλήρως το κόστος, τα οφέλη και τους κινδύνους ρευστότητας. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν κατά πόσον ο μηχανισμός τιμών μεταβίβασης επιτρέπει στη διοίκηση να παρέχει κατάλληλα κίνητρα για τη διαχείριση του κινδύνου ρευστότητας, καθώς και κατά πόσον το σύστημα και η βαθμονόμησή του επανεξετάζονται και επικαιροποιούνται κατάλληλα, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος και την πολυπλοκότητα του ιδρύματος. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν κατά πόσον η πολιτική του ιδρύματος για την ενσωμάτωση της μεθοδολογίας τιμολόγησης μεταφοράς κεφαλαίων (FTP) στο πλαίσιο εσωτερικής τιμολόγησης χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση και τη λήψη αποφάσεων για συναλλαγές με πελάτες (τούτο περιλαμβάνει και τα δύο τμήματα του ισολογισμού, π.χ. τη χορήγηση δανείων και την αποδοχή καταθέσεων).

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν αν το ίδρυμα διαθέτει επαρκείς ελέγχους όσον αφορά το απόθεμα ασφαλείας ρευστών στοιχείων ενεργητικού, συμπεριλαμβανομένων των ορίων συγκέντρωσης και της κατάλληλης συνεχούς παρακολούθησης της επάρκειας του αποθέματος ασφαλείας, καθώς και τυχόν μεταβολές στις συνθήκες της αγοράς που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ικανότητα του ιδρύματος να ρευστοποιεί γρήγορα τα στοιχεία ενεργητικού του. Σχέδια έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν αν το σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας του ιδρύματος προσδιορίζει επαρκώς τις πολιτικές, τις διαδικασίες και τα σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση σοβαρών πιθανών διαταραχών στην ικανότητα του ιδρύματος να καλύπτει τις οικείες ανάγκες ρευστότητας και να αυτοχρηματοδοτείται. Πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το περιεχόμενο και το πεδίο εφαρμογής των μέτρων έκτακτης ανάγκης χρηματοδότησης, περιλαμβανομένου του σχεδίου έκτακτης ανάγκης ρευστότητας, και ειδικότερα παράγοντες, όπως:

• α. κατά πόσον το σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας επεξηγεί επαρκώς τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης για την ενεργοποίηση και τη διατήρησή του·
• β. κατά πόσον το σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας αντικατοπτρίζει δεόντως το προφίλ του ιδρύματος σε σχέση με τον κίνδυνο ρευστότητας και χρηματοδότησης και τον ευρύτερο κίνδυνο·
• γ. κατά πόσον το ίδρυμα διαθέτει ένα πλαίσιο δεικτών έγκαιρης προειδοποίησης ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, εκείνων που ορίζονται ως δείκτες ρευστότητας στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ σχετικά με τους δείκτες του σχεδίου ανάκαμψης οι οποίοι πιθανώς να επιτρέπουν αποτελεσματικά στο ίδρυμα να αναγνωρίζει εγκαίρως συνθήκες επιδείνωσης της αγοράς και να καθορίζει ταχέως τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν·
• δ. κατά πόσον το σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας, περιγράφει σαφώς ότι το απόθεμα ασφαλείας ρευστότητας του δείκτη κάλυψης ρευστότητας έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται σε περίπτωση ακραίων καταστάσεων, ακόμη και αν αυτό οδηγεί σε τιμές του δείκτη κάλυψης ρευστότητας κάτω του 100 %, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι αποτελεί μέρος της αναμενόμενης διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας υπό ακραίες συνθήκες και ότι πραγματοποιούνται επακόλουθες κοινοποιήσεις προς τα ανώτερα διοικητικά στελέχη εάν επιτευχθούν οι καθορισμένες χαμηλότερες τιμές του δείκτη κάλυψης ρευστότητας. Το σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας πρέπει να αντικατοπτρίζει και να περιγράφει σαφώς τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζεται ο κίνδυνος ρευστότητας υπό ακραίες συνθήκες, ώστε να πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο τα στοχευμένα επίπεδα του δείκτη κάλυψης ρευστότητας·
• ε. κατά πόσον το σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας διατυπώνει με σαφήνεια όλες τις σημαντικές (πιθανές) πηγές χρηματοδότησης, περιλαμβανομένων των εκτιμώμενων ποσών που διατίθενται από τις διαφορετικές πηγές ρευστότητας και τον εκτιμώμενο χρόνο που απαιτείται για την άντληση κεφαλαίων από αυτές·

στ. κατά πόσον τα μέτρα είναι σύμφωνα με τη συνολική στρατηγική κινδύνου του ιδρύματος και τη διάθεση για ανάληψη κινδύνου ρευστότητας·

• ζ. την καταλληλότητα των παραδοχών όσον αφορά τον ρόλο της χρηματοδότησης από κεντρικές τράπεζες στο σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας του ιδρύματος. Παραδείγματα παραγόντων που δύνανται να εξετάσουν οι αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν τις απόψεις του ιδρύματος για: I. την τρέχουσα και μελλοντική διαθεσιμότητα πιθανών εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης που συνδέονται με προγράμματα δανεισμού από κεντρικές τράπεζες· II. τα είδη των πιστοδοτήσεων, τα αποδεκτά ενέχυρα και τις λειτουργικές διαδικασίες για την πρόσβαση σε κεφάλαια κεντρικών τραπεζών· III. τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα χρειαζόταν χρηματοδότηση από κεντρικές τράπεζες, το απαιτούμενο ποσό και την περίοδο για την οποία ενδεχομένως θα απαιτούνταν η εν λόγω χρήση της χρηματοδότησης από κεντρικές τράπεζες.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν αν τα μέτρα που περιγράφονται στο σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας είναι εύλογα σε σχέση με τα σενάρια ακραίων καταστάσεων στα οποία προορίζονται να ληφθούν. Οι αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες, όπως:

• α. το επίπεδο συνέπειας και αλληλεπίδρασης μεταξύ των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων του ιδρύματος σε σχέση με τη ρευστότητα, του σχεδίου έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας, των δεικτών έγκαιρης προειδοποίησης του κινδύνου ρευστότητας και, κατά περίπτωση, του σχεδίου ανάκαμψης που σχετίζεται με τη ρευστότητα·
• β. κατά πόσον τα μέτρα που ορίζονται στο σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας πιθανολογείται ότι επιτρέπουν στο ίδρυμα να αντιδράσει επαρκώς σε ένα φάσμα πιθανών σεναρίων ακραίων καταστάσεων ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων ακραίων καταστάσεων που αφορούν ειδικά το ίδρυμα και όλο το εύρος της αγοράς, καθώς και της πιθανής αλληλεπίδρασης μεταξύ τους· και αν τα μέτρα που ορίζονται στο σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητας ποσοτικοποιούνται με συντηρητικό τρόπο σε σχέση με την ικανότητα δημιουργίας ρευστότητας υπό ακραίες συνθήκες και τον χρόνο που απαιτείται για την εφαρμογή τους, λαμβάνοντας υπόψη λειτουργικές απαιτήσεις όπως η ενεχυρίαση εξασφαλίσεων σε κεντρική τράπεζα.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν την καταλληλότητα του πλαισίου διακυβέρνησης του ιδρύματος σε σχέση με το σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την κάλυψη του κινδύνου ρευστότητάς του. Οι αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες, όπως:

• α. η καταλληλότητα των διαδικασιών παραπομπής και προτεραιοποίησης, αναλύοντας πότε και πώς μπορεί και πρέπει να ενεργοποιηθεί κάθε μέτρο·
• β. κατά πόσον το ίδρυμα διαθέτει επαρκείς πολιτικές και διαδικασίες όσον αφορά την επικοινωνία εντός του ιδρύματος και με εξωτερικά μέρη·
• γ. τον βαθμό συνέπειας μεταξύ του σχεδίου έκτακτης ανάγκης ρευστότητας⁴⁷ και των σχεδίων επιχειρησιακής συνέχειας του ιδρύματος. Σχέδια χρηματοδότησης

⁴⁷ Σε περίπτωση που το σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας ενσωματωθεί πλήρως στο σχέδιο ανάκαμψης, αυτό θα ενσωματωθεί στη βαθμολογία της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης (ORC). Σε περίπτωση που το σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας δεν ενσωματωθεί στο σχέδιο ανάκαμψης και τα δύο έγγραφα είναι χωριστά, το σχέδιο έκτακτης ανάγκης ρευστότητας πρέπει να αναλύεται χωριστά.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν αν το σχέδιο χρηματοδότησης είναι εφικτό και κατάλληλο σε σχέση με τη φύση, το μέγεθος και την πολυπλοκότητα του ιδρύματος, τις τρέχουσες και τις προβλεπόμενες δραστηριότητές του και το προφίλ ρευστότητας και χρηματοδότησής του. Οι αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες, όπως:

• α. αν το σχέδιο χρηματοδότησης λαμβάνει υπόψη εναλλακτικά σενάρια. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην ευρωστία του σχεδίου για την υποστήριξη των προβλεπόμενων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο δυσμενών σεναρίων·
• β. η αναμενόμενη μεταβολή του προφίλ χρηματοδότησης του ιδρύματος η οποία προκύπτει από την εκτέλεση του σχεδίου χρηματοδότησης και αν αυτό είναι κατάλληλο δεδομένων των δραστηριοτήτων και του επιχειρηματικού μοντέλου του ιδρύματος·
• γ. αν το σχέδιο χρηματοδότησης στηρίζει τυχόν απαιτούμενες ή επιθυμητές βελτιώσεις στο προφίλ χρηματοδότησης του ιδρύματος·
• δ. την άποψη των ιδρυμάτων σχετικά με τις δραστηριότητες στην αγορά (ή τις μεταβολές αυτών) που σχεδιάζονται στη γεωγραφική τους περιοχή σε συγκεντρωτικό επίπεδο, και τη σημασία τους για την επιτευξιμότητα των επιμέρους σχεδίων χρηματοδότησης· και
• ε. αν το σχέδιο χρηματοδότησης:

I. ενσωματώνεται στο συνολικό σχέδιο στρατηγικής του ιδρύματος·

II. συμβαδίζει με το επιχειρηματικό μοντέλο του·

III. συμβαδίζει με τη διάθεσή του για ανάληψη κινδύνου ρευστότητας·

Επίσης, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να εξετάζουν:

• α. αν το ίδρυμα αναλύει επαρκώς και γνωρίζει την καταλληλότητα και επάρκεια του σχεδίου χρηματοδότησης δεδομένης της τρέχουσας ρευστότητας και των χρηματοδοτικών θέσεων του ιδρύματος, καθώς και την προβλεπόμενη εξέλιξή τους. Στο πλαίσιο αυτό, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να εξετάζουν αν τα ανώτερα διοικητικά στελέχη του ιδρύματος δύνανται να τεκμηριώνουν την επιτευξιμότητα του σχεδίου χρηματοδότησης και τα σημεία στα οποία έγκεινται οι αδυναμίες του·
• β. την πολιτική του ιδρύματος για τον καθορισμό των σημαντικών παραμέτρων χρηματοδότησης καθώς και των αγορών που έχουν σημασία για το ίδρυμα (και αν είναι επαρκής)·
• γ. τον χρονικό ορίζοντα που προβλέπει το ίδρυμα για τη μετάβαση σε ένα διαφορετικό προφίλ χρηματοδότησης, εφόσον απαιτείται ή κρίνεται επιθυμητό, έχοντας υπόψη ότι ενδέχεται να ενέχει κινδύνους εάν η μετάβαση προς το τελικό στάδιο είναι είτε υπερβολικά ταχεία είτε υπερβολικά αργή·
• δ. αν το σχέδιο χρηματοδότησης περιλαμβάνει διαφορετικές στρατηγικές και σαφείς διαδικασίες διαχείρισης για την έγκαιρη εφαρμογή των μεταβολών στρατηγικής.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν το σχέδιο χρηματοδότησης ως προς τη δέουσα εφαρμογή του. Οι αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, τουλάχιστον:

• α. αν το σχέδιο χρηματοδότησης τεκμηριώνεται δεόντως και κοινοποιείται σε όλο το σχετικό προσωπικό·
• β. αν το σχέδιο χρηματοδότησης ενσωματώνεται στις καθημερινές λειτουργίες του ιδρύματος, και ιδίως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τη χρηματοδότηση.

Επίσης, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη κατά πόσον το ίδρυμα είναι σε θέση να συμφωνήσει τα στοιχεία από το σχέδιο χρηματοδότησης με τα στοιχεία που παρέχονται στις αρμόδιες αρχές στο υπόδειγμα του σχεδίου χρηματοδότησης.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν την ποιότητα των διαδικασιών του ιδρύματος για την παρακολούθηση της εκτέλεσης του σχεδίου χρηματοδότησης και την ικανότητά του να ανταποκρίνεται εγκαίρως σε αποκλίσεις. Στο πλαίσιο της εν λόγω αξιολόγησης, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες, όπως:

• α. η ποιότητα της ενημέρωσης προς τα (ανώτερα) διοικητικά στελέχη σε σχέση με την τρέχουσα κατάσταση της εκτέλεσης του σχεδίου χρηματοδότησης·
• β. αν το σχέδιο χρηματοδότησης προβλέπει να εφαρμόζονται εναλλακτικά εφεδρικά μέτρα όταν επέρχονται μεταβολές των συνθηκών της αγοράς· και
• γ. η πολιτική και η πρακτική του ιδρύματος όσον αφορά την τακτική αναθεώρηση, τον εκ των υστέρων έλεγχο και την επικαιροποίηση του σχεδίου χρηματοδότησης όταν η πραγματική χρηματοδότηση που αντλήθηκε διαφέρει αισθητά από το σχέδιο χρηματοδότησης.