6. The approach for identifying the appropriate historical period

Για την επιλογή ιστορικής περιόδου για σκοπούς βαθμονόμησης, τα ιδρύματα πρέπει να καταρτίσουν μια μεθοδολογία προσδιορισμού περιόδου ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών συναφούς προς τα τρέχοντα χαρτοφυλάκιά τους. Η μεθοδολογία αυτή μπορεί να ακολουθήσει μια από τις ακόλουθες κατευθύνσεις:

• i. προσεγγίσεις που βασίζονται στην κριτική αξιολόγηση (judgement-based approaches) των ιστορικών δεδομένων, ή
• ii. προσεγγίσεις υποδειγμάτων (formulaic approaches).

Η προσεγγίση που βασίζεται στην κριτική αξιολόγηση των ιστορικών δεδομένων δεν προστρέχει στην ενδελεχή ποσοτική ανάλυση για τον προσδιορισμό της ακριβούς περιόδου που θα χρησιμοποιηθεί για λόγους βαθμονόμησης, αλλά βασίζεται σε μια υψηλού επιπέδου ανάλυση των εγγενών κινδύνων του τρέχοντος χαρτοφυλακίου ενός ιδρύματος και των παλαιότερων περιόδων ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών που σχετίζονται με τους εν λόγω παράγοντες κινδύνου. Τα ιδρύματα τα οποία χρησιμοποιούν μια προσέγγιση που βασίζεται στην κριτική αξιολόγηση των ιστορικών δεδομένων πρέπει να συμπεριλάβουν στη σχετική αξιολόγηση ποσοτικά στοιχεία.

Αντίθετα, μια προσέγγιση υποδείγματος χρησιμοποιεί, επιροσθέτως της κριτικής αξιολόγησης των δεδομένων από εμπειρογνώμονες, μια πιο συστηματική ποσοτική ανάλυση προκειμένου να προσδιορίσει την ιστορική περίοδο που χαρακτηρίζεται από ακραίες χρηματοοικονομικές συνθήκες για το τρέχον χαρτοφυλάκιο του ιδρύματος. Αυτή η πιο συστηματική προσέγγιση μπορεί να εφαρμοσθεί με ποικίλους τρόπους:

• i. Προσέγγιση που βασίζεται σε παράγοντες κινδύνου: το ίδρυμα προσδιορίζει συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου οι οποίοι εκλαμβάνονται ως συσχετιζόμενα προσεγγιστικά μέτρα της διακύμανσης της αξίας του χαρτοφυλακίου του. Η εν συνεχεία πλήρης ανάλυση των ιστορικών δεδομένων που συσχετίζονται με τους συγκεκριμένους παράγοντες κινδύνου καθιστά εφικτό τον προσδιορισμό της περιόδου των πλέον ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών (για παράδειγμα, μέσω του προσδιορισμού της περιόδου της υψηλότερης μεταβλητότητας των παραγόντων κινδύνου) από το σύνολο των ιστορικών δεδομένων.
• ii. Προσέγγιση που βασίζεται στη δυνητική ζημία: η ιστορική περίοδος προσδιορίζεται είτε με την πλήρη εφαρμογή του υποδείγματος μέτρησης της δυνητικής ζημίας είτε με την κατά προσέγγιση ανάλυση ορισμένης ιστορικής περιόδου προκειμένου να προσδιορισθεί η δωδεκάμηνη περίοδος που παράγει την υψηλότερη δυνητική ζημιά του τρέχοντος χαρτοφυλακίου.

Η προσέγγιση αυτή πρέπει να χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό μιας ιστορικής περιόδου που παρέχει ένα συντηρητικό κεφαλαιακό αποτέλεσμα παρά την επιλογή της περιόδου με την υψηλότερη μεταβλητότητα.

Παρότι τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν αμφότερες τις προσεγγίσεις, η προσέγγιση υποδείγματος, όπου είναι δυνατό, πρέπει να προτιμάται για τον προσδιορισμό της ιστορικής περιόδου.

Τα ιδρύματα μπορούν επίσης να συνδυάσουν αμφότερες τις ανωτέρω προσεγγίσεις προκειμένου να περιορίσουν τον υπολογιστικό φόρτο της προσέγγισης υποδείγματος. Αυτό μπορεί να γίνει με τη χρησιμοποίηση της προσέγγισης που βασίζεται στην κριτική αξιολόγηση των ιστορικών δεδομένων προκειμένου να περιορισθούν οι περίοδοι ιστορικών δεδομένων που θα ληφθούν υπόψη κατά την εφαρμογή της προσέγγισης υποδείγματος.

Ανεξαρτήτως της χρησιμοποιούμενης προσέγγισης, τα ιδρύματα πρέπει να αποδείξουν ότι η περίοδος ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών είναι αντιπροσωπευτική προς το τρέχον χαρτοφυλάκιό τους, καθώς και ότι στο πλαίσιο της ανάλυσής τους έχουν λάβει υπόψη ένα ευρύ φάσμα δυνητικών ιστορικών περιόδων. Τα ιδρύματα πρέπει επίσης να αποδείξουν ότι το χαρτοφυλάκιο με βάση το οποίο επιχειρείται ο προσδιορισμός των περιόδων ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών είναι αντιπροσωπευτικό του τρέχοντος χαρτοφυλακίου τους, π.χ. μέσω της εφαρμογής προσεγγίσεων προσδιορισμού της περιόδου ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών με βάση άλλα χαρακτηριστικά ή παλαιότερα χαρτοφυλάκια. Για παράδειγμα, για πολλά χαρτοφυλάκια μια δωδεκάμηνη περίοδος που περιλαμβάνει τις σημαντικές ζημίες της περιόδου 2007/2008 αντικατοπτρίζει επαρκώς μια περίοδο ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών. Παρόλα αυτά, εκτός από την εν λόγω περίοδο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλες περίοδοι που είναι συναφείς προς το τρέχον χαρτοφυλάκιο των ιδρυμάτων.

8.Σε κάθε περίπτωσηι, δεν πρέπει να επιχειρείται στάθμιση ιστορικών δεδομένων κατά τον προσδιορισμό της συναφούς ιστορικής περιόδου ή κατά τη βαθμονόμηση του υποδείγματος μέτρησης της δυνητικής ζημίας υπό ακραίες συνθήκες, καθόσον η στάθμιση δεδομένων μιας περιόδου ακραίων χρηματοοικονομικών συνθηκών δεν μπορεί να απεικονίσει πιστά τις πιθανές ακραίες ζημίες που μπορούν να συμβούν στο χαρτοφυλάκιο του ιδρύματος.

In all cases no weighting of historical data should be applied when determining the relevant historical period or when calibrating the Stressed VaR model, as the weighting of data in a stressed period would not result in a true reflection of the potential stressed losses that could occur for an institution’s portfolio.

Ως έσχατη λύση, οι αρμόδιες αρχές ενδέχεται να ζητήσουν από τα ιδρύματα να χρησιμοποιήσουν αντιθετικά δεδομένα κατά τη βαθμονόμηση του υποδείγματος μέτρησης της δυνητικής ζημίας υπό ακραίες συνθήκες, ιδίως δε όταν το χαρτοφυλάκιο ενός ιδρύματος χαρακτηρίζεται από συχνές αλλαγές της χρηματοοικονομικής του θέσης.

7. Τεκμηρίωση της προσέγγισης που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό