6. The approach for identifying the appropriate historical period

Om een historische periode voor ijkingsdoeleinden vast te stellen moeten instellingen op basis van een van de twee volgende typen benaderingen een methode bepalen voor het vaststellen van een periode van spanningen die relevant is voor hun feitelijke portefeuilles:

• i. op een beoordeling gebaseerde benaderingen; of
• ii. formulaire benaderingen.

In een op een beoordeling gebaseerde methode wordt geen gedetailleerde kwantitatieve analyse toegepast om de exacte voor de ijking te gebruiken periode vast te stellen, maar wordt vertrouwd op een analyse op hoog niveau van de inherente risico’s van de feitelijke portefeuille van een instelling en aan deze risicofactoren gerelateerde perioden van spanningen in het verleden. Wanneer instellingen een op een beoordeling gebaseerde methode hanteren, moet deze kwantitatieve analyse-elementen omvatten.

In een formulaire methode daarentegen wordt naast een beoordeling door deskundigen een meer systematische kwantitatieve analyse gebruikt om de historische periode vast te stellen die als een periode van aanzienlijke spanningen voor de feitelijke portefeuille van een instelling kan worden aangemerkt. Deze meer systematische aanpak kan op verschillende manieren worden toegepast:

• i. een op risicofactoren gebaseerde methode: een instelling stelt een beperkt aantal risicofactoren vast die als relevante proxy’s voor de waardeveranderingen van haar portefeuille worden beschouwd De historische gegevens voor deze risicofactoren kunnen vervolgens volledig worden geanalyseerd om in het raamwerk van historische gegevens de periode met de grootste spanningen vast te stellen (bijvoorbeeld door vast te stellen in welke periode de risicofactoren de hoogste volatiliteit hadden).
• ii. een op VaR gebaseerde methode: de historische periode wordt vastgesteld door het volledige VaR-model of een benadering daarvan op een historische periode toe te passen teneinde de periode van twaalf maanden die de hoogste meting voor de feitelijke portefeuille oplevert vast te stellen.

Deze methode moet worden gebruikt om een historische periode vast te stellen die een conservatief kapitaalresultaat oplevert en niet om eenvoudigweg de periode met de hoogste volatiliteit te selecteren.

Hoewel beide methoden door instellingen kunnen worden gebruikt, moet indien mogelijk bij voorkeur de formulaire methode worden gebruikt om de historische periode vast te stellen.

Om de berekeningslasten van de formulaire methode te beperken kunnen instellingen ook een combinatie van deze twee methoden gebruiken. Dit kan worden gedaan door de op een beoordeling gebaseerde methode te gebruiken om het aantal in de formulaire methode toe te passen perioden van historische gegevens te beperken.

Ongeacht welke methode wordt gebruikt, moeten instellingen bewijs verstrekken dat de periode van spanningen relevant is voor hun feitelijke portefeuille en dat ze in hun analyse een reeks potentiële historische perioden in aanmerking hebben genomen. Ook moeten de instellingen bewijzen dat de portefeuille waarop de vaststelling van de perioden van spanningen is gebaseerd representatief is voor hun feitelijke portefeuille, bijvoorbeeld door de methoden om de periode van spanningen vast te stellen toe te passen op andere typische of eerdere portefeuilles. Zo zou voor veel portefeuilles een periode van twaalf maanden met aanzienlijke verliezen in 2007/2008 een adequate weerspiegeling van een dergelijke periode van spanningen vormen, maar zouden daarnaast ook andere perioden die relevant zijn voor de feitelijke portefeuille door de instellingen moeten worden bekeken.

In alle gevallen moet bij de vaststelling van de historische periode of de ijking van het stressed-VaR-model geen weging van historische gegevens worden toegepast, omdat de weging van gegevens in een periode van spanningen geen accurate weerspiegeling van potentiële verliezen in de portefeuille van een instelling oplevert.

Tot slot kunnen bevoegde autoriteiten van instellingen verlangen dat ze bij de ijking van het stressed-VaR-model antithetische gegevens gebruiken, met name wanneer de portefeuille van een instelling wordt gekenmerkt door frequente wijzigingen in posities.

7. Documenten ter staving van de voor het vaststellen van de historische