4. Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών

1.1. Τα ιδρύματα πρέπει να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν πολιτικές και πρακτικές αποδοχών, στις οποίες λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών. Ειδικότερα, τα ιδρύματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι χρηματικές και/ή μη χρηματικές μορφές αποδοχών δεν δημιουργούν κίνητρα βάσει των οποίων τα σχετικά πρόσωπα προωθούν τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα, ή τα συμφέροντα του ιδρύματος, εις βάρος των καταναλωτών. 1.2. Κατά τον σχεδιασμό των πολιτικών και των πρακτικών για τις αποδοχές, τα ιδρύματα πρέπει να εξετάζουν αν οι εν λόγω πολιτικές και πρακτικές προκαλούν κινδύνους ζημίας εις βάρος των καταναλωτών και θα πρέπει να μετριάζουν την πιθανότητα εμφάνισης τέτοιου είδους κινδύνων.

1.3. Η λειτουργία ανθρώπινου δυναμικού των ιδρυμάτων πρέπει να συμμετέχει και να τροφοδοτεί με πληροφορίες τον σχεδιασμό των πολιτικών και των πρακτικών για τις αποδοχές. Επιπλέον, οι λειτουργίες διαχείρισης κινδύνου και κανονιστικής συμμόρφωσης, εφόσον έχουν συγκροτηθεί, πρέπει να συνεισφέρουν αποτελεσματικά στον σχεδιασμό των πολιτικών και των πρακτικών για τις αποδοχές.

1.4. Για τον σκοπό της αξιολόγησης των επιδόσεων ενός σχετικού προσώπου, τα ιδρύματα πρέπει να καθορίζουν στις πολιτικές και στις πρακτικές αποδοχών τα κατάλληλα κριτήρια που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των επιδόσεων, λαμβανομένων υπόψη των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των καταναλωτών.

1.5. Κατά τον σχεδιασμό των πολιτικών και των πρακτικών για τις αποδοχές, τα ιδρύματα πρέπει να εξετάζουν τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά κριτήρια για τον καθορισμό του επιπέδου των μεταβλητών αποδοχών, προκειμένου να διασφαλίζουν ότι συνεκτιμώνται επαρκώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών.

1.6. Τα ιδρύματα δεν πρέπει να σχεδιάζουν πολιτικές και πρακτικές αποδοχών οι οποίες:

• α) συνδέουν αποκλειστικά τις αποδοχές με ποσοτικό στόχο για την προσφορά ή παροχή προϊόντων και υπηρεσιών τραπεζικής· ή
• β) προωθούν την προσφορά ή παροχή συγκεκριμένου προϊόντος ή συγκεκριμένης κατηγορίας προϊόντων έναντι άλλων προϊόντων, όπως προϊόντων που είναι περισσότερο κερδοφόρα για τα ιδρύματα ή για ένα σχετικό πρόσωπο, εις βάρος του καταναλωτή.

1.7. Στις περιπτώσεις στις οποίες οι πολιτικές και οι πρακτικές αποδοχών προβλέπουν τη χορήγηση μεταβλητών αποδοχών, τα ιδρύματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η αναλογία μεταξύ των σταθερών και των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών χαρακτηρίζεται από τη δέουσα ισορροπία και λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών. Επιπλέον, οι ισχύουσες πολιτικές και οι πρακτικές αποδοχών πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα εφαρμογής ευέλικτης πολιτικής σχετικά με τις μεταβλητές αποδοχές, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας μη καταβολής μεταβλητών αποδοχών όπου αυτό ενδείκνυται .

1.8. Τα ιδρύματα πρέπει να αποφεύγουν αναίτια πολύπλοκες πολιτικές και πρακτικές, καθώς και ασαφείς συνδυασμούς διαφορετικών πολιτικών και πρακτικών.

2.1. Τα ιδρύματα πρέπει να διαθέτουν καταγεγραμμένες πολιτικές και πρακτικές αποδοχών, να τις διατηρούν για ελεγκτικούς σκοπούς τουλάχιστον επί πέντε έτη από την τελευταία ημερομηνία εφαρμογής τους και να τις θέτουν στη διάθεση των αρμόδιων αρχών κατόπιν αιτήματος. Η εν λόγω καταγραφή πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

• α) τους στόχους των πολιτικών και των πρακτικών αποδοχών των ιδρυμάτων·
• β) τα σχετικά πρόσωπα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω πολιτικών και πρακτικών·
• γ) τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται στην πράξη οι πολιτικές αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων ειδικότερα των κριτηρίων για τις μεταβλητές αποδοχές, στις περιπτώσεις στις οποίες χορηγούνται μεταβλητές αποδοχές.

2.2. Τα σχετικά πρόσωπα, πριν τους επιτραπεί να προσφέρουν προϊόντα ή υπηρεσίες τραπεζικής σε καταναλωτές, πρέπει να έχουν λάβει σαφή ενημέρωση, με απλό και διαφανή τρόπο, σχετικά με τις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών που εφαρμόζονται σε αυτά .

2.3. Οι πολιτικές και οι πρακτικές αποδοχών πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμες για όλα τα σχετικά πρόσωπα του ιδρύματος.

3.1. Το διοικητικό όργανο εγκρίνει και διατηρεί την τελική ευθύνη για τις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών του ιδρύματος.

3.2. Το διοικητικό όργανο πρέπει να ζητεί τη συμβουλή της επιτροπής αποδοχών, εφόσον έχει συγκροτηθεί, για τις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών του ιδρύματος σε σχέση με την τήρηση των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών.

3.3. Η λειτουργία κανονιστικής συμμόρφωσης, εφόσον έχει συγκροτηθεί, πρέπει να επιβεβαιώνει ότι οι πολιτικές και οι πρακτικές αποδοχών συμμορφώνονται με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

3.4. Τυχόν μεταβολές στις πολιτικές και τις πρακτικές αποδοχών πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο με την έγκριση του διοικητικού οργάνου.

4.1 Τα ιδρύματα πρέπει να επανεξετάζουν, τουλάχιστον σε ετήσια βάση, τις πολιτικές και τις πρακτικές τους για τις αποδοχές προκειμένου να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές. Ειδικότερα, σε περίπτωση που ένα ίδρυμα εντοπίσει το ενδεχόμενο να προκύψει υπολειπόμενος κίνδυνος ζημίας των καταναλωτών ως συνέπεια του σχεδιασμού των πολιτικών και των πρακτικών αποδοχών όπως αναφέρονται στην παράγραφο 1.2 των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών, το ίδρυμα πρέπει στο πλαίσιο της επανεξέτασης να αξιολογήσει αν οποιοσδήποτε από τους εν λόγω υπολειπόμενους κινδύνους παγιώνεται και προκαλεί ζημία στους καταναλωτές.

4.2 Σε περίπτωση που από την επανεξέταση αποκαλυφθεί ότι οι πολιτικές και οι πρακτικές αποδοχών ενός ιδρύματος δεν λειτουργούν όπως προβλέπεται ή όπως ορίζεται, το ίδρυμα πρέπει να τροποποιήσει τις πολιτικές και τις πρακτικές του για τις αποδοχές σύμφωνα με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

4.3 Τα ιδρύματα πρέπει να καθιερώσουν αποτελεσματικούς ελέγχους προκειμένου να επαληθεύουν ότι τηρούνται οι πολιτικές και οι πρακτικές τους για τις αποδοχές, καθώς και για να εντοπίζουν και να αντιμετωπίζουν περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.