6.1 General requirements specific to LGD estimation

Τα ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια χρήσης εσωτερικών εκτιμήσεων της LGD σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να εφαρμόζουν μια εκτίμηση της LGD σε κάθε άνοιγμα που δεν είναι σε αθέτηση, καθώς και μια εκτίμηση της LGD σε αθέτηση και της EL BE σε κάθε άνοιγμα που είναι σε αθέτηση εντός του εύρους εφαρμογής του συστήματος διαβάθμισης που υπόκειται στην εν λόγω άδεια σύμφωνα με τα άρθρα 172 και 173 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε εκτίμηση των τιμών της LGD για όλες τις βαθμίδες πιστοδοτήσεων της διακριτής κλίμακας διαβάθμισης πιστοδοτήσεων ή για όλες τις ομάδες με ομοειδή χαρακτηριστικά κινδύνου που έχουν ενσωματωθεί στο σύστημα διαβάθμισης. Για τους σκοπούς της εκτίμησης της LGD, τα ιδρύματα θα πρέπει να αντιμετωπίζουν κάθε πιστοδότηση σε αθέτηση ως χωριστή παρατήρηση αθέτησης, εκτός εάν είχαν αναγνωριστεί σε μία ενιαία πιστοδότηση περισσότερες από μία ανεξάρτητες αθετήσεις, οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του σημείου 101.

Για τους σκοπούς της εκτίμησης της LGD, όσον αφορά τις αθετήσεις που έχουν αναγνωριστεί σε ενιαία πιστοδότηση, εάν το χρονικό διάστημα μεταξύ της στιγμής επαναφοράς του ανοίγματος σε κατάσταση μη αθέτησης και της επακόλουθης ταξινόμησης σε κατάσταση αθέτησης είναι μικρότερο των εννέα μηνών, τα ιδρύματα θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα εν λόγω ανοίγματα ως ανοίγματα σε διαρκή κατάσταση αθέτησης από την πρώτη στιγμή που επήλθε η αθέτηση. Για τους σκοπούς της εξέτασης δύο μεταγενέστερων αθετήσεων ως μίας ενιαίας αθέτησης στο πλαίσιο της εκτίμησης της LGD, τα ιδρύματα μπορούν να προσδιορίζουν χρονική περίοδο άνω των εννέα μηνών, υπό την προϋπόθεση ότι είναι κατάλληλη για το συγκεκριμένο είδος ανοίγματος και αντικατοπτρίζει την οικονομική σημασία των πραγματικών ποσοστών αθέτησης.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε εκτίμηση των εσωτερικών τιμών της LGD με βάση τα εσωτερικά ποσοστά ζημίας και ανάκτησης, όπως αποτυπώνονται στα ιστορικά δεδομένα των ανοιγμάτων σε αθέτηση. Τα ιδρύματα μπορούν να συμπληρώνουν τα εσωτερικά τους ιστορικά δεδομένα σχετικά με τα ανοίγματα σε αθέτηση με εξωτερικά δεδομένα. Ειδικότερα, τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να πραγματοποιούν τις εσωτερικές τους εκτιμήσεις της LGD μόνο με βάση τις τιμές αγοράς των χρηματοοικονομικών μέσων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, ενδεικτικά, δάνεια που διαπραγματεύονται στην αγορά, ομόλογα ή μέσα αντιστάθμισης του κινδύνου αθέτησης, αλλά μπορούν να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες αυτές για να συμπληρώνουν τα εσωτερικά ιστορικά δεδομένα τους.

Εάν στην περίπτωση των ανοιγμάτων λιανικής τραπεζικής και των αποκτηθεισών εισπρακτέων απαιτήσεων έναντι επιχειρήσεων, τα ιδρύματα πραγματοποιούν τις εκτιμήσεις της LGD βάσει των πραγματοποιηθεισών ζημιών και κατάλληλων εκτιμήσεων της PD, σύμφωνα με το άρθρο 161 παράγραφος 2 και το άρθρο 181 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι:

α ) η διαδικασία για την εκτίμηση των συνολικών ζημιών πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 179 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και το αποτέλεσμα είναι συνεπές με την έννοια της LGD, όπως ορίζεται στο άρθρο 181 παράγραφος 1 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, καθώς και τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο κεφάλαιο 6, ιδίως όσον αφορά την έννοια της οικονομικής ζημίας όπως προσδιορίζεται στην ενότητα 6.3.1·

β ) η διαδικασία για την εκτίμηση της PD πληροί τις απαιτήσεις των άρθρων 179 και 180 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καθώς και τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο κεφάλαιο 5.

Ένα υπόδειγμα LGD μπορεί να περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές μεθόδους, ιδίως όσον αφορά τα διάφορα είδη εξασφαλίσεων, οι οποίες χρησιμοποιούνται συνδυαστικά με σκοπό να προκύψει η εκτίμηση της LGD για μια δεδομένη πιστοδότηση.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδεικνύουν ότι οι μέθοδοι τις οποίες επιλέγουν για τους σκοπούς της εκτίμησης της LGD είναι κατάλληλες για τις δραστηριότητές τους και για το είδος ανοίγματος στο οποίο εφαρμόζονται οι εκτιμήσεις, ενώ θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αιτιολογούν τις θεωρητικές παραδοχές στις οποίες βασίζονται οι εν λόγω μέθοδοι. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται κατά την εκτίμηση της LGD θα πρέπει να είναι, ειδικότερα, συνεπείς με τις εισπρακτικές πολιτικές και τις πολιτικές ανάκτησης που θεσπίζει το ίδρυμα, ενώ θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τα πιθανά σενάρια ανάκτησης, καθώς και τις διαφορές που παρουσιάζει το νομικό περιβάλλον στις σχετικές δικαιοδοσίες.

Οι μέθοδοι τις οποίες χρησιμοποιεί το ίδρυμα κατά την εκτίμηση της LGD, οι παραδοχές στις οποίες στηρίζονται οι εν λόγω μέθοδοι, η εξέταση από το ίδρυμα ενδεχόμενης επίδρασης οικονομικής ύφεσης, το μήκος της σειράς δεδομένων που χρησιμοποιείται, το περιθώριο ασφαλείας, η ανθρώπινη κρίση και, κατά περίπτωση, η επιλογή των παραγόντων κινδύνου θα πρέπει να ανταποκρίνονται κατάλληλα στο είδος των ανοιγμάτων στα οποία εφαρμόζονται.

6.1.2 Απαιτήσεις δεδομένων για την εκτίμηση της LGD

Για τους σκοπούς της εκτίμησης της LGD, τα ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν ένα σύνολο δεδομένων αναφοράς που καλύπτει όλα τα ακόλουθα στοιχεία:

α ) όλες τις αθετήσεις που έχουν προσδιοριστεί κατά τη διάρκεια της περιόδου ιστορικής παρατήρησης που καθορίζεται σύμφωνα με την ενότητα 6.3.2.1· β ) όλα τα απαιτούμενα δεδομένα για τον υπολογισμό των πραγματικών τιμών της LGD σύμφωνα με την ενότητα 6.3.1·

γ ) τους σχετικούς παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ομαδοποίηση των ανοιγμάτων σε αθέτηση κατά τρόπο εποικοδομητικό και τους σχετικούς παράγοντες ζημίας, συμπεριλαμβανομένων των τιμών τους κατά τον χρόνο της αθέτησης και τουλάχιστον εντός του έτους πριν από την αθέτηση, εφόσον είναι διαθέσιμες.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν στο σύνολο δεδομένων αναφοράς πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ανάκτησης, συμπεριλαμβανομένων των ανακτήσεων απαιτήσεων και των δαπανών, που συνδέονται με κάθε μεμονωμένο άνοιγμα σε αθέτηση. Για τον σκοπό αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν:

α ) πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα διαδικασιών ανάκτησης που δεν έχουν ολοκληρωθεί έως την ημερομηνία αναφοράς για την εκτίμηση της LGD·

β ) πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ανάκτησης σε επίπεδο χαρτοφυλακίου, όταν η συγκεντρωτική άθροιση των εν λόγω πληροφοριών είναι δικαιολογημένη, και ιδίως στην περίπτωση των έμμεσων δαπανών και της πώλησης χαρτοφυλακίου πιστωτικών υποχρεώσεων·

γ ) πληροφορίες σχετικά με τα εξωτερικά ή δεδομένα με ομοειδή χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται κατά την εκτίμηση των τιμών της LGD.

Το σύνολο δεδομένων αναφοράς θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:

α ) τα χαρακτηριστικά κινδύνου που συνδέονται με τους πιστούχους, με τις συναλλαγές και με το ίδρυμα, καθώς και τους εξωτερικούς παράγοντες, όπως αναφέρονται στο σημείο 121, που συνιστούν δυνητικούς παράγοντες κινδύνου κατά τις σχετικές ημερομηνίες αναφοράς όπως προσδιορίζονται στο σημείο 122·

β ) τη χρονική στιγμή (ημερομηνία) της αθέτησης·

γ ) όλα τα σημεία ενεργοποίησης των αθετήσεων που έχουν επέλθει, περιλαμβανομένων τόσο των στοιχείων σε καθυστέρηση όσο και των γεγονότων πιθανής αδυναμίας πληρωμής, ακόμη και μετά την αναγνώριση της αθέτησης· στην περίπτωση των ανοιγμάτων που υπόκεινται σε επείγουσα αναδιάρθρωση, το ποσό κατά το οποίο έχει μειωθεί η πιστωτική υποχρέωση υπολογίζεται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τον ορισμό της αθέτησης·

δ ) το ανεξόφλητο ποσό του ανοίγματος κατά την χρονική στιγμή της αθέτησης, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου, των τόκων και των προμηθειών·

ε ) τα ποσά και το χρονοδιάγραμμα των πρόσθετων αναλήψεων έπειτα από την αθέτηση· στ ) τα ποσά και το χρονοδιάγραμμα των διαγραφών·

ζ ) την αξία των εξασφαλίσεων που συνδέονται με το άνοιγμα και, κατά περίπτωση, το είδος της αποτίμησης (όπως αγοραία αξία ή αξία ενυπόθηκου ακινήτου, όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημεία 74) και 76) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013), την ημερομηνία αποτίμησης, επισήμανση σχετικά με το αν η εξασφάλιση έχει πωληθεί, καθώς και την τιμή πώλησης·

η ) πληροφορίες σχετικά με την ενδεχόμενη εξάρτηση μεταξύ του κινδύνου του πιστούχου και του κινδύνου της εξασφάλισης ή του παρόχου της εξασφάλισης·

θ ) τα είδη, τα ποσά και τις ληκτότητες μη χρηματοδοτούμενης πιστωτικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού και της πιστωτικής ποιότητας του παρόχου της προστασίας·

ι ) τα ποσά, το χρονοδιάγραμμα και τις πηγές των ανακτήσεων απαιτήσεων·

ια ) τα ποσά, το χρονοδιάγραμμα και τις πηγές των άμεσων δαπανών που συνδέονται με τις διαδικασίες ανάκτησης·

ιβ ) σαφή προσδιορισμό του τρόπου τερματισμού της διαδικασίας ανάκτησης·

ιγ ) κατά περίπτωση, συναλλαγματικές αναντιστοιχίες μεταξύ δύο ή περισσότερων από τα ακόλουθα στοιχεία: νομισματική μονάδα που χρησιμοποιεί το ίδρυμα για τις οικονομικές καταστάσεις, υποκείμενη υποχρέωση, ενδεχόμενη χρηματοδοτούμενη ή μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία και τυχόν ταμειακές ροές από τη ρευστοποίηση των στοιχείων ενεργητικού του πιστούχου·

ιδ ) το ποσό της πραγματοποιηθείσας ζημίας.

Σύμφωνα με το άρθρο 229 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για την αποτίμηση της εξασφάλισης με ακίνητα, συμπεριλαμβανομένης ιδίως της αγοραίας αξίας ή της αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου, όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημεία 74) και 76) του εν λόγω κανονισμού. Σε περίπτωση που τα ιδρύματα χρησιμοποιούν διάφορες προσεγγίσεις αποτίμησης όσον αφορά ακίνητα τα οποία εξασφαλίζουν ανοίγματα που περιλαμβάνονται στο εύρος εφαρμογής ενός συγκεκριμένου συστήματος διαβάθμισης, θα πρέπει να συλλέγουν και να αποθηκεύουν στο σύνολο δεδομένων αναφοράς τις πληροφορίες σχετικά με το είδος της αποτίμησης, ενώ θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες αυτές κατά τρόπο συνεπή κατά την εκτίμηση της LGD και κατά την εφαρμογή των εκτιμήσεων της LGD.

Εάν τα ιδρύματα πραγματοποιούν εκτιμήσεις της LGD βάσει των πραγματοποιηθεισών ζημιών και κατάλληλων εκτιμήσεων της PD, σύμφωνα με το άρθρο 161 παράγραφος 2 και το άρθρο 181 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θα πρέπει να χρησιμοποιούν σύνολο δεδομένων αναφοράς το οποίο περιλαμβάνει τις πραγματοποιηθείσες ζημίες σε όλες τις αθετήσεις που έχουν προσδιοριστεί κατά τη διάρκεια της περιόδου ιστορικής παρατήρησης που καθορίζεται σύμφωνα με την ενότητα 6.3.2.1 και τους σχετικούς παράγοντες ζημίας.

Σε περίπτωση συλλογής και αποθήκευσης συγκεντρωτικών πληροφοριών, τα ιδρύματα θα πρέπει να αναπτύσσουν κατάλληλη μεθοδολογία για την κατανομή των ανακτήσεων απαιτήσεων και των δαπανών στα επιμέρους ανοίγματα σε αθέτηση, ενώ θα πρέπει επίσης να εφαρμόζουν τη μεθοδολογία αυτή κατά τρόπο συνεπή, τόσο στο σύνολο των αθετήσεων όσο και σε διαχρονική βάση. Σε κάθε περίπτωση, τα ιδρύματα θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι η διαδικασία κατανομής των ανακτήσεων απαιτήσεων και των δαπανών είναι αποτελεσματική και ότι δεν οδηγεί σε μεροληπτικές εκτιμήσεις της LGD.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι συλλέγουν και αποθηκεύουν στις βάσεις δεδομένων τους όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για τον υπολογισμό των άμεσων και των έμμεσων δαπανών. Όλες οι σημαντικές έμμεσες δαπάνες θα πρέπει να κατανέμονται στα αντίστοιχα ανοίγματα. Η εν λόγω διαδικασία κατανομής των δαπανών θα πρέπει να βασίζεται στις ίδιες αρχές και τεχνικές τις οποίες χρησιμοποιούν τα ιδρύματα στα εσωτερικά τους συστήματα αναλυτικής λογιστικής. Για τους σκοπούς της κατανομής των έμμεσων δαπανών, τα ιδρύματα δύνανται να χρησιμοποιούν μεθόδους που βασίζονται στις σταθμισμένες ως προς το άνοιγμα μέσες τιμές ή στατιστικές μεθόδους που βασίζονται σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού των πιστούχων ή των πιστοδοτήσεων σε αθέτηση.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε εύλογες ενέργειες για την αναγνώριση των πηγών των ταμειακών ροών και να τις κατανέμουν επαρκώς στη συγκεκριμένη εξασφάλιση ή μη χρηματοδοτούμενη πιστωτική προστασία που έχει ρευστοποιηθεί. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η αναγνώριση της πηγής των ταμειακών ροών, τα ιδρύματα θα πρέπει να καθορίζουν σαφείς πολιτικές για την αντιμετώπιση και την κατανομή των εν λόγω ταμειακών ροών ανάκτησης, οι οποίες δεν θα πρέπει να συνεπάγονται μεροληψία στην εκτίμηση της LGD.

6.1.3 Ανακτήσεις απαιτήσεων από εξασφαλίσεις

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αναγνωρίζουν τις ανακτήσεις που προκύπτουν από εξασφαλίσεις σε όλες τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α ) η εξασφάλιση πωλήθηκε από τον πιστούχο και η ληφθείσα τιμή έχει χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη μέρους ή του συνόλου του ανεξόφλητου ποσού της πιστωτικής υποχρέωσης σε αθέτηση·

β ) η εξασφάλιση υποβλήθηκε σε διαδικασία αναγκαστικής εκποίησης ή πωλήθηκε από το ίδρυμα, τη μητρική επιχείρηση ή οποιαδήποτε από τις θυγατρικές της εξ ονόματος του ιδρύματος· γ ) η εξασφάλιση πωλήθηκε σε δημοπρασία της ακίνητης περιουσίας με δικαστική απόφαση ή στο πλαίσιο παρόμοιας διαδικασίας σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο·

δ ) η πιστωτική υποχρέωση πωλήθηκε μαζί με την εξασφάλιση και η τιμή πώλησης για την πιστωτική υποχρέωση περιλάμβανε και την υφιστάμενη εξασφάλιση·

ε ) σε περίπτωση χρηματοδοτικής μίσθωσης, το αντικείμενο της χρηματοδοτικής μίσθωσης πωλήθηκε από το ίδρυμα·

στ ) η εξασφάλιση ρευστοποιήθηκε με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που είναι επιλέξιμη δυνάμει του νομικού πλαισίου της αντίστοιχης δικαιοδοσίας.

Για τους σκοπούς του σημείου 115 στοιχείο (b), τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν την αξία της αναγκαστικής εκποίησης ως την αξία κατά την οποία έχει μειωθεί η πιστωτική υποχρέωση του πιστούχου λόγω της αναγκαστικής εκποίησης της εξασφάλισης, και με την οποία η εξασφάλιση που υποβλήθηκε σε διαδικασία αναγκαστικής εκποίησης έχει καταχωριστεί ως στοιχείο ενεργητικού στον ισολογισμό του ιδρύματος. Σε περίπτωση που οι εν λόγω αξίες είναι διαφορετικές μεταξύ τους, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χαμηλότερη από τις δύο έναντι της αξίας της αναγκαστικής εκποίησης. Ως αξία της αναγκαστικής εκποίησης θα πρέπει να θεωρείται η αξία ανάκτησης κατά την ημερομηνία της αναγκαστικής εκποίησης και θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό της οικονομικής ζημίας και της πραγματικής τιμής της LGD σύμφωνα με την ενότητα 6.3.1.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν αν η αξία της αναγκαστικής εκποίησης αντικατοπτρίζει επαρκώς την αξία της εξασφάλισης που υποβλήθηκε σε διαδικασία αναγκαστικής εκποίησης, κατά τρόπο συνεπή με τυχόν εσωτερικές απαιτήσεις που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο της διαχείρισης εξασφαλίσεων, της ασφάλειας δικαίου και της διαχείρισης κινδύνου. Σε περίπτωση που η εξασφάλιση η οποία υποβλήθηκε σε διαδικασία αναγκαστικής εκποίησης πληροί τα κριτήρια για υψηλής ποιότητας ρευστά διαθέσιμα επιπέδου 1, όπως ορίζονται στο άρθρο 10 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/61 της Επιτροπής, τα ιδρύματα μπορούν να λαμβάνουν απευθείας υπόψη ως πραγματοποιηθείσα ανάκτηση την αγοραία αξία της εξασφάλισης κατά τον χρόνο της αναγκαστικής εκποίησης. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν κατάλληλο ποσοστό περικοπής στην αξία της αναγκαστικής εκποίησης και να συμπεριλαμβάνουν στον υπολογισμό της οικονομικής ζημίας ανάκτηση ύψους ίσου προς την αξία της αναγκαστικής εκποίησης κατόπιν εφαρμογής του κατάλληλου ποσοστού περικοπής. Τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε εκτίμηση του εν λόγω ποσοστού περικοπής λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α ) το ποσοστό περικοπής θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τα πιθανά σφάλματα στην αποτίμηση της εξασφάλισης κατά τον χρόνο της αναγκαστικής εκποίησης, λαμβανομένου υπόψη του διαθέσιμου τρόπου αποτίμησης κατά τον χρόνο της αναγκαστικής εκποίησης, της ημερομηνίας εκτέλεσής της και της ρευστότητας της αγοράς για το συγκεκριμένο είδος στοιχείου ενεργητικού· β ) το ποσοστό περικοπής θα πρέπει να εκτιμάται με την παραδοχή ότι το ίδρυμα σκοπεύει να πωλήσει την εξασφάλιση που έχει υποβληθεί σε διαδικασία αναγκαστικής εκποίησης σε ανεξάρτητο τρίτο και θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τη δυνητική τιμή που θα μπορούσε να επιτευχθεί από την εν λόγω πώληση, το κόστος της πώλησης και τη προεξοφλητική επίδραση της περιόδου από τον χρόνο πώλησης έως την ημερομηνία της αναγκαστικής εκποίησης, λαμβανομένης υπόψη της ρευστότητας της αγοράς για το συγκεκριμένο είδος στοιχείων ενεργητικού·

γ ) σε περίπτωση που υπάρχουν διαθέσιμες παρατηρήσεις όσον αφορά τις αναγκαστικές εκποιήσεις και τις επακόλουθες πωλήσεις παρόμοιων ειδών εξασφαλίσεων, η εκτίμηση του ποσοστού περικοπής θα πρέπει να βασίζεται στις εν λόγω παρατηρήσεις, ενώ θα πρέπει επίσης να υποβάλλεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε δοκιμαστικούς εκ των υστέρων ελέγχους· για τον σκοπό αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλα τα ακόλουθα κριτήρια:

• (i) τη διαφορά μεταξύ της αξίας της αναγκαστικής εκποίησης και της τιμής πώλησης, ιδίως σε περίπτωση που δεν έχουν επέλθει σημαντικές μεταβολές στις συνθήκες της αγοράς και στις οικονομικές συνθήκες μεταξύ του χρόνου της αναγκαστικής εκποίησης και του χρόνου της πώλησης·
• (ii) τυχόν έσοδα και έξοδα που συνδέονται με το εν λόγω στοιχείο ενεργητικού και παρατηρήθηκαν μεταξύ της ημερομηνίας αναγκαστικής εκποίησης και της χρονικής στιγμής της πώλησης·
• (iii) επιδράσεις προεξόφλησης·
• (iv) αν το ίδρυμα προέβη σε αναγκαστική εκποίηση της εξασφάλισης με την πρόθεση άμεσης πώλησής της ή αν υιοθετήθηκε κάποια άλλη στρατηγική·

δ ) σε περίπτωση που δεν υπάρχουν διαθέσιμες ιστορικές παρατηρήσεις όσον αφορά τις αναγκαστικές εκποιήσεις και τις επακόλουθες πωλήσεις παρόμοιων ειδών εξασφαλίσεων, η εκτίμηση του ποσοστού περικοπής θα πρέπει να βασίζεται σε αξιολόγηση βάσει κατά περίπτωση εξέτασης, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης των τρεχουσών οικονομικών συνθηκών και συνθηκών της αγοράς·

ε ) όσο λιγότερα είναι τα δεδομένα τα οποία έχει στη διάθεσή του ένα ίδρυμα όσον αφορά προηγούμενες αναγκαστικές εκποιήσεις και όσο χαμηλότερο επίπεδο ρευστότητας παρουσιάζει η αγορά για το συγκεκριμένο είδος στοιχείων ενεργητικού, τόσο μεγαλύτερη είναι η αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τις συνεπαγόμενες εκτιμήσεις, στοιχείο που θα πρέπει να αποτυπώνεται επαρκώς στο περιθώριο ασφαλείας σύμφωνα με την ενότητα 4.4.3.

Σε κάθε περίπτωση, η αναγκαστική εκποίηση εξασφάλισης θα πρέπει να αναγνωρίζεται κατά τον χρόνο της αναγκαστικής εκποίησης και δεν θα πρέπει να εμποδίζει το ίδρυμα να περατώσει τη διαδικασία ανάκτησης σύμφωνα με το σημείο 155.

Κάθε πώληση πιστωτικών υποχρεώσεων σύμφωνα με το σημείο 115 στοιχείο (d) θα πρέπει να περιλαμβάνεται στην εκτίμηση της LGD κατά τρόπο που συνάδει με τη μεθοδολογία εκτίμησης της LGD, λαμβανομένων υπόψη όλων των ακόλουθων προϋποθέσεων:

α ) εάν τα ιδρύματα προβαίνουν τακτικά σε πώληση πιστωτικών υποχρεώσεων στο πλαίσιο των διαδικασιών ανάκτησης που εφαρμόζουν, θα πρέπει να αποτυπώνουν δεόντως στη διαδικασία ανάπτυξης υποδείγματος τις παρατηρήσεις που σχετίζονται με τις πιστωτικές υποχρεώσεις που υπόκεινται σε πώληση·

β ) εάν τα ιδρύματα δεν προβαίνουν τακτικά σε πώληση πιστωτικών υποχρεώσεων στο πλαίσιο των διαδικασιών ανάκτησης που εφαρμόζουν και η κατανομή του ποσοστού της τιμής που συνδέεται με τις εξασφαλίσεις είναι υπερβολικά επαχθής για να πραγματοποιηθεί ή υπερβολικά αναξιόπιστη, τότε τα ιδρύματα μπορούν να αποφασίσουν να λάβουν υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις στη διαδικασία ανάπτυξης υποδείγματος·

γ ) τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τις ανακτήσεις απαιτήσεων από τις πωλήσεις των εξασφαλισμένων πιστωτικών υποχρεώσεων ως ανακτήσεις απαιτήσεων που πραγματοποιούνται χωρίς τη χρήση εξασφαλίσεων, εκτός εάν είναι σε θέση να αποδείξουν ότι οι ανακτήσεις απαιτήσεων που συνδέονται με τις εν λόγω εξασφαλίσεις είναι επουσιώδεις·

δ ) σε κάθε περίπτωση, τα ιδρύματα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν το σύνολο των παρατηρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων πιστωτικών υποχρεώσεων, στον υπολογισμό της μακροπρόθεσμης μέσης τιμής LGD.

Σύμφωνα με το σημείο 115 στοιχείο (f), τα ιδρύματα μπορούν να προσδιορίζουν και να αναγνωρίζουν οποιαδήποτε άλλη μορφή ρευστοποίησης εξασφαλίσεων που κρίνεται κατάλληλη για τα είδη των εξασφαλίσεων που χρησιμοποιούν τα ιδρύματα και είναι επιλέξιμες δυνάμει του ισχύοντος νομικού πλαισίου. Κατά την αναγνώριση των εν λόγω άλλων μορφών ρευστοποίησης εξασφαλίσεων, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι η εξασφάλιση μπορεί να λαμβάνει διάφορες μορφές και ότι οι διάφορες μορφές εξασφαλίσεων ενδέχεται να συνδέονται με το ίδιο στοιχείο ενεργητικού. Εάν διάφορες μορφές εξασφαλίσεων αφορούν το ίδιο στοιχείο ενεργητικού αλλά η ρευστοποίηση της μίας από τις εξασφαλίσεις δεν μειώνει την αξία της άλλης, τα ιδρύματα θα πρέπει να τις θεωρούν χωριστές εξασφαλίσεις στο πλαίσιο της διαδικασίας εκτίμησης της LGD. Ειδικότερα, τα ιδρύματα θα πρέπει να αναγνωρίζουν χωριστά τη μορφή της εξασφάλισης που παρέχει δικαίωμα αναγκαστικής εκποίησης ή πώλησης του στοιχείου ενεργητικού (όπως σε περίπτωση υποθήκης) και τη μορφή της εξασφάλισης που παρέχει δικαίωμα είσπραξης ταμειακών ροών που δημιουργούνται από το στοιχείο ενεργητικού (όπως εκχώρηση μισθώματος ή προμηθειών).