8.2 Human judgement in the application of risk parameters

Τα ιδρύματα δύνανται να χρησιμοποιούν τον παράγοντα της ανθρώπινης κρίσης κατά την εφαρμογή του υποδείγματος στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α ) κατά την εφαρμογή των ποιοτικών μεταβλητών που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο του υποδείγματος·

β ) μέσω παρεκκλίσεων από τις εισαγόμενες παραμέτρους της διαδικασίας ταξινόμησης της διαβάθμισης·

γ ) μέσω παρεκκλίσεων από τα αποτελέσματα της διαδικασίας ταξινόμησης της διαβάθμισης.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να καθορίζουν σαφή κριτήρια για τη χρήση των εισαγόμενων ποιοτικών παραμέτρων του υποδείγματος και να διασφαλίζουν τη συνεπή εφαρμογή των εν λόγω εισαγόμενων παραμέτρων από όλα τα μέλη του σχετικού προσωπικού, καθώς και για τη συνεπή ταξινόμηση των πιστούχων ή των πιστοδοτήσεων που συνεπάγονται παρόμοιο κίνδυνο για την ίδια βαθμίδα ή ομάδα με ομοειδή χαρακτηριστικά, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 171 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

Για τους σκοπούς του άρθρου 172 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν τις πολιτικές και τα κριτήρια για τη χρήση παρεκκλίσεων στη διαδικασία ταξινόμησης της διαβάθμισης. Οι εν λόγω πολιτικές θα πρέπει να αφορούν τις ενδεχόμενες παρεκκλίσεις από τις εισαγόμενες παραμέτρους και τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης διαδικασίας και θα πρέπει να προσδιορίζονται κατά τρόπο συντηρητικό, ώστε να μην περιορίζεται ο βαθμός των συντηρητικών παρεκκλίσεων. Αντιθέτως, θα πρέπει να περιορίζεται η κλίμακα των πιθανών μειώσεων των εκτιμώμενων τιμών που προκύπτουν από το υπόδειγμα ή από τις παρεκκλίσεις από τις εισαγόμενες παραμέτρους της διαδικασίας ταξινόμησης της διαβάθμισης. Κατά την εφαρμογή των παρεκκλίσεων, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλες τις σχετικές και επικαιροποιημένες πληροφορίες.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να τεκμηριώνουν την κλίμακα και το σκεπτικό κάθε παρέκκλισης. Όπου είναι εφικτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν προκαθορισμένο κατάλογο πιθανών αιτιολογήσεων για τις παρεκκλίσεις, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα επιλογής μεταξύ αυτών. Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να αποθηκεύουν τις πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία της παρέκκλισης και το πρόσωπο που την εκτέλεσε και την ενέκρινε.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να παρακολουθούν σε τακτική βάση το επίπεδο και τις αιτιολογήσεις για τις παρεκκλίσεις από τις εισαγόμενες παραμέτρους και τα αποτελέσματα της διαδικασίας ταξινόμησης της διαβάθμισης. Τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν στο πλαίσιο των πολιτικών τους το μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό παρεκκλίσεων για κάθε υπόδειγμα. Σε περίπτωση υπέρβασης των εν λόγω μέγιστων επιπέδων, θα πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα από το ίδρυμα. Τα ποσοστά παρεκκλίσεων θα πρέπει να προσδιορίζονται και να παρακολουθούνται στο επίπεδο του τμήματος βαθμονόμησης. Εάν διαπιστώνεται υψηλός αριθμός παρεκκλίσεων, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για τη βελτίωση του υποδείγματος.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα την αποτελεσματικότητα των ανοιγμάτων σε σχέση με τα οποία έχει εφαρμοστεί παρέκκλιση από εισαγόμενη παράμετρο ή αποτέλεσμα της διαδικασίας ταξινόμησης της διαβάθμισης σύμφωνα με το άρθρο 172 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αξιολογούν σε τακτική βάση την αποτελεσματικότητα του υποδείγματος πριν και μετά τις παρεκκλίσεις από τα αποτελέσματα της διαδικασίας ταξινόμησης της διαβάθμισης. Σε περίπτωση που η αξιολόγηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η χρήση παρεκκλίσεων έχει μειώσει σημαντικά την ικανότητα του υποδείγματος να ποσοτικοποιεί με ακρίβεια τις παραμέτρους κινδύνου («προβλεπτική ικανότητα του υποδείγματος»), τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν στη λήψη κατάλληλων μέτρων ώστε να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή των παρεκκλίσεων.