7.2 Παρακολούθηση και επανεκτίμηση

Κατά τον έλεγχο των αξιών ακινήτων όπως ορίζεται στο άρθρο 208 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα θα πρέπει, για τους σκοπούς των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών, να θεσπίσουν επίσης πολιτικές και διαδικασίες που καθορίζουν την προσέγγιση και τη συχνότητα παρακολούθησης των εξασφαλίσεων ακινήτων. Οι εν λόγω πολιτικές και διαδικασίες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, τα ακόλουθα στοιχεία:

• α. το είδος του περιουσιακού στοιχείου·
• β. την πιστωτική ποιότητα του δανείου που εξασφαλίζεται με ακίνητο·
• γ. την κατάσταση κατασκευής του ακινήτου·
• δ. την αξία του ακινήτου·
• ε. παραδοχές που έγιναν κατά την εκτίμηση·

στ. αλλαγές στις συνθήκες της αγοράς.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να καθορίζουν τις κατάλληλες συχνότητες για την παρακολούθηση της αξίας των εξασφαλίσεων, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο και την αξία της εξασφάλισης κατά τη χορήγηση, και, σε σχέση με τη σύμβαση πίστωσης, να λαμβάνουν υπόψη τους τα εξής:

• α. η συχνότητα παρακολούθησης των ακινήτων και τμημάτων τους κατά την κατασκευή, π.χ. ημιτελή κτίρια, είναι μεγαλύτερη από εκείνη των παρόμοιων τελικών ακινήτων και τμημάτων τους·
• β. η συχνότητα παρακολούθησης των ακινήτων και τμημάτων τους με μεγάλη λογιστική αξία ή με υψηλό δείκτη δανείου - αξίας είναι μεγαλύτερη από εκείνη παρόμοιων ακινήτων και τμημάτων τους με χαμηλή λογιστική αξία ή με χαμηλό δείκτη δανείου - αξίας·
• γ. η συχνότητα παρακολούθησης δανείων που εξασφαλίζονται με ακίνητη περιουσία ή τμήματα της ακίνητης περιουσίας με χαμηλότερη πιστωτική ποιότητα είναι υψηλότερη από εκείνη παρόμοιων δανείων που εξασφαλίζονται με ακίνητη περιουσία ή τμήματα του ακινήτου με υψηλότερη πιστωτική ποιότητα.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι δείκτες και τα στατιστικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση της αξίας των εξασφαλίσεων είναι αρκετά λεπτομερή και ότι η μεθοδολογία είναι κατάλληλη για τον τύπο του περιουσιακού στοιχείου και του δανειοδοτικού προϊόντος και βασίζεται σε επαρκή χρονολογική σειρά παρατηρούμενων εμπειρικών αποδεικτικών στοιχείων προηγούμενων συναλλαγών και εκτιμήσεων της εξασφάλισης ή παρόμοιας εξασφάλισης.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν πολιτικές και διαδικασίες για την αναπροσαρμογή της εξασφάλισης των ακινήτων, προσδιορίζοντας τις προσεγγίσεις της αναπροσαρμογής (π.χ. «από γραφείου» εκτίμηση, εκτίμηση drive - by, πλήρης επίσκεψη με εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση του ακινήτου, στατιστικά μοντέλα) για διαφορετικούς τύπους εξασφαλίσεων ακίνητης περιουσίας, διασφαλίζοντας ότι η προσέγγιση ή ο συνδυασμός προσεγγίσεων είναι συνετά και ανάλογα προς τον τύπο και τις δυνητικές αξίες της εξασφάλισης και σε σχέση με τις συμβάσεις πίστωσης. Επιπλέον, τα ιδρύματα θα πρέπει να καθορίζουν συγκεκριμένους παράγοντες ενεργοποίησης (π.χ. αλλαγή των παραδοχών που έγιναν κατά τις εκτιμήσεις), αναφέροντας πότε η παρακολούθηση οδηγεί σε αναπροσαρμογή ή αναπροσαρμογή των αναγκών εξασφάλισης.

Όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 208 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα θα πρέπει να αναπροσαρμόζουν την αξία της εξασφάλισης των ακινήτων μέσω ανατίμησης που πραγματοποιείται από εκτιμητή ο οποίος υποστηρίζεται ενδεχομένως από τα κατάλληλα προηγμένα στατιστικά μοντέλα που πληρούν τους όρους που ορίζονται στο τμήμα 7.4 και λαμβάνουν υπόψη τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του ακινήτου και της γεωγραφικής περιοχής. Τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα εν λόγω μοντέλα ως το μοναδικό μέσο αναπροσαρμογής.

Όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 208 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα μπορούν να αναπροσαρμόζουν την αξία της εξασφάλισης των ακινήτων μέσω αναπροσαρμογής που πραγματοποιείται από εκτιμητή ή μέσω κατάλληλων στατιστικών μοντέλων που πληρούν τους όρους που ορίζονται στο τμήμα 7.4 και λαμβάνουν υπόψη τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του ακινήτου και της γεωγραφικής περιοχής.

7.2.2 Εξασφάλιση με κινητά περιουσιακά στοιχεία

Για την παρακολούθηση των εξασφαλίσεων με κινητά περιουσιακά στοιχεία, τα ιδρύματα μπορούν να βασίζονται σε κατάλληλα στατιστικά μοντέλα και δείκτες. Για την αναπροσαρμογή των εν λόγω εξασφαλίσεων, τα ιδρύματα μπορούν να βασίζονται σε αξιολογήσεις από εκτιμητές, στατιστικά μοντέλα και δείκτες.

Τα ιδρύματα θα πρέπει, στις πολιτικές και τις διαδικασίες τους, να καθορίσουν προσεγγίσεις για τη χρήση μοντέλων εκτιμητών ή στατιστικών μοντέλων, να καθορίσουν μια προσέγγιση (π.χ. «από γραφείου» εκτίμηση, εκτίμηση drive - by, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση του ακινήτου) που είναι η καταλληλότερη για τον συγκεκριμένο τύπο εξασφαλίσεων για τις αναπροσαρμογές που πραγματοποιούνται από τους εκτιμητές, και να καθορίσουν τη συχνότητα παρακολούθησης και αναπροσαρμογής των εξασφαλίσεων με κινητά περιουσιακά στοιχεία .

Οι πολιτικές και οι διαδικασίες των ιδρυμάτων θα πρέπει να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, κριτήρια για μεμονωμένη παρακολούθηση της αξίας και αναπροσαρμογή της εξασφάλισης με κινητά περιουσιακά στοιχεία από έναν εκτιμητή που διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα, την ικανότητα και την εμπειρία. Ανάλογα με τον τύπο, τη φύση και την πολυπλοκότητα των εξασφαλίσεων με κινητά περιουσιακά στοιχεία, όπως αεροσκάφη, σκάφη, εργοστάσια και μηχανήματα, τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει να σχετίζονται, τουλάχιστον, με την αξία τους κατά τη φάση χορήγησης, τη διάρκεια ζωής, την κατάσταση των ενσώματων περιουσιακών στοιχείων, όπως η απόσβεση και η συντήρηση, την ανάγκη φυσικής επιθεώρησης και πιστοποίησης.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν κατάλληλες διαδικασίες, συστήματα, δυνατότητες και επαρκή δεδομένα ΤΠ, καθώς και επαρκή και ακριβή δεδομένα για τους σκοπούς οποιασδήποτε αναπροσαρμογής που βασίζεται σε στατιστικά μοντέλα ή σε δείκτες.