Τίτλος I - Εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας

Στο πλαίσιο της αρχής της αναλογικότητας επιδιώκεται να διασφαλιστεί ότι οι ρυθμίσεις διακυβέρνησης συνάδουν με το ατομικό προφίλ κινδύνου και το επιχειρηματικό μοντέλο του ιδρύματος και λαμβάνεται υπόψη η μεμονωμένη θέση για την οποία διενεργείται αξιολόγηση ώστε να επιτυγχάνονται αποτελεσματικά οι στόχοι των κανονιστικών απαιτήσεων.

Κατά την ανάπτυξη και την εφαρμογή των πολιτικών και των διαδικασιών που προβλέπονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το μέγεθος και την εσωτερική τους οργάνωση, καθώς και τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους. Τα σημαντικά ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν πιο εξελιγμένες πολιτικές και διαδικασίες, ενώ ειδικότερα τα μικρά και λιγότερο πολύπλοκα ιδρύματα μπορούν να εφαρμόζουν απλούστερες πολιτικές και διαδικασίες. Τα ιδρύματα θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι το μέγεθος ή η συστημική σημασία ενός ιδρύματος μπορεί να μην υποδεικνύει από μόνο του τον βαθμό στον οποίο ένα ίδρυμα είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους. Ωστόσο, οι εν λόγω πολιτικές και διαδικασίες θα πρέπει να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση, αφενός, με τα κριτήρια που προσδιορίζονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των μελών του διοικητικού οργάνου και των προσώπων που κατέχουν καίριες θέσεις και, αφετέρου, με τις απαιτήσεις σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η διαφοροποίηση κατά την πρόσληψη μελών του διοικητικού οργάνου και να παρέχονται επαρκείς πόροι για την εισαγωγική κατάρτιση και την εκπαίδευσή τους.

Όλα τα μέλη του διοικητικού οργάνου και τα πρόσωπα που κατέχουν καίριες θέσεις θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να έχουν επαρκώς καλή φήμη και να διακρίνονται από ειλικρίνεια και ακεραιότητα, ενώ επίσης όλα τα μέλη του διοικητικού οργάνου θα πρέπει να χαρακτηρίζονται από ανεξάρτητη βούληση ανεξαρτήτως του μεγέθους και της εσωτερικής οργάνωσης του ιδρύματος, καθώς και της φύσης, του πεδίου και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων του και των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων της εκάστοτε θέσης, συμπεριλαμβανομένης της ιδιότητας μέλους σε επιτροπές του διοικητικού οργάνου.

Για τους σκοπούς της εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας και προκειμένου να εξασφαλίζεται η δέουσα εφαρμογή των απαιτήσεων όσον αφορά τη διακυβέρνηση οι οποίες προβλέπονται στην οδηγία 2013/36/ΕΕ και στην οδηγία 2014/65/ΕΕ και οι οποίες προσδιορίζονται περαιτέρω στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, τα ιδρύματα και οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ακόλουθα κριτήρια:

• α. το μέγεθος του ιδρύματος με βάση το σύνολο ισολογισμού, τα περιουσιακά στοιχεία πελατών που κατέχει ή διαχειρίζεται και/ή τον όγκο συναλλαγών που διεκπεραιώνονται από το ίδρυμα ή τις θυγατρικές του που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εποπτικής ενοποίησης·
• β. τη νομική μορφή του ιδρύματος, μεταξύ άλλων αν το ίδρυμα ανήκει σε όμιλο και, εάν ναι, την αξιολόγηση της αναλογικότητας που έχει διενεργηθεί για τον όμιλο·
• γ. κατά πόσον το ίδρυμα είναι εισηγμένο σε ρυθμιζόμενη αγορά·
• δ. τον τύπο δραστηριοτήτων και υπηρεσιών για τις οποίες το ίδρυμα έχει λάβει άδεια λειτουργίας (βλέπε επίσης παράρτημα I της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και παράρτημα I της οδηγίας 2014/65/ΕΕ)·
• ε. τη γεωγραφική παρουσία του ιδρύματος και το μέγεθος των δραστηριοτήτων του σε κάθε δικαιοδοσία·

στ. το βασικό επιχειρηματικό μοντέλο και τη βασική επιχειρηματική στρατηγική, τη φύση και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, καθώς και την οργανωτική δομή του ιδρύματος·

• ζ. τη στρατηγική κινδύνου, τη διάθεση ανάληψης κινδύνου και το πραγματικό προφίλ κινδύνου του ιδρύματος, λαμβανομένου επίσης υπόψη του αποτελέσματος της ετήσιας αξιολόγησης της κεφαλαιακής επάρκειας·
• η. τη χορήγηση άδειας σε ιδρύματα ώστε να χρησιμοποιούν εσωτερικά υποδείγματα για τη μέτρηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων, ανάλογα με την περίπτωση·
• θ. το είδος των πελατών⁷ · και
• ι. τη φύση και την πολυπλοκότητα των προϊόντων, των συμβάσεων ή των μέσων που προσφέρει το ίδρυμα.

⁷ Στην οδηγία 2014/65/ΕΕ παρατίθενται οι ορισμοί των όρων «πελάτης» στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 9, «επαγγελματίας πελάτης» στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 10 και «ιδιώτης πελάτης» στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 11. Στην αιτιολογική σκέψη 103 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ προσδιορίζεται επίσης ότι ένας επιλέξιμος αντισυμβαλλόμενος θα πρέπει να θεωρείται ότι ενεργεί ως πελάτης, όπως περιγράφεται στο άρθρο 30 της εν λόγω οδηγίας.