Tytuł I – Stosowanie zasady proporcjonalności

Zasada proporcjonalności ma na celu dopasowywanie zasad zarządzania do indywidualnego profilu ryzyka i modelu biznesowego instytucji oraz uwzględnia określone stanowisko, w przypadku którego dokonywana jest ocena, tak aby osiągnięte zostały w sposób skuteczny cele wymogów regulacyjnych.

Opracowując i wprowadzając politykę i procedury określone w niniejszych wytycznych, instytucje powinny uwzględnić swój rozmiar, swoją organizację wewnętrzną oraz charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej działalności. Znaczące instytucje powinny posiada ć bardziej zaawansowane zasady polityki i procedury, natomiast zwłaszcza małe i mniej złożone instytucje mogą wprowadzić prostsze zasady polityki i procedury. Instytucje powinny zwrócić uwagę, że wielkość i znaczenie systemowe danej instytucji nie może samo w sobie wskazywać na stopień, w jakim jest ona narażona na ryzyko. Takie zasady polityki i procedury powinny zapewnić zgodność z kryteriami określonymi w niniejszych wytycznych w celu dokonania oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje oraz z wymogami uwzględnienia zróżnicowania przy rekrutowaniu członków organu zarządzającego oraz przeznaczenia odpowiednich środków na wprowadzenie ich w obowiązki i ich szkolenie.

Wszyscy członkowie organu zarządzającego i osoby pełniące najważniejsze funkcje w każdym przypadku powinni cechować się wystarczająco nieposzlakowaną opinią oraz uczciwością i etycznością oraz wszyscy członkowie organu zarządzającego powinni cechowali się niezależnością osądu, bez względu na rozmiar instytucji, organizację wewnętrzną oraz charakter, zakres i złożoność prowadzonej działalności, jak również zadania i obowiązki wypełniane na określonym stanowisku, w tym członkostwo w komitetach organu zarządzającego.

W celu zastosowania zasady proporcjonalności oraz zapewnienia odpowiedniego wprowadzenia wymogów dyrektywy 2013/36/UE oraz dyrektywy 2014/65/UE dotyczących zarządzania, które wyszczególnione zostały poniżej w wytycznych, instytucje i właściwe organy powinny uwzględniać następujące kryteria:

• a. rozmiar instytucji pod względem sumy bilansowej, posiadanych lub zarządzanych aktywów klientów lub wielkości transakcji realizowanych przez instytucję lub należące do niej przedsiębiorstwa zależne objęte zakresem konsolidacji ostrożnościowej;
• b. forma prawna instytucji, w tym czy instytucja jest częścią grupy, a jeśli tak, ocena proporcjonalności dla grupy;
• c. czy dana instytucja jest notowana na giełdzie, czy też nie;
• d. rodzaj działalności i usług wykonywanych przez instytucję, na które posiada zezwolenie (zob. również załącznik 1 do dyrektywy 2013/36/UE oraz załącznik 1 do dyrektywy 2014/65/UE);
• e. obecność geograficzna instytucji oraz rozmiar operacji dokonywanych w każdej jurysdykcji;
• f. podstawowy model biznesowy i podstawowa strategia działalności, charakter i złożoność działalności gospodarczej oraz struktura organizacyjna instytucji;
• g. strategia w zakresie ryzyka, apetyt na ryzyko i faktyczny profil ryzyka instytucji, uwzględniając również wynik rocznej oceny adekwatności kapitałowej;
• h. w stosownych przypadkach zezwolenie dla instytucji na korzystanie z modeli wewnętrznych w celu pomiaru wymogów kapitałowych;
• i. rodzaj klientów⁷ ; oraz
• j. charakter i złożoność produktów, umów lub instrumentów oferowanych przez instytucję.

⁷ W dyrektywie 2014/65/UE określono klienta w art. 4 ust. 1 pkt 9, klienta profesjonalnego w art. 4 ust. 1 pkt 10 oraz klienta detalicznego w art. 4 ust. 1 pkt 11. Ponadto zgodnie z motywem 103 dyrektywy 2014/65/UE należy wziąć pod uwagę uprawnionego kontrahenta działającego w charakterze klienta określonego w art. 30 tejże dyrektywy.