2.2 Βαθμολόγηση στο πλαίσιο της ΔΕΕΑ

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να ορίσουν βαθμολογίες κινδύνου και βιωσιμότητας για να συνοψίσουν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης διαφόρων κατηγοριών και στοιχείων κινδύνου στο πλαίσιο της ΔΕΕΑ.

Κατά την αξιολόγηση των επιμέρους κατηγοριών κινδύνου και στοιχείων της ΔΕΕΑ, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να χρησιμοποιούν μία κλίμακα βαθμολόγησης - 1 (χαμηλός κίνδυνος), 2 (μέτριος - χαμηλός κίνδυνος), 3 (μέτριος - υψηλός κίνδυνος) και 4 (υψηλός κίνδυνος) - που αντικατοπτρίζει την εποπτική άποψη βάσει των συναφών πινάκων βαθμολόγησης για καθέναν από τους αντίστοιχους ειδικούς τίτλους ανά στοιχείο. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να χρησιμοποιούν τις συνοδευτικές «παραμέτρους» που παρέχονται στους εν λόγω πίνακες ως καθοδήγηση για την υποστήριξη της εποπτικής κρίσης (δηλαδή η επιχείρηση επενδύσεων δεν είναι απαραίτητο να πληροί όλες τις παραμέτρους που συνδέονται με τη βαθμολογία «1» για

9 Κατευθυντήριες Γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με την ερμηνεία των διαφόρων περιστάσεων όπου ένα ίδρυμα θεωρείται ότι τελεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας ή επαπειλούμενης αφερεγγυότητας δυνάμει του άρθρου 32 παράγραφος 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (EBA/GL/2015/07) 13 να βαθμολογηθεί με «1»), ή/και να τις αναπτύξουν περαιτέρω ή να προσθέσουν επιπλέον παραμέτρους. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αποδίδουν βαθμολογία «4» για να δηλώσουν τη χειρότερη δυνατή αξιολόγηση (δηλαδή ακόμη και αν η θέση της επιχείρησης επενδύσεων είναι χειρότερη από εκείνη που περιγράφεται βάσει των παραμέτρων για τη βαθμολογία «4», πρέπει να δοθεί βαθμολογία «4»).

Κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καθιερώσουν αναλυτικότερη βαθμολόγηση για εσωτερικούς σκοπούς, όπως π.χ. για σκοπούς προγραμματισμού των πόρων, υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται το γενικό πλαίσιο βαθμολόγησης που καθορίζεται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να μεριμνούν ώστε όλες οι βαθμολογίες να επανεξετάζονται τακτικά, τουλάχιστον με τη συχνότητα που καθορίζεται στην ενότητα 2.4 και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, βάσει σημαντικών νέων πορισμάτων ή εξελίξεων.

2.2.1 Βαθμολογίες κινδύνου

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να ορίζουν βαθμολογίες κινδύνου για μεμονωμένους κινδύνους κεφαλαίων σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 6, και βαθμολογίες για τους κινδύνους ρευστότητας και χρηματοδότησης σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 8. Οι εν λόγω βαθμολογίες αντιπροσωπεύουν την πιθανότητα ο κίνδυνος να έχει σημαντικές επιπτώσεις προληπτικής εποπτείας στην επιχείρηση επενδύσεων, μετά την εξέταση της ποιότητας των ελέγχων κινδύνου για τον περιορισμό αυτών των επιπτώσεων (π.χ. υπολειπόμενος κίνδυνος), αλλά πριν εξεταστεί η δυνατότητα της επιχείρησης επενδύσεων να μετριάσει τον κίνδυνο μέσω διαθέσιμων κεφαλαίων ή πηγών ρευστότητας.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να καθορίζουν τη βαθμολογία κινδύνου κατά κύριο λόγο μέσω της αξιολόγησης του εγγενούς κινδύνου, αλλά πρέπει επίσης να αποτυπώνουν τις παραμέτρους σχετικά με τη διαχείριση και τους ελέγχους των κινδύνων. Συγκεκριμένα, η επάρκεια της διαχείρισης και των ελέγχων μπορεί να μειώσει ή - σε ορισμένες περιπτώσεις - να αυξήσει τον κίνδυνο σημαντικών επιπτώσεων από άποψη προληπτικής εποπτείας (δηλαδή κατά την εκτίμηση των παραμέτρων για τον εγγενή κίνδυνο ενδέχεται να υποτιμηθεί ή να υπερεκτιμηθεί το επίπεδο κινδύνου σε συνάρτηση με την επάρκεια της διαχείρισης κινδύνων και των ελέγχων).

Κατά την εφαρμογή των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αξιολογούν τα εγγενή επίπεδα κινδύνου και την ποιότητα της διαχείρισης και των ελέγχων κινδύνου χωριστά (με αποτέλεσμα να προκύπτουν ενδιάμεσες και καθαρές βαθμολογίες) ή αθροιστικά (με αποτέλεσμα να προκύπτουν μόνο καθαρές βαθμολογίες κινδύνου). Οι αρμόδιες αρχές μπορούν επίσης να καθιερώσουν μεθοδολογίες άθροισης για την ομαδοποίηση των βαθμολογιών των επιμέρους κινδύνων κεφαλαίου, ρευστότητας και χρηματοδότησης.

14 2.2.2 Βαθμολογίες βιωσιμότητας

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να ορίσουν χωριστά βαθμολογίες για να συνοψίσουν το επίπεδο κινδύνου που ελλοχεύει για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης επενδύσεων με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των τεσσάρων στοιχείων ΔΕΕΑ:

• α. επιχειρηματικό μοντέλο και στρατηγική, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 4·
• β. εσωτερική διακυβέρνηση και έλεγχοι σε επίπεδο επιχείρησης, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 5·
• γ. κεφαλαιακή επάρκεια, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 7· και
• δ. επάρκεια ρευστότητας, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 9.

Όσον αφορά την κεφαλαιακή επάρκεια και την επάρκεια ρευστότητας, οι βαθμολογίες αυτές αντιπροσωπεύουν την εποπτική γνώμη σχετικά με την ικανότητα των πηγών κεφαλαίου και ρευστότητας της επιχείρησης επενδύσεων να μετριάζουν/καλύπτουν μεμονωμένους κινδύνους κεφαλαίου και ρευστότητας, όπως ορίζεται στους Τίτλους 6 και 8.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει επίσης να καθορίσουν μια συνολική βαθμολογία ΔΕΕΑ σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στον Τίτλο 10. Η εν λόγω βαθμολογία πρέπει να αποδίδεται με βάση την εποπτική κρίση και πρέπει να αντιπροσωπεύει την εποπτική γνώμη για τη συνολική βιωσιμότητα της επιχείρησης επενδύσεων.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να διασφαλίζουν ότι η βαθμολόγηση του επιχειρηματικού μοντέλου, της εσωτερικής διακυβέρνησης και των ελέγχων, της κεφαλαιακής επάρκειας, της επάρκειας ρευστότητας και της συνολικής βαθμολογίας ΔΕΕΑ επιτυγχάνει τους ακόλουθους στόχους:

• α. δηλώνει την πιθανότητα να απαιτηθούν εποπτικά μέτρα για την αντιμετώπιση των ανησυχιών σύμφωνα με τα κριτήρια που αναφέρονται στον Τίτλο 10·
• β. λειτουργεί ως όριο ενεργοποίησης για τη λήψη απόφασης σχετικά με το αν θα εφαρμοστούν, κατά περίπτωση, μέτρα έγκαιρης παρέμβασης σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τα όρια ενεργοποίησης για τη χρήση μέτρων έγκαιρης παρέμβασης· και
• γ. συμβάλλει στην ιεράρχηση και στον προγραμματισμό των εποπτικών πόρων και στον καθορισμό προτεραιοτήτων.

Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η συνολική βαθμολογία ΔΕΕΑ που αποδίδεται με βάση τη συνολική εικόνα των απειλών από τα στοιχεία της ΔΕΕΑ παρέχει μια ένδειξη της συνολικής βιωσιμότητας της επιχείρησης επενδύσεων, μεταξύ άλλων εάν η επιχείρηση επενδύσεων «τελεί υπό πτώχευση ή ενδέχεται να πτωχεύσει».

Όταν το αποτέλεσμα της συνολικής αξιολόγησης ΔΕΕΑ υποδηλώνει ότι μια επιχείρηση επενδύσεων θεωρείται ότι «τελεί υπό πτώχευση ή ενδέχεται να πτωχεύσει», οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αποδίδουν βαθμολογία «F» και, κατά περίπτωση, να ακολουθούν τη

15 διαδικασία συνεργασίας με τις αρχές εξυγίανσης όπως ορίζεται στο άρθρο 32 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.