2.2 Scores toekennen in het SREP

Bevoegde autoriteiten dienen risico- en levensvatbaarheidsscores toe te kennen om de uitkomsten van de beoordeling van diverse risicocategorieën en onderdelen in het SREP-kader samen te vatten.

“Bij het beoordelen van de afzonderlijke dienen SREP-onderdelenbevoegde autoriteiten een reeks scores te gebruiken gaande van 1 (laag risico), 2 (laag tot gemiddeld risico), 3 (gemiddeld tot hoog risico) en 4 (hoog risico), die het standpunt van de toezichthouder weergeven op basis van de relevante scoretabellen in de respectieve titel van dit richtsnoerdocument die betrekking heeft op een specifiek onderdeel.” Bevoegde autoriteiten gebruiken de “overwegingen” in deze tabellen als leidraad voor hun oordeel (de beleggingsonderneming hoeft dus niet te voldoen aan alle “overwegingen” die gekoppeld zijn aan een score “1” om een score “1” te krijgen); ze kunnen deze ook verder uitwerken of extra overwegingen toevoegen. Bevoegde autoriteiten kennen een score “4” toe voor de slechtst mogelijke beoordelingen (ook als de positie van de beleggingsonderneming slechter is dan die welke naar voren komt uit de “overwegingen” voor een score “4”, dienen zij toch een score “4” toe te kennen).

Bij de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren kunnen bevoegde autoriteiten voor interne doeleinden, zoals de planning van middelen, gedetailleerdere scores hanteren, mits het algehele kader voor het toekennen van scores in deze richtsnoeren wordt nageleefd.

Bevoegde autoriteiten dragen er zorg voor dat alle scores regelmatig, ten minste met de in hoofdstuk 2.4 vastgelegde frequentie en zonder onnodig uitstel worden herzien gebaseerd op wezenlijke nieuwe bevindingen of ontwikkelingen.

12 2.2.1 Risicoscores

Bevoegde autoriteiten kennen risicoscores toe aan individuele risico’s voor het kapitaal overeenkomstig de criteria vermeld in titel 6, en scores voor risico’s voor liquiditeit en financiering overeenkomstig de criteria vermeld in titel 8. Deze scores geven de waarschijnlijkheid weer dat een risico aanzienlijke prudentiële gevolgen zal hebben voor de beleggingsonderneming, na onderzoek van de kwaliteit van de risicobeheersingsmaatregelen om deze gevolgen te beperken (bijvoorbeeld restrisico), maar voorafgaand aan de overweging van de bekwaamheid van de beleggingsonderneming om het risico te beperken door middel van beschikbaar kapitaal of liquide activa.

Bevoegde autoriteiten dienen de risicoscore voornamelijk te bepalen op basis van een beoordeling van het inherente risico, maar zij dienen ook rekening te houden met overwegingen inzake risicobeheer en beheersingsmaatregelen. Vooral de toereikendheid van het beheer en de beheersingsmaatregelen kan het risico op een aanzienlijke prudentiële impact verlagen of in sommige gevallen verhogen (met name overwegingen over inherente risico’s kunnen het risiconiveau onderschatten of overschatten afhankelijk van de toereikendheid van het beheer en de beheersingsmaatregelen).

Bij de toepassing van deze richtsnoeren kunnen bevoegde autoriteiten inherente risiconiveaus en de kwaliteit van het risicobeheer en de controles afzonderlijk (resulterend in tussen- en nettoscores) of geaggregeerd (resulterend in alleen nettorisicoscores) beoordelen. Bevoegde autoriteiten kunnen ook samenvoegingsmethoden hanteren voor het samenvoegen van afzonderlijke risico’s met kapitaal-, liquiditeits- en financieringsscores.

2.2.2 Levensvatbaarheidsscores

Bevoegde autoriteiten dienen afzonderlijke scores toe te kennen om het risiconiveau voor de levensvatbaarheid van de beleggingsonderneming samen te vatten op basis van de uitkomsten van de beoordeling van de vier SREP-onderdelen:

• a. bedrijfsmodel en strategie, overeenkomstig de criteria vermeld in titel 4;
• b. interne governance en ondernemingsbrede risicobeheersing, overeenkomstig de criteria vermeld in titel 5;
• c. toereikendheid van het kapitaal, overeenkomstig de criteria vermeld in titel 7; en
• d. toereikendheid van de liquiditeit, overeenkomstig de criteria vermeld in titel 9.

Voor toereikendheid van het kapitaal en de liquiditeit geven deze scores de visie van de toezichthouder weer op het vermogen van de kapitaal- en liquiditeitsmiddelen van de beleggingsonderneming om individuele risico’s voor het kapitaal en de liquiditeit te beperken/te dekken, zoals uiteengezet in de titels 6 en 8.

Bevoegde autoriteiten kennen ook een totale SREP-score toe overeenkomstig de criteria vermeld in titel 10. Deze score wordt toegekend op basis van het oordeel van de toezichthouder en vertegenwoordigt het standpunt van de toezichthouder over de algehele levensvatbaarheid van de beleggingsonderneming.

13

Bevoegde autoriteiten dienen er zorg voor te dragen dat met het toekennen van scores aan het bedrijfsmodel, de interne governance en risicobeheersing, de toereikendheid van het kapitaal, de toereikendheid van de liquiditeit en de totale SREP-score de volgende doelen worden bereikt:

• a. een indicatie geven van de waarschijnlijkheid dat toezichtmaatregelen noodzakelijk kunnen zijn om punten van zorg aan te pakken overeenkomstig de criteria vermeld in titel 10;
• b. fungeren als een trigger voor de beslissing of vroegtijdige interventiemaatregelen nodig zijn, indien van toepassing, overeenkomstig de EBA-richtsnoeren inzake triggers voor het gebruik van vroegtijdige interventiemaatregelen; en
• c. helpen bij het prioriteren en bij de planning van toezichtmiddelen en het stellen van prioriteiten.

Bevoegde autoriteiten dienen ervoor te zorgen dat de totale SREP-score die wordt toegekend op basis van het geaggregeerde beeld van de bedreigingen van de SREP-onderdelen, een indicatie geeft van de algemene levensvatbaarheid van de beleggingsonderneming, met inbegrip van de vraag of de beleggingsonderneming “faalt of waarschijnlijk zal falen”;

Wanneer de uitkomst van de algehele SREP-beoordeling aangeeft dat een beleggingsonderneming kan worden beschouwd als een beleggingsonderneming die “faalt of waarschijnlijk zal falen”, dienen bevoegde autoriteiten een score ‘F’ toe te kennen en dienen zij, indien van toepassing, het proces van overleg te volgen met afwikkelingsautoriteiten als omschreven in artikel 32 van Richtlijn 2014/59/EU.