4.4 Bereik en dekking van stresstesten

Stresstesten moeten rekening houden met alle soorten materiële risico’s met betrekking tot activa en verplichtingen zowel op als buiten de balans van een instelling, met inbegrip van relevante gestructureerde entiteiten.

Stresstesten moeten rekening houden met risico’s op diverse niveaus binnen een instelling. In dit opzicht kan, volgens het evenredigheidsbeginsel, de omvang van stresstesten variëren van eenvoudige gevoeligheid op portefeuilleniveau of analyses van individuele risiconiveaus tot uitgebreide stresstestscenario’s binnen de hele instelling.

Stresstesten moeten rekening houden met wijzigingen in correlaties tussen soorten risico’s en risicofactoren, op het niveau van individuele entiteiten en op groepsniveau. Ze moeten er ook rekening mee houden dat correlaties meestal toenemen in tijden van economische of financiële tegenspoed en dat analyse per concreet geval van hoe bepaalde correlaties evolueren in bepaalde scenario’s vereist is.

4.4.2 Stresstest portefeuille en individueel risiconiveau

Instellingen moeten stresstesten uitvoeren op grond van individuele portefeuilles van alle soorten risico’s waaraan deze portefeuilles worden blootgesteld, door middel van zowel gevoeligheidsanalyse als scenario-analyse. Instellingen moeten ook risicofactoren en hun adequate stressniveau waar mogelijk identificeren op het niveau van een individuele portefeuille.

Instellingen moeten ervoor zorgen dat ze portefeuilles en bedrijfssegmenten of divisies onderwerpen aan stresstesten om intra- en inter- risicoconcentraties op te sporen - d.w.z. concentraties van gemeenschappelijke risicofactoren binnen en doorheen soorten risico’s (inclusief besmettingseffecten).

In het bijzonder dienen instellingen bij het bestuderen van inter-risicoconcentraties doorheen soorten risico’s te aggregeren, in het bijzonder markt- en kredietrisico, om een beter inzicht te krijgen in hun potentiële risicoconcentraties in een stresssituatie. Instellingen moeten potentiële verbanden tussen blootstellingen identificeren die risicovol zouden kunnen zijn in periodes van economische of financiële tegenspoed, en veronderstellingen over afhankelijkheid en correlaties tussen soorten risico’s in een stresssituatie in vraag stellen.

4.4.3 Stresstest binnen de hele instelling

Om een volledig en holistisch beeld te schetsen van de risico’s van de instelling moeten er, naast de stresstesten op het niveau van de afzonderlijke entiteiten, ook stresstesten op groepsniveau en doorheen portefeuilles en individuele soorten risico’s worden uitgevoerd.

Er moet rekening mee worden gehouden dat:

• a) risico’s op het niveau van de hele instelling mogelijk niet goed weerspiegeld worden door een eenvoudige aggregatie van stresstesten op portefeuilles, individuele risicodomeinen of divisies van de groep;
• b) correlaties, compensatie van individuele blootstellingen en concentraties kunnen leiden tot hetzij dubbeltelling van risico’s, hetzij onderschatting van de impact van gestreste risicofactoren; en
• c) specifieke groepsrisico’s zich kunnen voordoen binnen de hele instelling en dat instellingen er bijgevolg voor dienen te zorgen dat alle materiële risico’s en hun overeenstemmende risicofactoren ook geïdentificeerd worden binnen de hele instelling. Bij het beoordelen van risico’s op het niveau van de hele instelling dient bijzondere aandacht uit te gaan naar risicoconcentraties op holistische basis.

Een groep of een instelling die internationaal actief is, dient ook stresstesten uit te voeren op het niveau van divisies in specifieke geografische regio’s of bedrijfssectoren of bedrijfssegmenten om verschillende risicofactoren binnen verschillende activiteiten en regio’s weer te geven.