5.4.4 Liquidatieactiviteiten

Kredietinstellingen lossen NPE's ook op wanneer het niet mogelijk is een duurzame herstructureringsoplossing te bereiken. Deze oplossing kan het initiëren van gerechtelijke procedures, de executie van activa, schuld-aandelen/activaruil, verkoop van kredietfaciliteiten, overdracht naar een vermogensbeheerder of securitisatie omvatten. Wanneer de prijs die wordt verkregen uit de executie van onroerend goed van invloed is op het bedrag dat een consument verschuldigd is, houden kredietinstellingen bij hun besluit over de liquidatiemaatregel en vervolgstappen voor zover toepasselijk rekening met het bepaalde in artikel 17, lid 5, van Richtlijn 2014/17/EU²⁵ .

²⁵ Richtlijn 2014/17/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB L 60 van 28.2.2014, blz. 34).

Liquidatieactiviteiten worden door de kredietinstelling gemonitord om informatie te verkrijgen ten behoeve van strategieën en beleid. Kredietinstellingen monitoren verkopen en vergelijken gerealiseerde verkoop-/overdrachtsprijzen met nettoboekwaarden.

Kredietinstellingen monitoren de volumes en terugvorderingspercentages van rechtszaken en executies. De prestaties in dit opzicht worden vergeleken met gestelde doelen, in termen van aantal maanden/jaren en verlies voor de instelling. Instellingen worden geacht bij het monitoren van het feitelijke verliespercentage voor elke leningportefeuille historische tijdreeksen op te stellen ter onderbouwing van de aannames die worden gebruikt voor het toetsen van bijzondere waardeverminderingen en voor stresstests.

Voor blootstellingen die worden gedekt door een zekerheid of ander type garantie, monitoren kredietinstellingen de periode die nodig is om de zekerheid te liquideren of een garantie uit te winnen. Kredietinstellingen monitoren ook potentiële haircuts na liquidatie en ontwikkelingen in bepaalde markten (bijv. vastgoedmarkten) om zicht te krijgen op mogelijke terugvorderingspercentages.

Het monitoren van de terugvorderingspercentages uit executies en andere gerechtelijke procedures helpt kredietinstellingen om op betrouwbare wijze te beoordelen of het besluit tot executie een hogere netto contante waarde zal opleveren dan het uitvoeren van een respijtoptie. De gegevens betreffende de terugvorderingspercentages uit executies worden op continue basis gemonitord en dienen als input voor mogelijke wijzigingen in de strategieën van kredietinstellingen voor de omgang met hun schuldterugvorderings-/juridische portefeuilles.

Kredietinstellingen monitoren ook de gemiddelde duur van recent afgeronde gerechtelijke procedures en de gemiddelde bedragen die met deze afgeronde procedures zijn teruggewonnen (met inbegrip van terugvorderingskosten).

Kredietinstellingen monitoren zorgvuldig zaken waar de schuld is geruild voor een actief of aandelen van de kredietnemer, ten minste door het gebruik van volume-indicatoren per soort actief, en dragen zorg voor naleving van eventuele limieten inzake participaties die door de desbetreffende nationale regelgeving worden opgelegd. Het gebruik van deze aanpak als respijtmaatregel wordt ondersteund door een gedegen bedrijfsplan en is beperkt tot activa met betrekking waartoe de instelling voldoende deskundigheid heeft en waarvoor de markt het mogelijk maakt de waarde op korte of middellange termijn realistisch af te leiden van het actief. De instelling zorgt er ook voor dat de waardering van de activa wordt uitgevoerd door gekwalificeerde en ervaren taxateurs.