4.5 Analyse van het actuele bedrijfsmodel

Om inzicht te krijgen in de middelen en methoden die een beleggingsonderneming gebruikt bij haar activiteiten en om winst te genereren, dienen bevoegde autoriteiten een kwantitatieve en kwalitatieve analyse te verrichten.

4.5.1 Kwantitatieve analyse

Bevoegde autoriteiten dienen zowel een statische als trendanalyse van kwantitatieve sleutelkenmerken te verrichten van het actuele bedrijfsmodel van de beleggingsonderneming om inzicht te krijgen in haar financiële prestaties en de mate waarin hieraan een grotere of minder grote risicobereidheid dan vergelijkbare ondernemingen ten grondslag ligt.

Tot de gebieden die door bevoegde autoriteiten worden geanalyseerd, kunnen behoren:

• a. winst en verlies: bevoegde autoriteiten kunnen de onderliggende winstgevendheid beoordelen van de beleggingsonderneming (na bijzondere en eenmalige posten), de onderverdeling van inkomstenstromen, de onderverdeling van kosten, voorzieningen voor bijzondere waardevermindering en belangrijke kengetallen (met inbegrip van netto-winstmarge kosten/opbrengsten, nettogeldstroom).
• b. de balans: bevoegde autoriteiten kunnen de mix beoordelen van activa en passiva, de financieringsstructuur, de verandering in het eigen vermogen en eigen vermogensvereisten, evenals belangrijke ratio’s (met inbegrip van rendement op eigen vermogen, tier 1-kernkapitaalratio, financieringskloof).
• c. concentraties: bevoegde autoriteiten kunnen concentraties beoordelen in de winst- en verliesrekening en de balans met betrekking tot cliënten, sectoren en geografische gebieden; en
• d. risicobereidheid: bevoegde autoriteiten kunnen de formele grenzen beoordelen die de beleggingsonderneming heeft gesteld per type risico (met name transactielimieten) en de mate waarin deze worden nageleefd, om zo inzicht te krijgen in de risico’s die de beleggingsonderneming bereid is te nemen om haar financiële prestatie te versterken.

26 4.5.2 Kwalitatieve analyse

Bevoegde autoriteiten dienen een analyse van kwalitatieve kenmerken van het actuele bedrijfsmodel te verrichten van de beleggingsonderneming om inzicht te krijgen in haar succesfactoren en belangrijkste afhankelijkheden.

Tot de gebieden die door bevoegde autoriteiten worden geanalyseerd, kunnen behoren:

• a. belangrijke externe afhankelijkheden: bevoegde autoriteiten kunnen de belangrijkste exogene factoren bepalen die het succes van het bedrijfsmodel beïnvloeden; hiertoe kunnen externe toeleveranciers, tussenpersonen en specifieke regelgevingsfactoren behoren;
• b. belangrijke interne afhankelijkheden: bevoegde autoriteiten kunnen de belangrijkste endogene factoren bepalen die het succes van het bedrijfsmodel beïnvloeden; hiertoe kunnen de kwaliteit van IT-platforms en de operationele capaciteit en middelen behoren; en zelfs sleutelpersonen;
• c. bijzondere positie: bevoegde autoriteiten kunnen bepalen hoe sterk de relaties met cliënten, leveranciers en partners zijn; hierin kan ook zijn inbegrepen de mate waarin de beleggingsonderneming vertrouwt op haar reputatie, de doeltreffendheid van vestigingen, de trouw van cliënten en de doeltreffendheid van partnerschappen; en
• d. concurrentievoordelen: bevoegde autoriteiten kunnen ook bepalen op welke gebieden de beleggingsonderneming een concurrentievoordeel heeft ten opzichte van vergelijkbare instellingen; hiertoe kunnen elk van de hiervoor genoemde gebieden, zoals de kwaliteit van de IT-platforms van de beleggingsonderneming, behoren, maar ook andere factoren, zoals het mondiale netwerk van de beleggingsonderneming, de schaal van haar activiteiten of haar productaanbod.
• e. ML/TF risico’s: In hun analyse dienen bevoegde autoriteiten te kijken naar eventuele indicaties dat het bedrijfsmodel en activiteiten aanleiding geven tot verhoogde ML/TF-risico’s, waaronder het geldtransacties of de vestiging of het gebruik van juridische entiteiten in derde landen met een hoog risico, zoals vastgesteld overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn (EU) 2015/849. Indien deze indicaties aanwezig zijn, dienen deze te worden aangevuld met een kwantitatieve analyse, die zich met name richt op de materialiteit van de inkomsten en de opbrengsten van activiteiten die worden uitgevoerd in dergelijke derde landen met een hoog risico, de concentraties van blootstellingen aan cliënten waarvoor de beleggingsonderneming verscherpt cliëntenonderzoek toepast, zoals uiteengezet in hoofdstuk II, hoofdstuk 3 van Richtlijn 2015/849.