4.4 Informatie over governance

Uitgevers dienen in hun herstelplan een duidelijke en gedetailleerde beschrijving op te nemen van de governanceprocessen in verband met de ontwikkeling, het onderhoud en de uitvoering van het herstelplan.

De informatie over governance waarnaar in de vorige paragraaf wordt verwezen, moet ten minste het volgende omvatten:

• a) de rol(len) en functie(s) van de persoon/personen die verantwoordelijk zijn voor het opstellen, uitvoeren en bijwerken van het plan;
• b) de beschrijving van de wijze waarop het herstelplan aansluit bij de interne governance, de bedrijfsstrategie en het kader voor risicobeheer van de uitgever (met inbegrip van de verklaring inzake risicobereidheid);
• c) de beschrijving van de processen en tijdschema’s die moeten worden gebruikt voor de periodieke actualisering van het plan en voor de actualisering ervan om te reageren op belangrijke wijzigingen die van invloed zijn op de specifieke token, de uitgever of haar omgeving;
• d) het beleid en de procedures voor de goedkeuring van het herstelplan en de herzieningen en actualiseringen ervan;
• e) de beschrijving van de escalatieprocedures, d.w.z. de voorwaarden en procedures die nodig zijn om de tijdige uitvoering van specifieke herstelopties waarin het herstelplan voorziet, te waarborgen. Deze dienen ten minste duidelijke informatie te bevatten over het besluitvormingsproces met betrekking tot de activering van het herstelplan op basis van een duidelijk gedetailleerd escalatieproces dat van toepassing is wanneer een overschrijding van een indicatordrempel van het herstelplan wordt gedetecteerd of in de nabije toekomst waarschijnlijk zal plaatsvinden, om te overwegen en te bepalen welke hersteloptie mogelijk moet worden toegepast om de naleving van de relevante regelgevende vereisten die van toepassing zijn op de activareserve te herstellen of om door te gaan met het verlenen van diensten in verband met het desbetreffende token;
• f) de termijn voor het besluit over het nemen van herstelmaatregelen en het tijdstip waarop de bevoegde autoriteit hiervan in kennis wordt gesteld, evenals de modaliteiten voor dat besluit;
• g) de beschrijving van kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren die wijzen op mogelijke kwetsbaarheden, zwakheden of bedreigingen van het bedrag, de liquiditeit en de toewijzing van de activareserve en de fondsen die uitgevers op elk moment moeten aanhouden uit hoofde van Verordening (EU) 2023/1114, zoals nader gespecificeerd in de paragrafen 22 tot en met 41.

Wanneer de uitgevers met derden een regeling zijn aangegaan voor het gebruik van de activareserve en voor de belegging van de activareserve, voor de bewaring van de activareserve en, in voorkomend geval, voor de verspreiding van de tokens aan het publiek overeenkomstig artikel 34, punt 5, onder h), van Verordening (EU) 2023/1114, dienen zij in hun herstelplan een duidelijke en gedetailleerde beschrijving op te nemen van de processen die zijn opgezet voor het uitwisselen van informatie op een wijze die zou zorgen voor tijdige activering van het in paragraaf 37 vastgestelde escalatieproces wanneer door de uitgever of door de betrokken derde entiteit een overschrijding van de indicatordrempel voor een herstelplan wordt vastgesteld. De uitgever moet in het herstelplan ook specificeren hoe de overeenkomst met een van deze derden waarborgt dat de informatie tijdig wordt gedeeld op een wijze die de uitgever in staat stelt op de hoogte te zijn van de overschrijding of te erkennen dat de overschrijding waarschijnlijk in de nabije toekomst zal plaatsvinden, zodat het plan tijdig kan worden geactiveerd.

Daarnaast dienen uitgevers ervoor te zorgen dat de in hun herstelplan opgenomen maatregelen in overeenstemming zijn met de vereisten van het ICT-respons- en herstelplan en met andere relevante onderdelen van het ICT-risicobeheer zoals vastgesteld in Verordening (EU) 2022/2554³ , wanneer de betrokken uitgevers ook aan die vereisten waren onderworpen. Indicatoren voor herstelplannen en monitoringdrempels

³ Verordening (EU) 2022/2554 van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 2022 betreffende digitale operationele weerbaarheid voor de financiële sector en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1060/2009, (EU) nr. 648/2012, (EU) nr. 600/2014, (EU) nr. 909/2014 en (EU) 2016/1011 (PB L 333 van 27.12.2022, blz. 1).

Uitgevers dienen in het herstelplan een adequaat kader van indicatoren voor het herstelplan vast te leggen, aan de hand waarvan de uitgever vooraf bepaalde criteria kan vaststellen die kunnen wijzen op de noodzaak van een hogere monitoringfrequentie of de activering van het herstelplan. Deze criteria dienen zodanig te worden vastgesteld dat de uitgever de herstelopties waar nodig kan monitoren, escaleren en activeren.

De indicatoren van het herstelplan dienen zowel het specifieke risicoprofiel van het token als de bedrijfsomgeving van de uitgever te weerspiegelen. Als zodanig dient de kalibratie van de indicatoren en drempels van het herstelplan te worden toegepast op het niveau van het token, met uitzondering van de indicatoren voor kapitaaltoereikendheid die dienen te worden gekalibreerd op het niveau van de uitgever, op basis van haar specifieke omvang, complexiteit, aard en bedrijfsmodel en de indicatoren voor operationeel risico en marktvertrouwen die zowel op het niveau van de uitgever als op het niveau van het token dienen te worden gekalibreerd.

Bij de beoordeling van het type indicatoren dat in de herstelplannen zal worden opgenomen, moet elke uitgever zorgvuldig rekening houden met de soorten gebeurtenissen die kunnen leiden tot een inbreuk op de regelgevingsvereisten en specifieke indicatoren ontwikkelen op basis van haar interne risicobeoordeling. Daarom dienen uitgevers de in bijlage I opgenomen lijst van indicatoren als illustratief te beschouwen, zodat zij voor elke categorie een of alle indicatoren kunnen kiezen.

Bovendien mogen uitgevers hun reeks indicatoren voor herstelplannen niet beperken tot de lijst in bijlage I. In plaats daarvan dienen ze te overwegen de meest geschikte indicatoren op te nemen, zelfs als ze niet in bijlage I zijn opgenomen, op basis van de in deze richtsnoeren vastgestelde criteria, waaronder bijvoorbeeld indicatoren die nuttig zouden zijn om risico’s op het gebied van milieu, maatschappij en bestuur aan te pakken, en in alle andere omstandigheden wanneer problemen op een relevant gebied zijn vastgesteld.

Uitgevers dienen ervoor te zorgen dat de lijst van indicatoren van het herstelplan en de kalibratie van hun drempel gebaseerd is op hun interne risicobeoordeling en dat deze altijd consistent is met hun risicobereidheidskader. Veranderingen in de risicobereidheid van de uitgevers dienen te leiden tot een herziening van de lijst van herstelindicatoren en -drempels, om te beoordelen of ze geschikt blijven in geval van veranderingen in hun risicobereidheidskader.

Uitgevers dienen in het herstelplan op te nemen dat zij de indicatoren van het herstelplan met een passende frequentie zullen monitoren, zodat de gegevensbestanden van de indicatoren op verzoek tijdig bij de bevoegde autoriteit kunnen worden ingediend. Uitgevers dienen ook aan te geven hoe zij deze indicatoren zullen monitoren.

Uitgevers dienen zowel kwantitatieve als kwalitatieve indicatoren voor herstelplannen te hanteren. Bij het vaststellen van de kwantitatieve indicatordrempels voor herstelplannen, in overeenstemming met hun algemene kader voor risicobeheer dat is opgezet overeenkomstig artikel 45, lid 3, en artikel 45, lid 7, onder b), van Verordening (EU) 2023/1114, dienen uitgevers gebruik te maken van progressieve maatstaven (“stoplichtbenadering”) om het leidinggevend orgaan van de uitgevende instelling ervan in kennis te stellen dat een dergelijke indicatordrempel mogelijk zou kunnen worden bereikt.

Uitgevers dienen in het herstelplan ten minste de volgende categorieën indicatoren voor herstelplannen op te nemen, zoals nader omschreven in bijlage I (deel A – “Minimumcategorieën voor alle uitgevers van ART’s of EMT’s”), met name:

1) indicatoren van het liquiditeitsrisico, die de uitgever informeren over een mogelijke of werkelijke verslechtering van het liquiditeitsprofiel van de reserve van activa;

2) indicatoren voor het operationele risico, die de potentiële risico’s die voortvloeien uit ontoereikende of falende interne processen, mensen en systemen of uit externe gebeurtenissen, met inbegrip van juridisch risico beschrijven. Bij het kalibreren van dit type indicatoren dienen uitgevers specifiek rekening te houden met het type onderliggende technologie (bijv. “permissioned/permissionless distributed ledger”-grootboek) alsook met de complexiteit ervan (bijv. het bestaan van bruggen, de kwaliteit van de cryptografie, enz.). Uitgevers dienen er ook rekening mee te houden dat het vertrouwen op een unieke en complexe infrastructuur in plaats van op een standaardinfrastructuur niet alleen gevolgen kan hebben voor de mogelijkheid om deze te vervangen, maar ook voor de beschikbaarheid van mensen die in staat zijn om deze te onderhouden en repareren. In het geval van multi-chainuitgiften dienen uitgevers specifieke indicatoren op te nemen voor elke gedistribueerde grootboektechnologie die wordt gebruikt om het activagerelateerde token en/of e-moneytoken te distribueren;

3) kredietrisico/activa-kwaliteitsindicatoren, die de ontwikkeling van de activakwaliteit van de activareserve meten;

4) indicatoren met betrekking tot de activa waarnaar wordt verwezen, waarbij het risico van massale terugbetalingsverzoeken wordt gemeten, bijvoorbeeld als gevolg van het verlies van koppeling;

5) kapitaaltoereikendheidsindicatoren, die de potentiële verslechtering van de kwantiteit en kwaliteit van de kapitaalpositie van de uitgever meten, met inbegrip van de mate waarin wordt voldaan aan de in artikel 35 van Verordening (EU) 2023/1114 vastgestelde eigenvermogensvereisten. De kalibratie van dergelijke indicatoren moet hoger worden ingesteld dan hun toepasselijke wettelijke minimumvereiste. Kapitaaltoereikendheidsindicatoren mogen alleen worden gebruikt door uitgevers van activagerelateerde tokens en e-moneytokens die geen kredietinstellingen zijn.

Uitgevers dienen in het herstelplan ook de volgende categorieën indicatoren voor herstelplannen op te nemen, zoals nader omschreven in bijlage I (deel B – Aanvullende minimumcategorieën voor uitgevers van significante ART’s en EMT’s, en voor andere uitgevers die de bevoegde autoriteit geen passende motivering verstrekken voor de niet-opneming):

6) marktrisico-indicatoren, afkomstig van alle posities in de activareserve, inclusief de volatiliteit gerelateerd aan die van het activum/de activa waarnaar wordt verwezen;

7) concentratierisico-indicatoren, die de buitensporige blootstelling van de activareserve aan één enkele tegenpartij of een met elkaar verbonden groep tegenpartijen benadrukken; 8) indicatoren van marktvertrouwen, die de potentiële negatieve perceptie van marktdeelnemers van de uitgever of het token weergeven, die de toegang van de uitgever tot financiering en kapitaalmarkten zou kunnen verstoren of een snelle toename van terugbetalingsaanvragen zou kunnen bepalen;

Bij wijze van uitzondering zijn uitgevers van niet-significante tokens vrijgesteld van het opnemen van de in de vorige alinea vastgestelde categorieën indicatoren van het herstelplan, mits zij hun bevoegde autoriteit afdoende motiveren dat dergelijke categorieën niet geschikt of relevant zijn voor het risicoprofiel, het bedrijfsmodel, de omvang en/of de complexiteit van de uitgever.

In de indicatoren met betrekking tot de activa waarnaar wordt verwezen, dienen uitgevers altijd ten minste een risico-indicator voor de-pegging op te nemen, bedoeld om het risico op te vangen dat de marktwaarde van het token afwijkt van de marktwaarde van het gerelateerde activum/de gerelateerde activa. De risico-indicator voor de-pegging moet worden gemeten als de verhouding tussen de marktwaarde van het token en de marktwaarde van het desbetreffende activum/de desbetreffende activa en zal naar verwachting te allen tijde gelijk zijn aan 1, met een tolerantieinterval van niet meer dan 1 %. Gevallen van verhoudingen van minder dan 1 dienen aanleiding te geven tot de actie van de uitgever zoals vastgelegd in haar herstelplan.

Uitgevers dienen in het herstelplan naar tevredenheid van de bevoegde autoriteit duidelijk te beschrijven hoe de kalibraties van de indicatoren van het herstelplan zijn bepaald en hoe de drempels vroeg genoeg zouden worden overschreden om effectief te zijn.

Uitgevers dienen in het herstelplan te beschrijven hoe zij de geschiktheid van de indicatoren van het herstelplan en de kalibratie van hun drempels regelmatig zullen monitoren en actualiseren. Uitgevers dienen met name te specificeren hoe zij ervoor zouden zorgen dat het herstelplan wordt bijgewerkt wanneer dit nodig is als gevolg van een verandering in de financiële en zakelijke situatie van de uitgever en/of van het specifieke token. Uitgevers dienen in het herstelplan op te nemen dat elke bijstelling van de kalibratie van de indicatordrempels van het herstelplan onmiddellijk moet worden gemeld en toegelicht aan de bevoegde autoriteit. Uitgevers dienen er te allen tijde voor te zorgen dat de indicatoren van het herstelplan en hun drempelwaarden volledig consistent zijn met het risicobeheerkader van de uitgever.

De inhoud van het herstelplan moet worden getrokken door uitgevers, aangezien er geen automatische activering van herstelopties mag zijn wanneer de drempels van de indicatoren van het herstelplan worden overschreden, en dat het aan de uitgever is om te beslissen of en wanneer het herstelplan in geval van een inbreuk wordt geactiveerd. Bij het kalibreren van de indicatoren van het herstelplan dienen uitgevers ervoor te zorgen dat ze in een vroeg genoeg stadium over dit beslispunt beschikken om indien nodig actie te kunnen ondernemen.

Uitgevers dienen in het herstelplan hun interne besluitvormingsproces vast te leggen. Uitgevers dienen ervoor te zorgen dat dit proces grondig en goed onderbouwd is, in overeenstemming met de paragrafen 39, 40 en 41. Daarnaast dienen uitgevers in hun herstelplan aan te geven dat zij, ongeacht of de uitgever besluit om al dan niet actie te ondernemen, een open en actieve dialoog zullen onderhouden met de bevoegde autoriteit.

Voor overschrijdingen van de drempels van de indicatoren van het herstelplan om daadwerkelijk aan hun waarschuwingspotentieel te voldoen, dienen uitgevers in hun herstelplan te bepalen dat zij onverwijld en in ieder geval:

• • binnen maximaal 24 uur na de overschrijding van de indicator van het herstelplan het leidinggevend orgaan van de uitgever te waarschuwen door het passende escalatieproces te activeren om ervoor te zorgen dat elke overschrijding in aanmerking wordt genomen en, in voorkomend geval, actie wordt ondernomen; en
• • uiterlijk binnen 24 uur na de activering van het interne escalatieproces de overschrijding van de indicatordrempel van het herstelplan te melden aan de bevoegde autoriteit.

Om rekening te houden met de waarschijnlijkheid dat de uitgever op grond van de in de vorige paragraaf vastgestelde termijnen niet tijdig kan reageren op de overschrijding van een drempel, dienen uitgevers de meest passende termijn voor de uitvoering van deze activiteiten te bepalen op basis van de specifieke kenmerken van hun activiteiten en de omvang en complexiteit van de activareserve. De in de vorige alinea genoemde termijnen mogen in geen geval worden verlengd.

Uitgevers dienen in het herstelplan te specificeren dat wanneer een drempel voor de indicator van een herstelplan wordt overschreden, het leidinggevend orgaan van de uitgever de situatie zal beoordelen, zal besluiten of de activering van het herstelplan in gang wordt gezet en de bevoegde autoriteiten daarvan onverwijld in kennis zal stellen. Uitgevers dienen in het herstelplan ook te vermelden dat de beslissing tot activering van het herstelplan het type herstelmaatregelen dat zal worden genomen, bestrijkt.

Uitgevers dienen eveneens in het herstelplan te specificeren dat het in de vorige paragraaf bedoelde besluit gebaseerd dient te zijn op een met redenen omklede analyse van de omstandigheden van de overschrijding.

Uitgevers dienen in het herstelplan te beschrijven dat zij, wanneer zij besluiten om maatregelen te nemen in overeenstemming met het herstelplan, de bevoegde autoriteit zonder onnodige vertraging een actieplan zullen doen toekomen op basis van een lijst van geloofwaardige en haalbare herstelopties die in deze stresssituatie zullen worden gebruikt, samen met een tijdplan om de overschrijding te verhelpen. In het herstelplan dient ook te worden opgenomen dat, indien geen actie wordt ondernomen, in de aan de bevoegde autoriteit verstrekte toelichting de redenen daarvoor duidelijk worden aangegeven en in voorkomend geval wordt aangetoond hoe het herstel van specifieke typen indicatoren en de overschrijdingen daarvan mogelijk is zonder herstelmaatregelen toe te passen.