4.4 Informacje dotyczące zarządzania

W swoim planie naprawy emitenci powinni zawrzeć jasny i szczegółowy opis procesów zarządzania związanych z opracowaniem, utrzymaniem i wdrożeniem planu naprawy.

Informacje dotyczące zarządzania, o których mowa w poprzednim punkcie, powinny zawierać co najmniej następujące elementy:

• a) opis roli i funkcji osób odpowiedzialnych za opracowanie, wdrożenie i aktualizację planu;
• b) opis sposobu, w jaki plan naprawy wpisuje się w ramy zarządzania wewnętrznego, strategii biznesowej i zarządzania ryzykiem emitenta (w tym oświadczenie o apetycie na ryzyko);
• c) opis procesów i ram czasowych, które należy stosować w celu okresowej aktualizacji planu oraz w celu jego aktualizacji, by odzwierciedlić wszelkie istotne zmiany mające wpływ na dany token, emitenta lub jego otoczenie;
• d) rodzaje polityki oraz procedur regulujących zatwierdzanie planu naprawy, oraz jego przeglądy i aktualizacje;
• e) opis procedur eskalacji, czyli warunków i procedur niezbędnych do zapewnienia terminowego wdrożenia poszczególnych wariantów naprawy przewidzianych w planie naprawy. Powinny one obejmować co najmniej jasne informacje na temat procesu decyzyjnego w odniesieniu do uruchomienia planu naprawy, na podstawie jasnego i szczegółowego procesu eskalacji, który ma zastosowanie w przypadku wykrycia naruszenia progu wskaźnika planu naprawy lub prawdopodobieństwa jego zaistnienia w najbliższej przyszłości, w celu rozważenia i ustalenia, którego wariantu naprawy należy użyć w celu przywrócenia zgodności z odpowiednimi wymogami regulacyjnymi mającymi zastosowanie do rezerwy aktywów lub kontynuowania świadczenia usług związanych z odpowiednim tokenem;
• f) termin na podjęcie decyzji o uruchomieniu działań naprawczych oraz moment i sposób powiadomienia właściwego organu;
• g) opis wskaźników ilościowych i jakościowych odzwierciedlających możliwe zagrożenia, słabe punkty lub zagrożenia dla kwoty, płynności i alokacji rezerwy aktywów i środków, które emitenci muszą utrzymywać w każdym momencie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2023/ 1114, jak szczegółowo określono w pkt 22 –41.

W przypadku gdy emitenci zawarli z podmiotami zewnętrznymi ustalenia dotyczące obsługi rezerwy aktywów oraz dotyczące inwestowania rezerwy aktywów, przechowywania rezerwy aktywów oraz, w stosownych przypadkach, dystrybucji publicznej tokenów zgodnie z art. 34 ust. 5 lit. h) rozporządzenia (UE) 2023/1114, powinni oni zawrzeć w swoim planie naprawy jasny i szczegółowy opis procesów ustanowionych w celu wymiany informacji w sposób, który zapewni terminowe uruchomienie procesu eskalacji, o którym mowa w pkt 37, w przypadku wykrycia przez emitenta lub odpowiedni podmiot zewnętrzny naruszenia progu wskaźnika planu naprawy. Emitent powinien również określić w planie naprawy, w jaki sposób ustalenie zawarte z dowolnym takim podmiotem zewnętrznym zapewnia terminową wymianę informacji w sposób umożliwiający emitentowi uzyskanie informacji o wystąpieniu naruszenia lub uznanie, że naruszenie prawdopodobnie wystąpi w najbliższej przyszłości, tak aby plan mógł zostać uruchomiony w odpowiednim czasie.

Ponadto emitenci powinni zapewnić, aby działania przewidziane w ich planie naprawy były zgodne z wymogami dotyczącymi reagowania i przywracania sprawności ICT, a także z innymi istotnymi elementami zarządzania ryzykiem związanym z ICT określonymi w rozporządzeniu (UE) 2022/2554³ , w przypadku, gdy odpowiedni emitenci również podlegali tym wymogom.

Wskaźniki i progi monitorowania planu naprawy

³ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 333 z 27.12.2022, s. 1).

Emitenci powinni określić w planie naprawy odpowiednie ramy wskaźników planu naprawy, za pomocą których emitent może ustalić określone wcześniej kryteria, które mogą sygnalizować konieczność zwiększenia częstotliwości monitorowania lub uruchomienia planu naprawy. Kryteria te powinny być ustalone w taki sposób, aby w stosownych przypadkach emitent mógł monitorować, eskalować i uruchamiać warianty naprawy.

Wskaźniki planu naprawy powinny odzwierciedlać konkretny profil ryzyka i środowisko operacyjne zarówno tokena, jaki i emitenta. W związku z tym wskaźniki i progi planu naprawy należy dostosować na poziomie tokena, z wyjątkiem wskaźników adekwatności kapitałowej, które należy dostosować na poziomie emitenta, na podstawie jego konkretnej wielkości, złożoności, charakteru i modelu biznesowego oraz wskaźników ryzyka operacyjnego i wskaźników poziomu zaufania rynku, które powinny być dostosowane zarówno na poziomie emitenta, jak i na poziomie tokena.

Oceniając, jakiego rodzaju wskaźniki zostaną uwzględnione w planach naprawy, każdy emitent powinien dokładnie rozważyć, które rodzaje zdarzeń mogą prowadzić do naruszenia wymogów regulacyjnych, oraz opracować konkretne wskaźniki na podstawie swojej wewnętrznej oceny ryzyka. W związku z tym wykaz wskaźników zamieszczony w załączniku I należy traktować jako przykładowy, a emitenci mogą wybrać dowolne lub wszystkie wskaźniki w ramach każdej kategorii.

Ponadto emitenci nie powinni ograniczać swojego zestawu wskaźników planu naprawy do wykazu zawartego w załączniku I. Powinni oni raczej rozważyć włączenie najbardziej odpowiednich wskaźników, nawet jeśli nie zostały one uwzględnione w załączniku I, według kryteriów określonych w niniejszych wytycznych, w tym na przykład wskaźników, które byłyby pomocne w odniesieniu do ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, a także dowolnych innych okoliczności, jeżeli w danym obszarze stwierdzono jakieś trudności.

Emitenci powinni upewnić się, że wykaz wskaźników planu naprawy i dostosowanie ich progów jest oparte na ich wewnętrznej ocenie ryzyka oraz że jest on zawsze zgodny z ramami ich apetytu na ryzyko. Zmiany w apetycie emitentów na ryzyko powinny doprowadzić do przeglądu wykazu wskaźników naprawy i progów, aby ocenić, czy pozostają one odpowiednie w przypadku zmian w ich ramach apetytu na ryzyko.

Emitenci powinni uwzględnić w planie naprawy, że będą monitorować wskaźniki planu naprawy z odpowiednią częstotliwością, która umożliwi terminowe przekazywanie dokumentów z danymi dotyczącymi wskaźników właściwemu organowi na jego żądanie. Emitenci powinni również określić, w jaki sposób będą monitorować określone powyżej wskaźniki.

Emitenci powinny uwzględnić w planie naprawy wskaźniki o charakterze zarówno ilościowym, jak i jakościowym. Przy ustalaniu progów ilościowych wskaźników planu naprawy, spójnie z ogólnymi ramami zarządzania ryzykiem ustanowionymi zgodnie z art. 45 ust. 3 i art. 45 ust. 7 lit. b) rozporządzenia (UE) 2023/1114, emitenci powinni stosować miary progresywne („metoda sygnalizacji świetlnej”) w celu poinformowania organu zarządzającego emitenta, że taki próg wskaźnika może zostać osiągnięty.

W planie naprawy emitenci powinni uwzględnić co najmniej następujące kategorie wskaźników planu naprawy, szczegółowo określone w załączniku I (sekcja A – „Minimalne kategorie dla wszystkich emitentów tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e - pieniądzem”), w szczególności:

1) wskaźniki ryzyka płynności, informujące emitenta o potencjalnym lub rzeczywistym pogorszeniu się profilu płynności rezerwy aktywów; 2) wskaźniki ryzyka operacyjnego, opisujące potencjalne ryzyka wynikające z nieodpowiednich lub zawodnych procesów wewnętrznych, ludzi i systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych, w tym ryzyka prawnego. Przy dostosowywaniu tego rodzaju wskaźników emitenci powinni w szczególności wziąć pod uwagę rodzaj technologii bazowej (np. licencjonowany lub nielicencjonowany rozproszony rejestr) oraz jej złożoność (np. istnienie mostów, jakość kryptografii itp.). Emitenci powinni również wziąć pod uwagę fakt, że poleganie na infrastrukturze unikatowej i złożonej, zamiast na standardowej, może mieć wpływ nie tylko na zdolność do jej wymiany, ale także na dostępność osób zajmujących się utrzymaniem i naprawą. W przypadku emisji tokenów wielołańcuchowych emitenci powinni uwzględnić szczegółowe wskaźniki dla każdej technologii rozproszonego rejestru wykorzystywanej do dystrybucji tokena powiązanego z aktywami lub tokena będącego e - pieniądzem;

3) wskaźniki ryzyka kredytowego lub wskaźniki jakości aktywów, służące do pomiaru zmian w jakości aktywów w rezerwie aktywów;

4) wskaźniki związane z powiązanymi aktywami, służące do pomiaru ryzyka masowych żądań wykupu, np. spowodowane utratą pegu;

5) wskaźniki adekwatności kapitałowej, służące do pomiaru potencjalnego pogorszenia ilości i jakości pozycji kapitałowej emitenta, w tym poziom zgodności z wymogami w zakresie funduszy własnych określonymi w art. 35 rozporządzenia (UE) 2023/1114. Dostosowanie takich wskaźników powinno być ustalone powyżej ich obowiązujących minimalnych wymogów regulacyjnych. Wskaźniki adekwatności kapitałowej powinny być stosowane wyłącznie przez emitentów tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e - pieniądzem, którzy nie są instytucjami kredytowymi.

W planie naprawy emitenci powinni również uwzględnić następujące kategorie wskaźników planu naprawy, szczegółowo określone w załączniku I (sekcja B – Dodatkowe minimalne kategorie dla emitentów znaczących tokenów powiązanych z aktywami i tokenów będących e - pieniądzem oraz dla innych emitentów, którzy nie przedstawią właściwemu organowi odpowiedniego uzasadnienia niewłączenia):

6) wskaźniki ryzyka rynkowego, wynikające ze wszystkich pozycji zawartych w rezerwie aktywów, w tym zmienności związanej z powiązanymi aktywami;

7) wskaźniki ryzyka koncentracji, ze szczególnym uwzględnieniem nadmiernej ekspozycji rezerwy aktywów na pojedynczego kontrahenta lub wzajemnie powiązaną grupę kontrahentów;

8) wskaźniki poziomu zaufania rynku, rejestrujące potencjalne negatywne postrzeganie emitenta lub tokena przez uczestników rynku, które mogłoby zakłócić dostęp emitenta do finansowania i rynków kapitałowych lub spowodować gwałtowny wzrost liczby żądań wykupu.

W drodze odstępstwa emitenci nieznaczących tokenów są zwolnieni z uwzględniania kategorii wskaźników planu naprawy określonych w poprzednim punkcie, o ile przedstawią właściwemu organowi odpowiednie uzasadnienie, że takie kategorie nie są odpowiednie lub istotne dla profilu ryzyka, modelu biznesowego, wielkości lub złożoności emitenta.

Wśród wskaźników związanych z powiązanymi aktywami emitenci powinni zawsze uwzględnić co najmniej wskaźnik ryzyka depeggingu, mający na celu identyfikację ryzyka, że wartość rynkowa tokena różni się od wartości rynkowej powiązanych aktywów. Wskaźnik ryzyka depeggingu należy mierzyć jako stosunek wartości rynkowej tokena do wartości rynkowej powiązanych aktywów. Oczekuje się, że taki stosunek będzie zawsze równy 1, z przedziałem tolerancji nieprzekraczającym 1%. Przypadki, w których stosunek ten jest niższy niż 1, powinny spowodować podjęcie przez emitenta działań określonych w jego planie naprawy.

Emitenci powinni jasno opisać w planie naprawy, zgodnie z wymogami właściwego organu, w jaki sposób ustalono dostosowywanie wskaźników planu naprawy i w jaki sposób progi zostaną przekroczone wystarczająco wcześnie, aby były skuteczne.

Emitenci powinni opisać w planie naprawy, w jaki sposób będą regularnie monitorować i aktualizować adekwatność wskaźników planu naprawy oraz dostosowywanie ich progów. W szczególności emitenci powinni określić, w jaki sposób zapewnią aktualizację planu naprawy, gdy będzie to konieczne ze względu na zmianę sytuacji finansowej i biznesowej emitenta lub konkretnego tokena. Emitenci powinni uwzględnić w planie naprawy, że wszelkie aktualizacje w ramach dostosowywania progów wskaźników planu naprawy powinny być niezwłocznie zgłaszane i wyjaśniane właściwemu organowi. Emitenci powinni zawsze upewnić się, że wskaźniki planu naprawy i ich progi są w pełni zgodne z ramami zarządzania ryzykiem emitenta.

Emitenci powinni opracować treść planu naprawy, biorąc pod uwagę, że uruchomienie wariantów naprawy po przekroczeniu progów wskaźników planu naprawy nie powinno być zautomatyzowane oraz że do emitenta należy decyzja, czy i kiedy uruchomić plan naprawy w przypadku naruszenia. Podczas dostosowywania wskaźników planu naprawy emitenci powinni upewnić się, że ten punkt decyzyjny jest na wystarczająco wczesnym etapie, aby w razie potrzeby móc wdrożyć działania.

W planie naprawy emitenci powinni ustalić swój wewnętrzny proces decyzyjny. Emitenci powinni zapewnić, że taki proces będzie dokładny i dobrze uzasadniony, zgodnie z pkt 39, 40 i 41. Ponadto emitenci powinni określić w swoim planie naprawy, że niezależnie od tego, czy emitent zdecyduje się podjąć działania, czy nie, będą prowadzić otwarty i aktywny dialog z właściwym organem.

Aby móc skutecznie wykorzystać potencjał ostrzegawczy przekroczeń progów wskaźników planu naprawy, emitenci powinni określić w swoim planie naprawy, że niezwłocznie i w każdym przypadku:

• • w ciągu maksymalnie 24 godzin od przekroczenia progu wskaźnika planu naprawy powiadomią organ zarządzający emitenta, uruchamiając odpowiednią procedurę eskalacji w celu zapewnienia, by wszelkie naruszenia zostały uwzględnione i, w stosownych przypadkach, podjęto w tym względzie odpowiednie działania; oraz
• • najpóźniej w ciągu 24 godzin od uruchomienia wewnętrznej procedury eskalacji powiadomić właściwy organ o przekroczeniu progu wskaźnika planu naprawy.

Aby uwzględnić prawdopodobieństwo, że ramy czasowe określone zgodnie z poprzednim punktem mogą nie pozwolić emitentowi zareagować na przekroczenie progu w odpowiednim czasie, emitenci powinni określić najbardziej odpowiedni termin na wykonanie tych działań, na podstawie specyfiki swojej działalności, wielkości i złożoności rezerwy aktywów. W żadnym przypadku nie należy przedłużać terminów określonych w poprzednim punkcie.

Emitenci powinni określić w planie naprawy, że w przypadku przekroczenia progu wskaźnika planu naprawy, organ zarządzający emitenta dokona oceny sytuacji, podejmie decyzję

• o ewentualnym uruchomieniu planu naprawy i niezwłocznie powiadomi o tym właściwe organy. Emitenci powinni również uwzględnić w planie naprawy, że w decyzji o uruchomieniu planu naprawy zostanie określony rodzaj działań naprawczych, które należy podjąć.

Emitenci powinni również określić w planie naprawy, że decyzja, o której mowa w poprzednim punkcie, powinna być oparta na uzasadnionej analizie okoliczności towarzyszących naruszeniu.

Emitenci powinni opisać w planie naprawy, że w przypadku gdy zdecydują się podjąć działania zgodnie z planem naprawy, właściwy organ otrzyma bez zbędnej zwłoki plan działania oparty na wykazie wiarygodnych i wykonalnych wariantów naprawy, które należy zastosować w takiej trudnej sytuacji, wraz z harmonogramem naprawy naruszenia. Plan naprawy powinien również przewidywać, że jeżeli nie zdecydowano się na podjęcie żadnych działań, właściwy organ otrzyma wyjaśnienie z jasnym przedstawieniem powodów oraz, w stosownych przypadkach, wykazujące, w jaki sposób możliwe jest przywrócenie określonych rodzajów wskaźników i ich naruszeń bez konieczności stosowania środków naprawczych.